Boerenlandvogels – WP

Auteur: Henk Tennekes

Schleichende Vergiftung durch Chemikalien

Neurowissenschaftler warnen vor einer globalen, stillen Pandemie der schleichenden Vergiftung von Kindern durch Umweltchemikalien. Eine fortschreitende Verdummung und stetige Zunahme von Verhaltens- und Entwicklungsstörungen bei Kindern und Jugendlichen seien bereits messbar. In ihrer Studie belegen die Forscher eine hirnschädigende Wirkung für elf Chemikalien, darunter Blei, Mangan, Quecksilber, Fluor- und Chlorverbindungen, sowie mehrere Pestizide und Lösungsmittel. Bisherige Zulassungstests erfassen zwar akute neurotoxische Wirkungen, die Folgen einer schleichenden Belastung im Mutterleib und der frühen Kindheit bleiben aber bisher meist unerkannt. Philippe Grandjean von der Universität von Süddänemark in Odense und Philip Landrigan von der Harvard University berichten, dass mehr als jedes zehnte Kind bereits von Geburt an eine Entwicklungs- und Verhaltensstörung habe: Autismus, geistige Defizite und Hyperaktivität, aber auch eine später auftretende erhöhte Aggression und andere Verhaltensauffälligkeiten. Genetische Faktoren spielen zwar für einige der Erkrankungen eine Rolle, sie können aber nur 30% bis 40% der Fälle erklären.

Neurowissenschaftler warnen vor einer globalen, stillen Pandemie der schleichenden Vergiftung von Kindern durch Umweltchemikalien. Eine fortschreitende Verdummung und stetige Zunahme von Verhaltens- und Entwicklungsstörungen bei Kindern und Jugendlichen seien bereits messbar. In ihrer Studie belegen die Forscher eine hirnschädigende Wirkung für elf Chemikalien, darunter Blei, Mangan, Quecksilber, Fluor- und Chlorverbindungen, sowie mehrere Pestizide und Lösungsmittel. Bisherige Zulassungstests erfassen zwar akute neurotoxische Wirkungen, die Folgen einer schleichenden Belastung im Mutterleib und der frühen Kindheit bleiben aber bisher meist unerkannt. Philippe Grandjean von der Universität von Süddänemark in Odense und Philip Landrigan von der Harvard University berichten, dass mehr als jedes zehnte Kind bereits von Geburt an eine Entwicklungs- und Verhaltensstörung habe: Autismus, geistige Defizite und Hyperaktivität, aber auch eine später auftretende erhöhte Aggression und andere Verhaltensauffälligkeiten. Genetische Faktoren spielen zwar für einige der Erkrankungen eine Rolle, sie können aber nur 30% bis 40% der Fälle erklären.

“Mehr als 200 Chemikalien wurden bereits in Nabelschnurblut nachgewiesen”, erklären die Forscher. “Unsere größte Sorge ist die große Zahl von Kindern, deren Gehirn durch giftige Chemikalien geschädigt wurde, die aber nie eine formelle Diagnose erhalten haben”, erklärt Grandjean.

Quelle: Biomarkt Info, 06.03.2014
http://www.bio-markt.info/web/Aktuelle_Kurzmeldungen/Forschung_-_Entwicklung/Chemikalien/15/19/0/16366.html

09/03/2014
Birth Defect Anencephaly on Rise in Washington, Stumping Health Department

A recent CNN report Saturday revealed an unusually high number of babies born with the birth defect anencephaly in a three-county area in the state of Washington. According to the article, between January 2010 and January 2013, Department of Health epidemiologists found 23 reported cases of anencephaly in those areas, which means for every 10,000 live births there were roughly eight cases. Anencephaly is a life-ending birth defect where parts of the infant’s brain and skull are missing. The stunning amount of those cases reported is four times higher than the national average, which is about 2 cases per 10,000 lives.

A recent CNN report Saturday revealed an unusually high number of babies born with the birth defect anencephaly in a three-county area in the state of Washington. According to the article, between January 2010 and January 2013, Department of Health epidemiologists found 23 reported cases of anencephaly in those areas, which means for every 10,000 live births there were roughly eight cases. Anencephaly is a life-ending birth defect where parts of the infant’s brain and skull are missing. The stunning amount of those cases reported is four times higher than the national average, which is about 2 cases per 10,000 lives.

Source: Latin Post, 4 March 2014
http://www.latinpost.com/articles/8265/20140304/birth-defect-anencephaly-rise-washington-stumping-health-department.htm

09/03/2014
The number of officially endangered species in Turkey now stands at 179, according to a report by the World Wide Fund for Nature (WWF)

The number of officially endangered species in Turkey now stands at 179, according to a report by the World Wide Fund for Nature (WWF). Major threats to wildlife include illegal hunting, pollution and overbuilding. Tolga Baştak, president of WWF-Turkey, sent a press release to Turkish media on Monday in honor of World Wildlife Day, established by the UN General Assembly last December to “celebrate the many beautiful and varied forms of wild fauna and flora and to raise awareness of the multitude of benefits that conservation provides to people.” Baştak stated that wildlife in Turkey is in need of human protection because it “is increasingly trapped in confined spaces as human domains expand.” Cranes, dolphins, grouper fish, reed cats and sea turtles are among the most endangered species in Turkey, the report says.

The number of officially endangered species in Turkey now stands at 179, according to a report by the World Wide Fund for Nature (WWF). Major threats to wildlife include illegal hunting, pollution and overbuilding. Tolga Baştak, president of WWF-Turkey, sent a press release to Turkish media on Monday in honor of World Wildlife Day, established by the UN General Assembly last December to “celebrate the many beautiful and varied forms of wild fauna and flora and to raise awareness of the multitude of benefits that conservation provides to people.” Baştak stated that wildlife in Turkey is in need of human protection because it “is increasingly trapped in confined spaces as human domains expand.” Cranes, dolphins, grouper fish, reed cats and sea turtles are among the most endangered species in Turkey, the report says.

Speaking with Sunday’s Zaman, Professor Sedat Kalem, WWF-Turkey conservation director, said the International Union for Conservation of Nature (IUCN) reviewed the list of endangered species once every two years. “The number [of designated endangered species] in Turkey was 134 in 2012. By 2014, this number had increased to 179,” Kalem said. He listed the major reasons behind the increase as illegal hunting, construction in areas vital for wildlife such as forests and wetlands, mining and the destruction of natural areas for agricultural activities.

However, Kalem added that although endangered species in Turkey continue to face the threat of extinction, significant progress has also been made to protect wildlife in the country. WWF-Turkey works in collaboration with local and regional administrations, experts and academics to reduce the number of endangered species, the director continued, giving examples such as the organization’s monitoring and research in conservation efforts for sea turtles in the Akyatan dune in Karataş, a district of the Mediterranean city of Adana. WWF-Turkey also campaigned for the protection of dolphins in marine protected areas on Kekova Island, on Turkey’s Lycian coast in the Mediterranean and on the Dilek Peninsula in the Aegean Sea.

Turkey is one of the countries that signed the Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Flora and Fauna (CITES), one of the most important and effective mechanisms regulating the practice of conservation of more than 35,000 species. And yet, Kalem told Sunday’s Zaman, Turkey continues to lose endangered species and their living spaces despite signing conventions like CITES and the Bern Convention on the Conservation of European Wildlife and Natural Habitats. “Collaboration between public institutions, civil society, the scientific world and the business community is a must to reverse the trend,” Kalem stressed.

The future decline in wildlife diversity may be graver than even Kalem dares to suggest. The WWF-Turkey official does not mention drought as one of the major threats for endangered species in Turkey. However, in an interview on Feb. 2 with Sunday’s Zaman, Berivan Dural — another official from WWF-Turkey — said that “Turkey will become increasingly vulnerable to the effects of drought because plans for water infrastructure are implemented without careful consideration of the scale of river basins.” She explained that water transfer projects on river basins and dams often impede the connection of rivers and therefore pose a risk to ecosystems whose balance is crucial to the survival of wild animals.

In the last 50 years, wetlands three times the size Lake Van in eastern Turkey have been lost due to drought. Furthermore, according to WWF-Turkey, 74 percent of Turkey’s reserves of water are used for agriculture, 15 percent for households and 11 percent for industrial production — without any provision whatsoever for the preservation of wildlife.

Source: Sunday’s Zaman, 9 March 2014
http://www.todayszaman.com/news-341410-number-of-endangered-species-in-turkey-rises-to-179.html

09/03/2014
Vanaf eind 2015 mag het gevaarlijke landbouwgif glyfosaat niet langer aan particulieren verkocht worden

Glyfosaat is een bestanddeel van RoundUp, dat ook aan particulieren wordt verkocht als onkruidbestrijder. De Tweede Kamer stemde vandaag in met een motie van Esther Ouwehand, die de verkoop van glyfosaat aan particulieren verbiedt. Glyfosaat wordt in toenemende mate in verband gebracht met gezondheidsproblemen als onvruchtbaarheid, geboorteafwijkingen, aantastingen van het zenuwstelsel, ziekte van Parkinson en verschillende vormen van kanker. Naast de gezondheidsrisico’s voor de mens leidt het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen bovendien tot verlies van biodiversiteit en tot steeds moeilijker te zuiveren drinkwater. Al in 2011 heeft de Tweede Kamer gevraagd om een totaalverbod op het gebruik van glyfosaat buiten de landbouw. Want ook gemeenten gebruiken het gif bij hun onkruidbestrijding en zelfs voor particulieren is het bestrijdingsmiddel overal te koop. In strijd met de wens van de Kamer maakte het kabinet echter allerlei uitzonderingen op het gevraagde verbod. Zo mochten particulieren middelen met glyfosaat wel gebruiken in hun tuin, maar niet op hun terras. Onduidelijk, oncontroleerbaar en ook onverantwoord, gezien alle risico’s voor gezondheid en milieu.

Glyfosaat is een bestanddeel van RoundUp, dat ook aan particulieren wordt verkocht als onkruidbestrijder. De Tweede Kamer stemde vandaag in met een motie van Esther Ouwehand, die de verkoop van glyfosaat aan particulieren verbiedt. Glyfosaat wordt in toenemende mate in verband gebracht met gezondheidsproblemen als onvruchtbaarheid, geboorteafwijkingen, aantastingen van het zenuwstelsel, ziekte van Parkinson en verschillende vormen van kanker. Naast de gezondheidsrisico’s voor de mens leidt het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen bovendien tot verlies van biodiversiteit en tot steeds moeilijker te zuiveren drinkwater. Al in 2011 heeft de Tweede Kamer gevraagd om een totaalverbod op het gebruik van glyfosaat buiten de landbouw. Want ook gemeenten gebruiken het gif bij hun onkruidbestrijding en zelfs voor particulieren is het bestrijdingsmiddel overal te koop. In strijd met de wens van de Kamer maakte het kabinet echter allerlei uitzonderingen op het gevraagde verbod. Zo mochten particulieren middelen met glyfosaat wel gebruiken in hun tuin, maar niet op hun terras. Onduidelijk, oncontroleerbaar en ook onverantwoord, gezien alle risico’s voor gezondheid en milieu.

Nu de motie van de Partij voor de Dieren is aangenomen moet het kabinet bestrijdingsmiddelen met glyfosaat, zoals het veelverkochte RoundUp, alsnog uit de schappen halen. PvdA, CU, 50+, GroenLinks, SP en PVV steunden de motie van Ouwehand, die zij indiende samen met Gerard Schouw (D66). Esther Ouwehand:“Landbouwgif wordt in publieksvriendelijke verpakking volop aan particulieren verkocht. In tuincentra wordt RoundUp aangeprezen alsof het ongevaarlijk is, maar de argeloze consument heeft geen idee wat de risico’s van dit spul werkelijk zijn. Vooral kinderen zijn gevoelig voor deze giftige stoffen en zouden er dus niet aan mogen worden blootgesteld.”

De Kamer neemt onder aanvoering van de Partij voor de Dieren steeds vaker stelling tegen landbouwgif. Zo steunde de Kamer moties van Esther Ouwehand voor een verbod op neonicotinoïden, gifstoffen die zorgen voor massale bijensterfte. Ook worden op aandringen van Partij voor de Dieren maatregelen getroffen om landbouwgif aan banden te leggen ter bescherming van omwonenden. Haar pleidooi hiertoe werd onlangs onderstreept door de Gezondheidsraad.

Veel mensen maken zich zorgen over het gebruik van glyfosaat in hun woonomgeving. Dat blijkt uit tientallen meldingen hierover bij Gifklikker.nl, het meldpunt dat de Partij voor de Dieren en Stichting Bollenboos in april vorig jaar lanceerden. De Gezondheidsraad roemde dit initiatief omdat burgers die zich zorgen maken over gifgebruik in hun buurt tot dan toe nergens terecht konden met hun klachten.

Bron: Persbericht Partij voor de Dieren & Nieuws.be, 5 maart 2014
http://www.nieuws.be/nieuws/Landbouwgif_uit_schappen_van_tuincentra_!_23083fa3.aspx

08/03/2014
Van 214 chemicaliën is bekend dat ze een negatieve invloed hebben op de ontwikkeling van het menselijk brein

Neurotoxische chemicaliën zijn mede oorzaak van de stijgende prevalentie van neurologische ontwikkelingsstoornissen als autisme, ADHD en dyslexie. Philippe Grandjean en Philip Landrigan van Harvard School of Public Health in Boston en de Icahn School of Medicine at Mount Sinai in New York concluderen dat in een overzicht van de bestaande onderzoeksliteratuur in The Lancet Neurology. Op de lijst met chemicaliën waarvan bekend is dat ze een negatieve invloed hebben op de ontwikkeling van het menselijk brein staan momenteel 214 stoffen. Die komen voor in alledaagse producten als kleding, meubels en speelgoed. Grandjean en Landrigan noemen onder meer het oplosmiddel tetrachloorethyleen dat ze in verband brengen met hyperactiviteit, mangaan dat de ontwikkeling van cognitieve en motorische vaardigheden afremt, en bepaalde pesticiden die ook de cognitieve ontwikkeling vertragen.

Neurotoxische chemicaliën zijn mede oorzaak van de stijgende prevalentie van neurologische ontwikkelingsstoornissen als autisme, ADHD en dyslexie. Philippe Grandjean en Philip Landrigan van Harvard School of Public Health in Boston en de Icahn School of Medicine at Mount Sinai in New York concluderen dat in een overzicht van de bestaande onderzoeksliteratuur in The Lancet Neurology. Op de lijst met chemicaliën waarvan bekend is dat ze een negatieve invloed hebben op de ontwikkeling van het menselijk brein staan momenteel 214 stoffen. Die komen voor in alledaagse producten als kleding, meubels en speelgoed. Grandjean en Landrigan noemen onder meer het oplosmiddel tetrachloorethyleen dat ze in verband brengen met hyperactiviteit, mangaan dat de ontwikkeling van cognitieve en motorische vaardigheden afremt, en bepaalde pesticiden die ook de cognitieve ontwikkeling vertragen.

Volgens beide onderzoekers blijft nu een pandemie van neurotoxische ontwikkelingsschade onopgemerkt. Van het merendeel van de chemicaliën waarmee mensen dagelijks te maken hebben, is bovendien onbekend wat de neurotoxische effecten zijn op foetus en kind. Vaststaat in ieder geval dat een kleine dosis al schade kan toebrengen aan de hersenen van (ongeboren) baby’s en kinderen.
Grandjean en Landrigan stellen daarom voor om te komen tot een internationale preventiestrategie en een internationaal agentschap dat producenten verplicht te laten zien welke risico’s verbonden zijn aan nieuwe chemicaliën. Dat voorstel komt niet voor het eerst, in 2006 deden ze ook al een poging.

Bron: Henk Maassen in Medisch Contact, 27-02-2014
http://medischcontact.artsennet.nl/actueel/nieuws/nieuwsbericht/142162/neurotoxines-mede-debet-aan-autisme-en-adhd.htm
Zie ook:
www.thelancet.com/neurology http;//dx.doi.org/10.1016/S1474-442(13)70278-3

08/03/2014
Des risques à long terme encore mal évalués

La toxicité de certains produits phytosanitaires est-elle beaucoup plus élevée que celle estimée lors des tests réglementaires, comme l’affirme une étude du controversé Pr Séralini ? Si d’autres travaux seront nécessaires, l’évaluation des risques à long terme de ces produits est jugée insuffisante. « Dans le processus d’évaluation des produits phytosanitaires, il y a clairement des choses à améliorer », estime Marc Mortureux, le directeur de l’Agence sanitaire française (Anses), qui a fait de l’exposition aux produits phyosanitaires des travailleurs agricoles et des riverains une de ses priorités pour 2014 alors que les liens avec des pathologies chroniques sont de plus en plus documentés.

La toxicité de certains produits phytosanitaires est-elle beaucoup plus élevée que celle estimée lors des tests réglementaires, comme l’affirme une étude du controversé Pr Séralini ? Si d’autres travaux seront nécessaires, l’évaluation des risques à long terme de ces produits est jugée insuffisante. « Dans le processus d’évaluation des produits phytosanitaires, il y a clairement des choses à améliorer », estime Marc Mortureux, le directeur de l’Agence sanitaire française (Anses), qui a fait de l’exposition aux produits phyosanitaires des travailleurs agricoles et des riverains une de ses priorités pour 2014 alors que les liens avec des pathologies chroniques sont de plus en plus documentés.

Comme pour les produits chimiques, l’évaluation des pesticides évolue, à la lumière de techniques plus pointues et de connaissances plus fines sur leurs impacts. Un « vrai ménage » a été fait ces dernières années, rappelle Marc Mortureux : 75 % des molécules autorisées il y a 20 ans ne le sont plus, notamment depuis l’entrée en vigueur d’une nouvelle réglementation européenne en 2011. En 2012, il y avait 416 substances actives (molécules) phytopharmaceutiques approuvées dans l’Union européenne et 309 en France.

Mais selon Jean-Marc Bonmantin, chercheur au CNRS spécialisé dans les produits neurotoxiques, « on met un peu la charrue avant les bœufs : on autorise d’abord, puis on s’aperçoit parfois que cela pose problème ». Ce fut le cas autrefois pour des produits comme le DDT, le lindane, l’arsénite de soude ou la chlordécone, reconnus après des décennies d’utilisation, comme cancérogènes et interdits. « Avec les nouvelles molécules, de type nicotinoïdes par exemple, les découvertes scientifiques se font à la vitesse de la science, c’est-à-dire des années, et la réglementation, qui prend aussi du temps à se mettre en place, n’est pas toujours à la hauteur des enjeux », ajoute Jean-Marc Bonmantin, basé à Orléans.

L’Inserm (Institut national de la santé et de la recherche médicale) rappelle qu’« un pesticide, destiné à lutter contre un nuisible, présente un potentiel toxique plus ou moins étendu pour d’autres organismes qu’il ne cible pas » car « il n’existe pas de pesticide totalement spécifique d’un nuisible ».

Evaluer la toxicité pour l’homme et la faune de ces produits, dont l’utilisation a explosé au cours des 50 dernières années est donc un enjeu majeur de santé publique.

Cette observation est basée sur la multiplication des preuves de liens entre certaines pathologies chroniques (cancer de la prostate, certains lymphomes, maladie de Parkinson) et une exposition professionnelle (agriculteurs, jardiniers, etc.). Des problèmes de fertilité ont également été mis en avant pour les hommes exposés dans un cadre professionnel et, pour les enfants exposés in utero, un risque accru de leucémie, tumeur cérébrale et malformation génitale.

Dans ce contexte de préoccupation accrue, le biologiste Gilles-Eric Séralini a publié fin janvier, avec son équipe de l’université de Caen, une étude menée in vitro. Selon lui, sur huit des neuf pesticides courants étudiés, « les produits tels qu’ils sont vendus aux jardiniers, aux agriculteurs, sont de 2 à 1.000 fois plus toxiques que les principes actifs qui sont les seuls à être testés in vivo à moyen et long terme ».

Pour le chercheur, auteur d’une étude polémique en 2012, finalement non validée par les autorités sanitaires sur un maïs OGM et l’insecticide Roundup – il y a donc « méprise sur la réelle toxicité des pesticides ». Le scientifique, comme il l’a déjà fait par le passé, dénonce la méthode d’évaluation qui consiste à tester chaque substance active, mais pas forcément chaque préparation commerciale pour la toxicité à long terme, c’est-à-dire résultant de contacts répétés dans le temps.

Un pesticide (herbicide, insecticide ou fongicide) est composé d’une substance active associée à un ou des adjuvants (solvants, conservateurs, tensio-actifs) pour former la préparation qui sera commercialisée. Exemple avec le Roundup, l’herbicide le plus vendu au monde. La substance active est le glyphosate, auquel on va ajouter un autre produit lui permettant d’adhérer aux feuilles des plantes.

L’Inserm souligne aussi que « les solvants incorporés dans les produits commerciaux ont une influence sur le passage des substances à travers la peau mais ils sont rarement pris en compte dans les études ».

Expérimentation animale

A partir d’une même substance active, il peut y avoir « 300 préparations commerciales différentes », explique Marc Mortureux et « il n’y a pas de façon systématique d’essais de toxicité chronique, de long terme, sur chacune des formulations ». Ce système d’évaluation n’est « pas complètement satisfaisant », selon le patron de l’agence sanitaire.

D’où la demande de l’ONG Générations futures que « des tests sur les effets chroniques des formulations soient rendus obligatoires au niveau national et européen au plus vite car la présence d’adjuvants augmente considérablement la toxicité ».

Or, indique un rapport d’une mission parlementaire de 2012 intitulé “Pesticides : vers le risque zéro ? », « l’évaluation du risque des pesticides sur la santé humaine exige la mobilisation de moyens considérables bien loin d’être réunis à ce jour ». Les données des industriels ne sont pas toutes disponibles, les informations et les ressources financières manquent pour réaliser des études toxicologiques, le suivi des utilisateurs est parcellaire et très complexe au vu de nombre de molécules ayant été autorisées au fil des ans, les données recueillies sont éclatées dans divers organismes…

A ces difficultés s’ajoutent une autre question de méthode. « Les tests de toxicité chronique, c’est énormément d’expérimentation animale », prévient Marc Mortureux. Vu le nombre des préparations commerciales existantes, « vous voyez le nombre d’expérimentations animales », interroge-t-il, alors que la réglementation européenne dit qu’il faut les limiter le plus possible. L’enjeu est donc selon lui de trouver « des tests alternatifs à l’expérimentation animale pour déceler les situations qui nécessiteraient un examen spécifique et éventuellement des tests de long terme sur les mélanges ». Pour ce spécialiste du risque sanitaire, il y a « de grands défis à relever » à la fois sur « cette problématique des mélanges » et sur les perturbateurs endocriniens, toujours en attente d’une définition par Bruxelles.
Source: Terre net, 07/03/2014
http://www.terre-net.fr/actualite-agricole/economie-social/article/des-risques-a-long-terme-encore-mal-evalues-202-98879.html

08/03/2014
Massale afslachting van bijen in de Haarlemmermeer door bestrijdingsmiddelen

Voor een imker uit de omgeving van Heemstede-Cruquius is de lente dramatisch slecht begonnen. Hij trof duizenden van zijn bijen gisteren dood aan in en rond de bijenkast. Ze vertonen symptomen van mogelijk contact met verdelgingsmiddelen. De Tweede Kamer debatteerde onlangs nog over het gebruik ervan. Bij alle dode bijen hangt de tong uit de mond, zijn de poten verkrampt en zit er stuifmeel aan hun poten, zo vertelde de radeloze imker aan zijn collega Pim Lemmers. Hij is Neerlands bekendste bijenhouder met kasten bij het Catshuis en op het Binnenhof en geldt als een autoriteit op bijengebied. De gedupeerde vroeg hem of hij enig idee had wat de oorzaak van de massale en plotselinge sterfte van het bijenvolk kon zijn. De symptomen deden de BI’er (bekende imker) een belletje rinkelen. ‘Ze wijzen op mogelijke spuitschade van een of ander bestrijdingsmiddel,’ verklaart Lemmers tegenover het AD.

Voor een imker uit de omgeving van Heemstede-Cruquius is de lente dramatisch slecht begonnen. Hij trof duizenden van zijn bijen gisteren dood aan in en rond de bijenkast. Ze vertonen symptomen van mogelijk contact met verdelgingsmiddelen. De Tweede Kamer debatteerde onlangs nog over het gebruik ervan. Bij alle dode bijen hangt de tong uit de mond, zijn de poten verkrampt en zit er stuifmeel aan hun poten, zo vertelde de radeloze imker aan zijn collega Pim Lemmers. Hij is Neerlands bekendste bijenhouder met kasten bij het Catshuis en op het Binnenhof en geldt als een autoriteit op bijengebied. De gedupeerde vroeg hem of hij enig idee had wat de oorzaak van de massale en plotselinge sterfte van het bijenvolk kon zijn. De symptomen deden de BI’er (bekende imker) een belletje rinkelen. ‘Ze wijzen op mogelijke spuitschade van een of ander bestrijdingsmiddel,’ verklaart Lemmers tegenover het AD.

Bij wijze van oproep aan eventuele andere gedupeerde imkers plaatste hij een foto van de dode bijen op Twitter. ‘We hopen op respons zodat we een beeld krijgen van de omvang van de schade.’

De eigenaar van het dode bijenvolk wil niet met de media praten. Daarvoor is hij te aangeslagen, zegt Lemmers. ‘Hij imkert negen jaar en heeft nog nooit zoiets meegemaakt. Het is heel naar om je bijen bij bosjes dood te zien neervallen voor de bijenkast. Een bijenvolkje kost weliswaar slechts een paar honderd euro maar de emotionele waarde is vele malen groter.
Lemmers spreekt uit ervaring. Hij verloor ooit een deel van zijn bijenvolk dat in bijenkasten bij een fruitteler stond. ‘Die teler gebruikte louter biologische bestrijdingsmiddelen om zijn fruitbomen te beschermen maar een collega drie percelen verderop niet. Daags erna vond ik honderden van mijn bijen dood op de vliegplank. Een verschrikkelijk naar gezicht,’ verzucht hij.

De gedupeerde imker doet vandaag aangifte van de massale bijensterfte bij de NVWA (Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit). Dat is wettelijk verplicht, weet Lemmers. ‘Zo kunnen de inspecteurs monsters nemen. Als blijkt dat de bijen het slachtoffer zijn geworden van gif volgt een onderzoek naar de schuldige.’

Imkers in Nederland en de rest van de wereld werden de voorbije jaren al getroffen door een abnormaal hoge bijensterfte. Die zou zijn veroorzaakt door een combinatie van te weinig bloemen en daardoor ook stuifmeel, pesticiden en ziekteverwekkers die ze met zich meedragen. ‘Lijkt het net wat beter te gaan, krijg je dit,’ verzucht Lemmers.
Bron: Het Parool, 7 maart 2014
http://www.parool.nl/parool/nl/224/BINNENLAND/article/detail/3609113/2014/03/07/Slachting-onder-bijenvolk-in-Haarlemmermeer.dhtml

07/03/2014
Zuid-Holland krijgt nu de rekening gepresenteerd van jarenlange bezoedeling van het cultuurlandschap met pesticiden

In navolging van vorige jaren blijkt uit een recent verschenen rapport van het Kennisinstituut Alterra dat de Zuid-Hollandse biodiversiteit een dalende trend blijft vertonen. De Natuur en Milieufederatie Zuid-Holland (NMZH) roept de provincie op om deze onderzoeksresultaten niet slechts voor kennisgeving aan te nemen, maar actie te ondernemen. De resultaten van het onderzoek liegen er niet om. Als het om alle landnatuur in heel de provincie Zuid-Holland gaat, dan is er een jarenlange constante dalende trend zichtbaar. Deze wordt met name veroorzaakt doordat het ‘zeer slecht’ gaat met de agrarische natuur: de akker- en weidevogels. In 12 jaar tijd zijn deze met meer dan 30% achteruit gegaan. Ook met de bedreigde soorten van de zogenaamde rode lijst is het slecht gesteld: ten opzichte van 1990 is circa 70% van de populatieomvang van deze soorten nu verloren gegaan.

In navolging van vorige jaren blijkt uit een recent verschenen rapport van het Kennisinstituut Alterra dat de Zuid-Hollandse biodiversiteit een dalende trend blijft vertonen. De Natuur en Milieufederatie Zuid-Holland (NMZH) roept de provincie op om deze onderzoeksresultaten niet slechts voor kennisgeving aan te nemen, maar actie te ondernemen. De resultaten van het onderzoek liegen er niet om. Als het om alle landnatuur in heel de provincie Zuid-Holland gaat, dan is er een jarenlange constante dalende trend zichtbaar. Deze wordt met name veroorzaakt doordat het ‘zeer slecht’ gaat met de agrarische natuur: de akker- en weidevogels. In 12 jaar tijd zijn deze met meer dan 30% achteruit gegaan. Ook met de bedreigde soorten van de zogenaamde rode lijst is het slecht gesteld: ten opzichte van 1990 is circa 70% van de populatieomvang van deze soorten nu verloren gegaan.

Zonder radicale verbeteringen zou een typisch Hollandse weidevogel als de grutto binnen afzienbare tijd uit Zuid-Holland verdwenen zijn. Volgens de Natuur en Milieufederatie is dit verontrustend en zullen er snel maatregelen genomen moeten worden om het tij te keren. Nu kiezen voor behoud van wat er nog is, is veel slimmer dan later alles wat verdwenen is weer te moeten herstellen.

Bron: Dichtbij.nl, 6 maart 2014
http://www.dichtbij.nl/hoeksche-waard/regionaal-nieuws/artikel/3411881/boerennatuur-sterft-uit.aspx

07/03/2014
Schweizer Flüsse sind von Pestiziden belastet

Schweizer Flüsse enthalten einen ganzen Cocktail an Pestiziden. Zu diesem Schluss kommt eine Studie, die im Auftrag des Bundes durchgeführt wurde. Die untersuchten Wasserproben enthielten im Schnitt 40 unterschiedliche Stoffe. Alle fünf untersuchten Flüsse seien erheblich durch verschiedenste Pestizide belastet, teilte das Wasserforschungsinstitut EAWAG am Mittwoch mit. Vor allem Pflanzenschutzmittel wurden in den Flüssen gefunden.Die Forscher fanden 104 verschiedene Wirkstoffe in den Flüssen, 82 davon waren reine Pflanzenschutzmittel. Ein Grossteil der Pestizidbelastung sei heute den Pflanzenschutzmitteln aus der Landwirtschaft zuzuschreiben, schreibt die EAWAG.In vier Fünfteln der Proben war die Summe aller Pestizidkonzentrationen grösser als ein Mikrogramm pro Liter. Für 31 Substanzen wurde der Grenzwert der Gewässerschutzverordnung verletzt.

Schweizer Flüsse enthalten einen ganzen Cocktail an Pestiziden. Zu diesem Schluss kommt eine Studie, die im Auftrag des Bundes durchgeführt wurde. Die untersuchten Wasserproben enthielten im Schnitt 40 unterschiedliche Stoffe. Alle fünf untersuchten Flüsse seien erheblich durch verschiedenste Pestizide belastet, teilte das Wasserforschungsinstitut EAWAG am Mittwoch mit. Vor allem Pflanzenschutzmittel wurden in den Flüssen gefunden.Die Forscher fanden 104 verschiedene Wirkstoffe in den Flüssen, 82 davon waren reine Pflanzenschutzmittel. Ein Grossteil der Pestizidbelastung sei heute den Pflanzenschutzmitteln aus der Landwirtschaft zuzuschreiben, schreibt die EAWAG.In vier Fünfteln der Proben war die Summe aller Pestizidkonzentrationen grösser als ein Mikrogramm pro Liter. Für 31 Substanzen wurde der Grenzwert der Gewässerschutzverordnung verletzt.

Problematisch sind aus Sicht der Forscher zwei Aspekte: der «Cocktail» an Pestiziden sowie die teilweise hohen Konzentrationen pro Stoff. Letztere lagen vereinzelt über 1 Mikrogramm pro Liter. Das sei hoch, schreiben die Forscher. Die kurzfristigen Spitzenkonzentrationen dürften teils vielfach höher liegen, für einzelne Substanzen wohl über der Grenze, über welcher sie akut toxisch wirken.

Doch selbst wenn die Konzentration jedes einzelnen Stoffes nicht sehr hoch ist, stellt die Kombination der verschiedenen Pestizide ein Problem dar: Es sei zu befürchten, dass die Pestizidmischungen die Organismen im Wasser beeinträchtigten, warnen die Forscher.

Die Leiterin der Eawag-Abteilung für Umweltchemie und eine der Autorinnen der Studie, Juliane Hollender, war gemäss Communiqué überrascht von den neuen Daten. «Ganz so sauber, wie immer wieder betont, scheinen die Schweizer Gewässer doch nicht zu sein», wird sie zitiert.

Untersucht wurden die Flüsse Salmsacher Aach (SG), Furtbach (ZH), Surb (AG), Limpach (SO) und Mentue (VD). Diese seien für das Mittelland durchaus typisch, schreibt die Eawag. Diese überprüfte zusammen mit fünf Kantonen im Auftrag die Flüsse auf lösliche synthetische Pflanzenschutzmittel und Biozide.

Quelle: Handelszeitung, 03.03.2014
http://www.handelszeitung.ch/politik/schweizer-fluesse-durch-pestizide-belastet-576876

05/03/2014
De glastuinbouw verontreinigde ook in 2012 het oppervlaktewater normoverschrijdend met tientallen pesticiden

Het Hoogheemraadschap van Delfland is verantwoordelijk voor de oppervlaktewaterkwaliteit van zijn beheergebied. Ongeveer 30 tot 40% van het gebied van Delfland staat onder invloed van glastuinbouw. Het aantal normoverschrijdende bestrijdingsmiddelen in 2012 is iets gedaald ten opzichte van 2011: van 30 stoffen naar 28 stoffen. De middelen die opvallen in aantal overschrijdingen en/of de hoogte van de overschrijding zijn: imidacloprid, fipronil, esvenfaleraat, pyriproxifen, pyrimifos-methyl en azoxystrobine. Imidacloprid vertoont de meeste overschrijdingen: het overschrijdt op 28 van de 36 meetlocaties de norm. Fipronil kent de hoogste overschrijdingen. Ook in 2012 worden nog verboden middelen aangetroffen boven de norm. Glastuinbouw is in het beheergebied van Delfland de belangrijkste bron van de bestrijdingsmiddelen. Een vrachtenanalyse laat zien dat in het beheergebied van Delfland een substantiële hoeveelheid imidacloprid aan het oppervlaktewater wordt toegevoegd

Het Hoogheemraadschap van Delfland is verantwoordelijk voor de oppervlaktewaterkwaliteit van zijn beheergebied. Ongeveer 30 tot 40% van het gebied van Delfland staat onder invloed van glastuinbouw. Het aantal normoverschrijdende bestrijdingsmiddelen in 2012 is iets gedaald ten opzichte van 2011: van 30 stoffen naar 28 stoffen. De middelen die opvallen in aantal overschrijdingen en/of de hoogte van de overschrijding zijn: imidacloprid, fipronil, esvenfaleraat, pyriproxifen, pyrimifos-methyl en azoxystrobine. Imidacloprid vertoont de meeste overschrijdingen: het overschrijdt op 28 van de 36 meetlocaties de norm. Fipronil kent de hoogste overschrijdingen. Ook in 2012 worden nog verboden middelen aangetroffen boven de norm. Glastuinbouw is in het beheergebied van Delfland de belangrijkste bron van de bestrijdingsmiddelen. Een vrachtenanalyse laat zien dat in het beheergebied van Delfland een substantiële hoeveelheid imidacloprid aan het oppervlaktewater wordt toegevoegd

De rapportages van de afgelopen jaren vindt u hier:
http://www.hhdelfland.nl/publish/pages/25808/waterkwaliteitsrapportage_delfland_2012_d_h.pdf
http://www.hhdelfland.nl/publish/pages/25808/waterkwaliteitsrapportage2011definitief.pdf
http://www.hhdelfland.nl/publish/pages/25808/waterkwaliteitsrapportage2010.pdf

04/03/2014