Auteur: Henk Tennekes

  • Effect of the Insecticide Tanrec® on Reproduction and Vital Activity of Daphnia magna Straus in a 15-day Test

    Effect of the Insecticide Tanrec® on Reproduction and Vital Activity of Daphnia magna Straus in a 15-day Test

    The effect of the insecticide Tanrec® at concentrations of 3.0 × 10–7, 3.0 ×10–2, and 3.0 × 10–1 mg/L (as of imidacloprid) on Daphnia magna Straus has been studied. An acute toxic effect of this insecticide at a concentration of 3.0 × 10–1 mg/L and a depressive effect at concentrations of 3.0 × 10–2 mg/L and 3.0 × 10–7 have been revealed. A damaging effect of Tanrec was revealed during the stage of early development of studied crustaceans. This effect was manifested in the inhibition of the growth of oocytes, abnormal functioning of the intestine, retardation of body growth, and pathological changes in tissues.

    The effect of the insecticide Tanrec® at concentrations of 3.0 × 10–7, 3.0 ×10–2, and 3.0 × 10–1 mg/L (as of imidacloprid) on Daphnia magna Straus has been studied. An acute toxic effect of this insecticide at a concentration of 3.0 × 10–1 mg/L and a depressive effect at concentrations of 3.0 × 10–2 mg/L and 3.0 × 10–7 have been revealed. A damaging effect of Tanrec was revealed during the stage of early development of studied crustaceans. This effect was manifested in the inhibition of the growth of oocytes, abnormal functioning of the intestine, retardation of body growth, and pathological changes in tissues.

    Source:
    G. A. Papchenkova and A. V. Makrushin
    ISSN 19950829, Inland Water Biology, 2013, Vol. 6, No. 4, pp. 344–350
    Original Russian Text:
    G.A. Papchenkova, A.V. Makrushin, 2013, published in Biologiya Vnutrennikh Vod, 2013, No. 4, pp. 74–81.

  • Laut aktuellen Zählungen hat sich die Population der Monarchfalter innerhalb eines Jahres um rund 44 Prozent verringert

    Laut aktuellen Zählungen hat sich die Population der Monarchfalter innerhalb eines Jahres um rund 44 Prozent verringert

    Der Bestand des Amerikanischen Monarchfalters (Danaus plexippus) verbucht einen traurigen Rekord: Seit Beginn der Zählungen 1993 haben noch nie so wenige Exemplare dieser Schmetterlingsart ihr Winterquartier in Mexiko erreicht wie in der aktuellen Saison, wie der WWF aktuell berichtet. Nur noch sieben Kolonien auf einer Fläche von 0,67 Hektar konnten die Umweltschützer in Zentral-Mexiko zählen. Damit habe sich die Population innerhalb nur eines Jahres um rund 44 Prozent verringert. “Dieser starke Rückgang auf schon niedrigem Niveau ist alarmierend”, sagt WWF-Artenschutzexperte Volker Homes. “Mit der massenhaften Wanderung der hübschen Falter könnte es bald vorbei sein. Die Welt würde ein wunderbares Naturphänomen verlieren.”

    Der Bestand des Amerikanischen Monarchfalters (Danaus plexippus) verbucht einen traurigen Rekord: Seit Beginn der Zählungen 1993 haben noch nie so wenige Exemplare dieser Schmetterlingsart ihr Winterquartier in Mexiko erreicht wie in der aktuellen Saison, wie der WWF aktuell berichtet. Nur noch sieben Kolonien auf einer Fläche von 0,67 Hektar konnten die Umweltschützer in Zentral-Mexiko zählen. Damit habe sich die Population innerhalb nur eines Jahres um rund 44 Prozent verringert. “Dieser starke Rückgang auf schon niedrigem Niveau ist alarmierend”, sagt WWF-Artenschutzexperte Volker Homes. “Mit der massenhaften Wanderung der hübschen Falter könnte es bald vorbei sein. Die Welt würde ein wunderbares Naturphänomen verlieren.”

    Verantwortlich für die “Monarchenkrise” macht die Umweltschutzorganisation vor allem die Landwirtschaft: So seien in den letzten Jahren große Gebiete in den USA und Kanada, in denen die Falter in den Sommermonaten leben, in Ackerflächen umgewandelt worden. “Monokulturen und der massive Einsatz von Pestiziden machen den Schmetterlingen zu schaffen”, so Homes. Die sogenannten Seidenpflanzen, Hauptnahrung der Raupen, werden durch Pestizide zurückgedrängt, wodurch es der Falter-Nachwuchs immer schwerer hat. “Wir brauchen auch auf den Äckern Rückzugsräume für wildlebende Tiere und Pflanzen, sonst gehen bei vielen Arten bald die Lichter aus”, fordert Homes.
    Quelle: Der Standard, 24.02.2014
    http://derstandard.at/1392686157867/Bedenkliche-Entwicklung-Monarchfalter-Population-weiter-ruecklaeufig

  • Roundup Weedkiller Found In 75% of Air and Rain Samples, Gov. Study Finds

    Roundup Weedkiller Found In 75% of Air and Rain Samples, Gov. Study Finds

    A new study from the U.S. Geological Survey, accepted for publication online ahead of print in the journal Enviromental Toxicology and Chemistry, titled, “Pesticides in Mississippi air and rain: A comparison between 1995 and 2007,”[i] reveals that Roundup herbicide (aka glyphosate) and its still-toxic degradation byproduct AMPA were found in over 75% of the air and rain samples tested from Mississippi in 2007. The researchers evaluated a wide range of pesticides currently being used through weekly composite air and rain sampling collected during the 1995 and 2007 growing seasons in the Mississippi Delta agricultural region.

    A new study from the U.S. Geological Survey, accepted for publication online ahead of print in the journal Enviromental Toxicology and Chemistry, titled, “Pesticides in Mississippi air and rain: A comparison between 1995 and 2007,”[i] reveals that Roundup herbicide (aka glyphosate) and its still-toxic degradation byproduct AMPA were found in over 75% of the air and rain samples tested from Mississippi in 2007. The researchers evaluated a wide range of pesticides currently being used through weekly composite air and rain sampling collected during the 1995 and 2007 growing seasons in the Mississippi Delta agricultural region.

    The researchers discovered the following:

    Thirty-seven compounds were detected in the air or rain samples in 2007; 20 of these were present in both air and rain.
    Glyphosate was the predominant new herbicide detected in both air (86%) and rain (77%) in 2007, but were not measured in 1995.
    Decreased overall pesticide use in 2007 relative to 1995 generally resulted in decreased detection frequencies in air and rain, but observed concentration ranges were similar between years even though the 1995 sampling site was 500 m from active fields while the 2007 sampling site was within 3 m of a field.
    Mean concentration of detections were sometimes greater in 2007 than in 1995 but the median values were often lower.
    Seven compounds in 1995 and five in 2007 were detected in ≥50% of both air and rain samples. Atrazine, metolachlor, and propanil were detected in ≥50% of the air and rain samples in both years.
    Total herbicide flux in 2007 was slightly greater than in 1995, and was dominated by glyphosate.
    According to the report, 2 million kilograms of glyphosate were applied statewide in 2007, or 55% of the total herbicide flux for that year (~129 μg/m2), leading them to state the high prevalence of glyphosate in air and water “was not surprising.” Even though glyphosate was only tested in 2007, based on the 1995 figures on glyphosate use (147,000 kg state-wide) the researchers estimated that glyphosate added 3% of the total herbicide flux for 1995, or approximately 7 micrograms per centimeter (~7 μg/m2) per sample. This estimate, if correct, reveals that there has been an ~ 18 fold increase in glyphosate concentrations in air and water samples in only 12 years (1995-2007).

    The researchers pointed out that, “the 2007 weekly air concentration pattern for glyphosate was similar to those of other commonly detected herbicides in both 1995 and 2007 in that the highest concentrations occurred in April and May. However, there were detectable concentrations of glyphosate over the entire growing season, which is consistent with how glyphosate is used on GM crops, including for post-emergent weed control throughout the growing season.” The longer period of exposure adds to growing concern that this ubiquitous toxicant represents an unavoidable body burden and that even small daily environmental exposures may be causing significant harm through their cumulative and synergistic effects with other toxicants.

    So, what is the toxicological significance of the discovery of glyphosate in most air samples tested? In the month of August, 2007, if you were breathing in the sampled air you would be inhaling approximately 2.5 nanograms of glyphosate per cubic meter of air. It has been estimated the average adult inhales approximately 388 cubic feet or 11 cubic meters of air per day, which would equal to 27.5 nanograms (billionths of a gram) of glyphosate a day. Of course, when one considers the presence of dozons of other agrichemicals found alongside glyphosate in these samples, the interactions between them are incalculably complex and produce far more harm together than glyphosate alone (i.e. synergistic toxicity). Also, now that recent cell research has shown that glyphosate may act as an endocrine disrupter exhibiting estrogenic-like carcinogenicity within the part-per-trillion range, there is all the more reason to raise the red flag of the precautionary principle — especially since inhaled toxicants evade the elaborate detoxification mechanisms of ingested toxicants which must pass through the microbiome, intestinal lining and liver before entering the blood and only a long time later the lung far downstream.

    This study brings to the surface the extent to which GM farming has altered our daily exposure to chemicals, such that even the rain and air we now breath contains physiologically relevant levels of glyphosate ‘fall out’ from the war against any plant not part of the monocultured, genetically engineered system of production. With a significant body of research now available today showing that glyphosate and its components are far more toxic than believed at the time of its widespread approval, the implications of ubiquitous glyphosate exposure should be carefully considered.

    Ultimately, findings like these reveal just how illusory is the perception of choice and health freedom when it comes to the GM/non-GMO debate, and the consumer’s right to avoid harm from GMOs by refusing to buy or consume them. Not only are consumers in the U.S. not allowed to know what is in their food with accurate and truthful labeling of ingredients, we now know that biopollution from GMOs produces uncontrollable and irreversible changes in the genomes of affected organisms when their transgenes escape into them, and we know that even beyond their genomic/proteomic differences the contamination of GM foods with herbicides like Roundup (glyphosate) makes them non-substantially equivalent in chemical composition to their non-contaminated alternatives. The reality is that the environment is becoming so saturated with the ‘fall out’ from the ever-expanding GM agricultural/agrichemical farming grid that even if you somehow find a way to avoid eating contaminated food, you will be forced to have to deal with its adverse health effects, as long as you need air to breath and water to drink. Ultimately, unless our food production system moves through its present chemical war-modeled phase of GM monoculturing, even non-GM food will end up being contaminated with these chemicals and transgenes, because nothing ‘natural’ lives in a vacuum – and if it does, then it really shouldn’t be called “organic,” and maybe shouldn’t even be called food.

    [i] Michael S Majewski, Richard H Coupe, William T Foreman, Paul D Capel. Pesticides in Mississippi air and rain: A comparison between 1995 and 2007. Environ Toxicol Chem. 2014 Feb 19. Epub 2014 Feb 19. PMID: 24549493
    Source: Sayer Ji in Green Med Info, 20 February 2014
    http://www.greenmedinfo.com/blog/roundup-weedkiller-found-75-air-and-rain-samples-gov-study-finds?page=2
    Sayer Ji is the founder of GreenMedInfo.com, an author, researcher, lecturer, and an advisory board member of the National Health Federation. Google Plus Profile. His writings have been published and referenced widely in print and online, including, Truthout, Mercola.com, New York Times online, The Journal of Gluten Sensitivity, New York Times and The Well Being Journal.

    He founded Greenmedinfo.com in 2008 in order to provide the world an open access, evidence-based resource supporting natural and integrative modalities. It is widely recognized as the most widely referenced health resource of its kind.

  • Neurobehavioural effects of developmental toxicity

    Neurobehavioural effects of developmental toxicity

    Neurodevelopmental disabilities, including autism, attention-defi cit hyperactivity disorder, dyslexia, and other cognitive impairments, affect millions of children worldwide, and some diagnoses seem to be increasing in frequency. Industrial chemicals that injure the developing brain are among the known causes for this rise in prevalence. In 2006, we did a systematic review and identified five industrial chemicals as developmental neurotoxicants: lead, methylmercury, polychlorinated biphenyls, arsenic, and toluene. Since 2006, epidemiological studies have documented six additional developmental neurotoxicants—manganese, fluoride, chlorpyrifos, dichlorodiphenyltrichloroethane, tetrachloroethylene, and the polybrominated diphenyl ethers. We postulate that even more neurotoxicants remain undiscovered. To control the pandemic of developmental neurotoxicity, we propose a global prevention strategy. Untested chemicals should not be presumed to be safe to brain development, and chemicals in existing use and all new chemicals must therefore be tested for developmental neurotoxicity.

    Neurodevelopmental disabilities, including autism, attention-defi cit hyperactivity disorder, dyslexia, and other cognitive impairments, affect millions of children worldwide, and some diagnoses seem to be increasing in frequency. Industrial chemicals that injure the developing brain are among the known causes for this rise in prevalence. In 2006, we did a systematic review and identified five industrial chemicals as developmental neurotoxicants: lead, methylmercury, polychlorinated biphenyls, arsenic, and toluene. Since 2006, epidemiological studies have documented six additional developmental neurotoxicants—manganese, fluoride, chlorpyrifos, dichlorodiphenyltrichloroethane, tetrachloroethylene, and the polybrominated diphenyl ethers. We postulate that even more neurotoxicants remain undiscovered. To control the pandemic of developmental neurotoxicity, we propose a global prevention strategy. Untested chemicals should not be presumed to be safe to brain development, and chemicals in existing use and all new chemicals must therefore be tested for developmental neurotoxicity.

    Source:
    Philippe Grandjean, Philip J Landrigan. Lancet Neurol 2014; 13: 330–38

  • Bernd Timmerman: Wageningen Universiteit doet denken aan de nadagen van de Sovjet – Unie. Hardliners proberen een systeem in stand te houden dat dood is

    Bernd Timmerman: Wageningen Universiteit doet denken aan de nadagen van de Sovjet – Unie. Hardliners proberen een systeem in stand te houden dat dood is

    Op 13 februari 2014 nam Aalt Dijkhuizen na 12 jaar afscheid als voorzitter van de Raad van Bestuur van Wageningen UR. Het afscheid stond in het teken van de Gouden Driehoek, de samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven en kennisinstellingen. Dijkhuizen had meer op met deze samenwerking dan met dierenwelzijn, biologische landbouw en milieu. Louise Fresco volgt Dijkhuizen op. Zij heeft de focus op gezonde voeding en is een aanhanger van het gedachtegoed van haar voorganger. Dijkhuizen vindt intensieve landbouw onmisbaar voor de bestrijding van honger in de wereld. In Trouw (3 augustus 2012) zegt hij: “Er zijn in 2050 zo’n negen miljard mensen op de wereld, twee miljard meer dan nu. Bovendien neemt de welvaart in opkomende economieën toe, waardoor de consumenten daar meer vlees en zuivel gaan gebruiken. Dat betekent dat de voedselproductie – voor mens en dier samen – per hectare moet verdubbelen.” Het is zijn mantra: de intensieve landbouw is onmisbaar voor de samenleving van de toekomst. Wageningen Universiteit doet denken aan de nadagen van de Sovjet – Unie. De hardliners proberen een systeem in stand te houden dat dood is. De top benoemt een conservatieve geest. Fresco krijgt de zoenen op de wangen van de aanbidders van de uitbuiting van dieren.

    Op 13 februari 2014 nam Aalt Dijkhuizen na 12 jaar afscheid als voorzitter van de Raad van Bestuur van Wageningen UR. Het afscheid stond in het teken van de Gouden Driehoek, de samenwerking tussen overheid, bedrijfsleven en kennisinstellingen. Dijkhuizen had meer op met deze samenwerking dan met dierenwelzijn, biologische landbouw en milieu. Louise Fresco volgt Dijkhuizen op. Zij heeft de focus op gezonde voeding en is een aanhanger van het gedachtegoed van haar voorganger. Dijkhuizen vindt intensieve landbouw onmisbaar voor de bestrijding van honger in de wereld. In Trouw (3 augustus 2012) zegt hij: “Er zijn in 2050 zo’n negen miljard mensen op de wereld, twee miljard meer dan nu. Bovendien neemt de welvaart in opkomende economieën toe, waardoor de consumenten daar meer vlees en zuivel gaan gebruiken. Dat betekent dat de voedselproductie – voor mens en dier samen – per hectare moet verdubbelen.” Het is zijn mantra: de intensieve landbouw is onmisbaar voor de samenleving van de toekomst. Wageningen Universiteit doet denken aan de nadagen van de Sovjet – Unie. De hardliners proberen een systeem in stand te houden dat dood is. De top benoemt een conservatieve geest. Fresco krijgt de zoenen op de wangen van de aanbidders van de uitbuiting van dieren.

    Als voormalig topambtenaar bij de FAO, de voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties, was Fresco ooit een voorstander van regionale productie en slow food. Enkele jaren later is zij de promotor van de grootschalige intensieve landbouw: “Kleinschalig is leuk en aardig, maar dat kan maar voor weinig dingen en voor heel weinig plekken in de wereld”, vindt Fresco. Ze zegt ook dat qua duurzaamheid de plofkip een betere keuze is dan de biologische kip.

    In haar boek ”Hamburgers in Paradijs” schrijft zij ”de ware voedselcrisis van deze tijd overstijgt echter een romantisch idee over het verleden, maar heeft betrekking op het verlies aan waarde van voedsel, het verlies van respect voor degenen die het produceren, en het verlies aan waardigheid van degenen die niet te eten hebben, net zo goed als van hen die voedsel naar binnen proppen. De crisis zit in onszelf.” Volgens Fresco is het makkelijk, kijk met een andere regenboogbril naar de intensieve veehouderij en het valt allemaal reuze mee. Dijkhuizen en Fresco staan aan het einde van het intensieve tijdperk – in hun bunker van vrije markt, techniek en wereldhandel pleiten zij tegen beter weten in voor verdere intensivering in plaats van extensivering. Zij zeggen te kiezen voor realisme en niet voor romantiek. Het omgekeerde is het geval.

    Zij kiezen nog steeds voor een agrorijk gebaseerd op totale uitbuiting van miljarden dieren. Met geen oog voor dierenwelzijn, geen oog voor dierenrechten en geen oog voor biologische landbouw. Zij kiezen voor een wereld waar dieren slechts producten zijn en de Aarde een fast food restaurant waar je gratis eten kan halen zonder naar de werkelijke kosten te kijken. Zij voeren de aanval uit op degenen die een betere duurzame wereld willen waar met respect voor boeren, dieren en consumenten voedsel tot stand komt.

    Fresco is de nieuwe voorzitter op het conservatieve Rode plein in Wageningen die denkt dat alle problemen zijn op te lossen als iedereen genoeg te eten heeft en welvaart heeft.

    Filosoof Wim Zweers plaatst de houdingen die mensen kunnen hebben op een schaal. Die schaal heeft zes posities: (1) despoot, (2) verlicht despoot, (3) rentmeester, (4) partner, (5) participant, (6) unio mystica. Dijkhuizen en Fresco zijn agrodespoten, niet ineens verlichte, zij zien de natuur, het milieu en de dieren als instrumenten, gevoelloze objecten, die dienen voor de lusten van miljarden mensen zo lang de Aarde niet bezwijkt onder deze lasten. Zij hangen een technocratische, geïndustrialiseerde benadering van voedsel aan waar geen plaats is voor ethiek. Het moet anders. Mensen gaan kiezen voor een meer plantaardige voeding en laten vlees en vis links liggen. Ethiek is terug in het denken over voeding. Deze Aarde kan de intensieve veehouderij ook niet opbrengen bij de groeiende bevolking. Als alle Chinezen, Brazilianen en Afrikanen straks het Westerse vleespatroon overnemen zijn er drie van deze Aarde nodig voor het vee. Ten koste van heel veel dierenleed. Het is een mission impossible.

    Er is ook meer onderzoek nodig naar biologische landbouw op voldoende areaal. Bestuurdersvoorzitters moeten die weg propageren. Boeren die op een andere manier willen werken hebben ondersteuning nodig, het gebruik van agro-ecologische technieken verdient het om toegejuicht te worden. In plaats van tegen dieren en de natuur te vechten zijn er wetenschappers nodig die kijken naar dierenwelzijn, biodiversiteit en een landbouw zonder dat de natuur daar grote onherstelbare schade van ondervindt.

    Wageningen Universiteit heeft behoefte aan glasnost en perestrojka. Aan hervormingen aan de top, aan leiders die hun onderzoekers steunen in plaats van publiekelijk afbranden, aan voorgangers die niet achter de dollars en euro’s van onderzoek aanrennen, die niet glimlachen bij de verkoop van intensieve veehouderijmartelsystemen aan opkomende industrieën. De intensieve veehouderij is een systeem dat gefaald heeft. Dat is een realistisch gegeven. Voor dier, milieu en mens. Het gaat niet om een ”Gouden Driehoek” van overheid, bedrijfsleven en kennisinstellingen. Het doel is een ”Duurzame Driehoek” van mens, dier en natuur. Meer vegaburgers en minder hamburgers.
    Bron/Auteur: Bernd Timmerman in JOOP, februari 2014
    http://www.joop.nl/opinies/detail/browse/6/artikel/25342_de_intensieve_veehouderij_heeft_gefaald/

  • Biologische boerderijen dragen aanzienlijk meer bij aan de algemene biodiversiteit dan gangbare landbouwbedrijven

    Biologische boerderijen dragen aanzienlijk meer bij aan de algemene biodiversiteit dan gangbare landbouwbedrijven

    Dat blijkt uit een omvangrijk onderzoek van de Universiteit van Oxford, dat de meetresultaten van meer dan 94 studies uit de afgelopen dertig jaar bundelt. Het Vlaams Infocentrum voor Land- en Tuinbouw (VILT) schrijft erover. Onderzoekers van de Universiteit van Oxford hebben een grootschalig biodiversiteitsonderzoek afgerond en gepubliceerd. Ze verzamelden 184 observatierapporten en 94 studies die de laatste dertig jaar gemaakt zijn en kwamen tot de volgende conclusie: de biodiversiteit op biologische landbouwbedrijven ligt gemiddeld 30 procent hoger dan op gangbare landbouwbedrijven.

    Dat blijkt uit een omvangrijk onderzoek van de Universiteit van Oxford, dat de meetresultaten van meer dan 94 studies uit de afgelopen dertig jaar bundelt. Het Vlaams Infocentrum voor Land- en Tuinbouw (VILT) schrijft erover. Onderzoekers van de Universiteit van Oxford hebben een grootschalig biodiversiteitsonderzoek afgerond en gepubliceerd. Ze verzamelden 184 observatierapporten en 94 studies die de laatste dertig jaar gemaakt zijn en kwamen tot de volgende conclusie: de biodiversiteit op biologische landbouwbedrijven ligt gemiddeld 30 procent hoger dan op gangbare landbouwbedrijven.

    ‘Gemiddeld zorgt een biologische teelttechniek voor een stijging van de biodiversiteit met 30 procent’, aldus de onderzoekers in het rapport. ‘Dit cijfer bleef volgens de studies uit de voorbije dertig jaar constant en lijkt in de toekomst ook niet af te nemen.’

    Bioboeren hebben een grotere impact op de biodiversiteit op plaatsen waar ook in de directe omgeving van de percelen het land wordt bewerkt – dus in landelijk gebied waar veel landbouw wordt bedreven.

    De onderzoekers merken op dat de resultaten vooral gebaseerd zijn op meetresultaten uit West-Europa en Noord-Amerika, aangezien in andere gebieden de biolandbouw nog niet voldoende werd onderzocht. Alle gebundelde studies werden gescreend op meetresultaten, representativiteit, betrouwbaarheid en mogelijke vooringenomenheid.

    Biologische landbouwgrond bevat meer micro-organismen en regenwormen dan ‘gangbare’ bodems. In de biologische landbouw groeien ook meer wilde planten en is de soortenrijkdom aan wilde planten aanzienlijk groter dan in de gangbare landbouw.

    Op biologische bedrijven komen meer kevers, spinnen en bloembezoekende insecten als (honing)bijen en vlinders voor dan op gangbare bedrijven. Ook vogelsoorten komen er in grotere aantallen voor en planten zich succesvoller voort dan op gangbare bedrijven.
    Bron: Friesch Dagblad, 18-02-14
    http://www.frieschdagblad.nl/index.asp?artID=66717

  • Duitse boeren kunnen de enorme vraag naar biologische producten niet meer bijbenen

    Duitse boeren kunnen de enorme vraag naar biologische producten niet meer bijbenen

    Duitsland is volgens het onderzoeksinstituut voor biologische landbouw na de Verenigde Staten de op één na grootste afzetmarkt voor biologische producten ter wereld. In 2012 ging er voor zo’n 7 miljard euro om in de sector. Ook in 2013 bleef de stijgende lijn behouden. “De marktontwikkeling is wederom positief en dat is hoopgevend”, bevestigt Stefan Zwoll, voorman van de bond van ecologische levensmiddelen tegenover de krant Handelsblatt. “Maar de boeren kunnen de vraag niet bijbenen.” Eén van de redenen is vraag naar biomassa voor energieopwekking. Hiervoor wordt mais verbouwd en dat levert meer op dan de biologische teelt van graan of andere gewassen. Zeker als alles verbouwd wordt volgens de biologische eisen, klaagt Zwoll. Door de enorme toename van de biomassa zijn ook de pacht- en koopprijzen voor akkers gestegen. “We vechten om hectaren, dat zie je overal in Duitsland.”

    Duitsland is volgens het onderzoeksinstituut voor biologische landbouw na de Verenigde Staten de op één na grootste afzetmarkt voor biologische producten ter wereld. In 2012 ging er voor zo’n 7 miljard euro om in de sector. Ook in 2013 bleef de stijgende lijn behouden. “De marktontwikkeling is wederom positief en dat is hoopgevend”, bevestigt Stefan Zwoll, voorman van de bond van ecologische levensmiddelen tegenover de krant Handelsblatt. “Maar de boeren kunnen de vraag niet bijbenen.” Eén van de redenen is vraag naar biomassa voor energieopwekking. Hiervoor wordt mais verbouwd en dat levert meer op dan de biologische teelt van graan of andere gewassen. Zeker als alles verbouwd wordt volgens de biologische eisen, klaagt Zwoll. Door de enorme toename van de biomassa zijn ook de pacht- en koopprijzen voor akkers gestegen. “We vechten om hectaren, dat zie je overal in Duitsland.”

    Daar bovenop komt dat de bio-boeren niet op de politiek kunnen rekenen, omdat het beleid steeds weer verandert. Veel gangbare boerenbedrijven schrikken er voor terug om over te gaan op biologische landbouw, zegt Zwoll. Volgens hem is nu bijvoorbeeld volledig onduidelijk hoe de nieuwe agrarische politiek er in 2015 uit gaat zijn. De premies voor ombouwen van het bedrijf kunnen per deelstaat verschillen.

    Het gevolg: een steeds groter deel van de bio-producten moet geïmporteerd worden. Vooral omdat het aanbod in biologische winkels steeds veelzijdiger wordt. Van gember- en mangoyoghurt en pruimenketchup tot aan loempia’s en pure chocolade.

    Veel daarvan kan door Duitse boeren alleen al door het klimaat niet worden verbouwd. Daar tegenover stonden de hogere prijzen die boeren in 2013 kregen, in het bijzonder voor fruit en groente door de slechte oogst.

    Ook de tussenhandel mag niet klagen. “Wij groeien meer dan ooit, zowel de bestaande winkels als ook nieuwe”, zegt Elke Röder, directeur van het landelijk verband voor ‘natuurvoeding en natuurlijke producten’ BNN. De omzet in bio-winkels steeg afgelopen jaar met 10%. “Dat is de hoogste groei in 8 jaar”, vertelt Röder. Zelfs stadscentra worden intussen systematisch door bio-ketens als potentiële vestigingslocatie gezien.

    Een andere impuls komt van de consumenten die rond de 30 jaar oud zijn. “We zien dat we steeds meer jongere klanten krijgen”, zegt Röder. Daarin laat zich ook een nieuwe eetcultuur zien. “Die moet bio en duurzaam zijn. En mensen hoeven ook niet meer per se elke dag vlees te eten. En vegetariërs eten meestal ook biologisch.”

    De sector krijgt op dit moment te maken met een nieuw Europees ecologisch keurmerk. Dan wordt er niet alleen naar het verbouwen van het voedsel gekeken, maar de complete keten ligt onder de loep voordat er een keurmerk kan worden uitgedeeld. “Binnen de sector wordt daar met argusogen naar gekeken”, zegt Röder.

    De reden daarvoor is dat sporen van bestrijdingsmiddelen op veel bio-producten kan worden gevonden, omdat ze door de lucht op de gewassen neerdalen. “Als die grens op nul wordt gezet, dan kan je voortaan enkel nog biologische producten in kassen kweken”, stelt Röder.

    Bron: Bertus Bouwman in Z24, 11-02-14
    http://www.z24.nl/ondernemen/bioproducten-booming-in-duitsland-boeren-kunnen-vraag-niet-aan-433876

    Bertus Bouwman is chef redactie van Duitslandnieuws.nl, de site met dagelijkse duiding van Duits nieuws voor Nederland.

  • Kreis Lörrach: Vogelbestand auf dem Rückzug

    Kreis Lörrach: Vogelbestand auf dem Rückzug

    Der Dinkelberg hat im vergangenen Vierteljahrhundert deutlich Federn gelassen: Der Bestand der Vogelarten ist extrem zurückgegangen und der Zustand der Streuobstwiesen sehr schlecht. Das hat eine vom Landkreis in Auftrag gegebene Kartierung von Minseln und Eichsel samt Umgebung ergeben. Auch im Markgräflerland sind Vogelarten gefährdet.

    Der Dinkelberg hat im vergangenen Vierteljahrhundert deutlich Federn gelassen: Der Bestand der Vogelarten ist extrem zurückgegangen und der Zustand der Streuobstwiesen sehr schlecht. Das hat eine vom Landkreis in Auftrag gegebene Kartierung von Minseln und Eichsel samt Umgebung ergeben. Auch im Markgräflerland sind Vogelarten gefährdet.

    Als „sehr schockierend“ bezeichnete Diplom-Biologe Holger Mette-Christ die Kartierungsergebnisse vom Dinkelberg jetzt im Umweltausschuss. Gründe für die Gefährdung von Wendehals und Gartenrotschwanz seien fehlende Brutmöglichkeiten und schlechtes Nahrungsangebot durch die ausbleibende Nutzung und durch die Rodung geeigneter Streuobstbestände. Das beauftragte Fachbüro „faktorgrün“ empfiehlt hier, wertvolle Streuobstbestände zu erhalten, hochstämmige Obstbäume nachzupflanzen und Maßnahmen hinsichtlich der Bewirtschaftung von hochstämmigen Obstbäumen zu ergreifen.

    Dem Neuntöter macht der Rückgang von geeigneten Heckenstrukturen sowie die damit schlechten Brutbedingungen zu schaffen. Hinzu kommt laut Mette-Christ ein eingeschränktes Nahrungsangebot aufgrund zu intensiver landwirtschaftlicher Nutzung. Hier hoffen die Biologen, dass Heckenstrukturen erhalten und Dornsträucher in den abgegrenzten Vorranggebieten angepflanzt werden.

    Im Markgräflerland, konkret im Bereich der Gemeinden Holzen, Tannenkirch, Mappach und Hammerstein, haben die Experten das Vorkommen von Schwarzkehlchen, Feldlerche, Kurzschwänziger Bläuling, Lauchschrecke und Sumpfschrecke unter die Lupe genommen. Das Ergebnis: Das Schwarzkehlchen leidet unter der Zerstörung der Neststandorte durch „falsche“ Graben-/Gewässerpflege, der intensiven und raumgreifenden Nutzung des Umfeldes sowie mangelndem Aufkommen geschlossener Gehölzbestände entlang der Gräben und Gewässer. Schlechte Brutbedingungen und Probleme beim Nahrungsangebot aufgrund zu intensiver landwitschaftlicher Nutzung (Stichworte: Pestizide und Düngemittel) gefährden die Feldlerche. Geeignete Lebensräume, wie Grünland, Säume und Altgrasstreifen, suchen Kurzschwänziger Bläuling, Lauchschrecke und Sumpfschrecke häufig vergeblich.

    Das Blatt zum Besseren wenden sollen im Markgräflerland Pflegeverträge zwischen der Unteren Naturschutzbehörde und Landwirten. So könnten laut Mette-Chist für das Schwarzkehlchen räumliche Abgrenzungen eines vorrangigen Schwerpunktgebiets und eines Schwerpunktgebiets mit Ansiedlungspotenzial vorgenommen werden. Auch Maßnahmen hinsichtlich der Bewirtschaftung und Pflege der Gewässerrandstreifen finden sich bei den Empfehlungen.

    Für die Feldlerche sollen ebenso ein Schwerpunktgebiet abgegrenzt werden und Maßnahmen hinsichtlich der Bewirtschaftung der Ackerflächen beziehungsweise des Grünlands erfolgen. Letzteres gilt auch für die Vogelarten Kurzschwänziger Bläuling, Lauchschrecke und Sumpfschrecke.

    Die Liste der 59 Schwerpunktarten, die bei der Erfassung im Fokus standen, sei aber offen zu sehen, so der Diplom-Biologe. „Es ist aber eine gute Basis, auf der wir aufbauen können.“ So seien eine Menge an Daten ermittelt worden, die von der Unteren Naturschutzbehörde sowie den Gemeinden genutzt werden könnten. Für die Öffentlichkeit wurden zudem Zielartensteckbriefe zur Information erstellt.

    Für Landrätin Marion Dammann steht schon einmal fest: „Jetzt wird es auf die weitere Umsetzung der Maßnahmen ankommen.“
    Quelle:
    Die Oberbadische, 22.02.2014
    http://www.verlagshaus-jaumann.de/inhalt.kreis-loerrach-vogelbestand-auf-dem-rueckzug.6a8c1bf7-fa93-47b1-ab69-82d51a47f4a1.html

  • Rund ein Viertel weniger Vögel in Vorarlberg

    Rund ein Viertel weniger Vögel in Vorarlberg

    Bereits zum fünften Mal fand 2014 die jährliche Vogelzählaktion von BirdLife „Stunde der Wintervögel“ statt. 4500 Zähler aus ganz Österreich haben zwischen dem 3. und dem 6. Jänner 112.052 Vögel in den Gärten oder bei den Futterhäusern gezählt. Laut den Ergebnissen wurden in Vorarlberg bei der Aktion mit insgesamt 3223 fast ein Viertel weniger Vögel gesichtet, als noch im Vorjahr. In Vorarlberg wurde der Spatz am häufigsten gezählt. Im Schnitt ist er in mehr als der Hälfte aller Gärten zu finden. Zieht man die österreichweiten Zählungen heran, so ist die Kohlmeise der Spitzenreiter, der Spatz folgt aber auf Platz zwei.

    Bereits zum fünften Mal fand 2014 die jährliche Vogelzählaktion von BirdLife „Stunde der Wintervögel“ statt. 4500 Zähler aus ganz Österreich haben zwischen dem 3. und dem 6. Jänner 112.052 Vögel in den Gärten oder bei den Futterhäusern gezählt. Laut den Ergebnissen wurden in Vorarlberg bei der Aktion mit insgesamt 3223 fast ein Viertel weniger Vögel gesichtet, als noch im Vorjahr. In Vorarlberg wurde der Spatz am häufigsten gezählt. Im Schnitt ist er in mehr als der Hälfte aller Gärten zu finden. Zieht man die österreichweiten Zählungen heran, so ist die Kohlmeise der Spitzenreiter, der Spatz folgt aber auf Platz zwei.

  • Zwitserse telers geven de goede richting aan – levensmiddelen weer meer uit regionale productie

    Zwitserse telers geven de goede richting aan – levensmiddelen weer meer uit regionale productie

    Zwitserse telers verzamelen momenteel handtekeningen voor het initiatief ‘Für mehr Ernährungssicherheit’ (Voor meer voedselzekerheid). Het initiatief van het ‘Schweizer Bauernverband’ (SBV) wil dat levensmiddelen weer meer uit regionale productie gaan stammen. De initiatiefnemers en hun helpers wilden onder meer voor de ingang van Coop-, Migros- en Volg-filialen handtekeningen verzamelen. Teler Werner Locher vindt dat zinvol: “Voor dit initiatief ligt het voor de hand om daar handtekeningen te verzamelen waar boodschappen gedaan worden.” De supermarkten stonden dit echter niet toe. Alle drie gaven daarvoor als reden aan dat zij principieel geen platform bieden voor politieke kwesties. Een makkelijk smoesje? Het initiatief zou de retailers namelijk een doorn in het oog kunnen zijn. Wanneer het initiatief zou worden aangenomen, zouden zij namelijk hun inkoopstrategie moeten veranderen en zouden ze minder producten mogen importeren. Dat denkt ook Locher: “Ze zijn bang dat de markt deels weer gedeliberaliseerd wordt.”

    Zwitserse telers verzamelen momenteel handtekeningen voor het initiatief ‘Für mehr Ernährungssicherheit’ (Voor meer voedselzekerheid). Het initiatief van het ‘Schweizer Bauernverband’ (SBV) wil dat levensmiddelen weer meer uit regionale productie gaan stammen. De initiatiefnemers en hun helpers wilden onder meer voor de ingang van Coop-, Migros- en Volg-filialen handtekeningen verzamelen. Teler Werner Locher vindt dat zinvol: “Voor dit initiatief ligt het voor de hand om daar handtekeningen te verzamelen waar boodschappen gedaan worden.” De supermarkten stonden dit echter niet toe. Alle drie gaven daarvoor als reden aan dat zij principieel geen platform bieden voor politieke kwesties. Een makkelijk smoesje? Het initiatief zou de retailers namelijk een doorn in het oog kunnen zijn. Wanneer het initiatief zou worden aangenomen, zouden zij namelijk hun inkoopstrategie moeten veranderen en zouden ze minder producten mogen importeren. Dat denkt ook Locher: “Ze zijn bang dat de markt deels weer gedeliberaliseerd wordt.”

    De initiatiefnemers hopen nu op het gezonde mensenverstand van de filiaalleiders: “Sommigen steunen ons initiatief en zullen een oogje dichtknijpen.”

    Bron en Publicatiedatum: Groentennieuws, 21-2-2014
    http://www.groentennieuws.nl/artikel/107833/Zwitserland-boze-telers-willen-meer-lokaal-product-in-schap