Boerenlandvogels – WP

Auteur: Henk Tennekes

  • 37 miljoen bijen sterven na aanplanting GGO-maïsveld in Canada

    37 miljoen bijen sterven na aanplanting GGO-maïsveld in Canada

    Miljoenen bijen zijn in de Canadese provincie Ontario doodgevallen, na de aanplanting van een genetisch gemanipuleerd maïsveld enkele weken geleden. Dat schrijft de website organichealth.co. Vermoedelijk stierven de bijen door pesticiden. De plaatselijke bijenhouder Save Schuit zou 37 miljoen bijen verloren zijn, of 600 bijenkorven. “Van zodra de maïs geplant werd, stierven de bijen met miljoenen tegelijk”, aldus Schuit. Veel imkers menen dat neonicotinoïden verantwoordelijk zijn voor de massale bijensterfte. Neonicotinoïden zoals Imidacloprid en Clothianidin, de twee best verkochte pesticiden van Bayer, worden gebruikt om insecten te bestrijden op gewassen, maar komen ook in pollen en nectar terecht, waardoor ook bijen kunnen worden blootgesteld aan de stoffen. De producten worden ook gelinkt aan massale bijensterfte in Europa en de Verenigde Staten. Het Canadese ministerie van Volksgezondheid zal bovendien een nieuwe pesticide, flupyradifurone, goedkeuren die nefast is voor de bijen, aldus verschillende media, wat zorgt voor zwaar protest bij milieuorganisaties.

    Miljoenen bijen zijn in de Canadese provincie Ontario doodgevallen, na de aanplanting van een genetisch gemanipuleerd maïsveld enkele weken geleden. Dat schrijft de website organichealth.co. Vermoedelijk stierven de bijen door pesticiden. De plaatselijke bijenhouder Save Schuit zou 37 miljoen bijen verloren zijn, of 600 bijenkorven. “Van zodra de maïs geplant werd, stierven de bijen met miljoenen tegelijk”, aldus Schuit. Veel imkers menen dat neonicotinoïden verantwoordelijk zijn voor de massale bijensterfte. Neonicotinoïden zoals Imidacloprid en Clothianidin, de twee best verkochte pesticiden van Bayer, worden gebruikt om insecten te bestrijden op gewassen, maar komen ook in pollen en nectar terecht, waardoor ook bijen kunnen worden blootgesteld aan de stoffen. De producten worden ook gelinkt aan massale bijensterfte in Europa en de Verenigde Staten. Het Canadese ministerie van Volksgezondheid zal bovendien een nieuwe pesticide, flupyradifurone, goedkeuren die nefast is voor de bijen, aldus verschillende media, wat zorgt voor zwaar protest bij milieuorganisaties.

    Bron: HLN, 7-11-14
    http://www.hln.be/hln/nl/960/Buitenland/article/detail/2114674/2014/11/07/37-miljoen-bijen-sterven-na-aanplanting-GGO-maisveld-in-Canada.dhtml

  • Insect population is down by 45% in just 35 years

    Insect population is down by 45% in just 35 years

    A study published in the journal Science, reveals that the number of slugs, spiders, worms and other invertebrates has fallen by 45 per cent over the past 35 years. Experts fear this will harm the planet as creepy crawlies play an important role in pollinating crops, pest control, decomposition and ensuring soil remains packed with nutrients, as well as water filtration. In the UK the number of beetles, butterflies, bees and wasps has fallen by up to 60 per cent. Experts warn that fewer insects would have a huge effect on crop production as up to 75 percent are pollinated by insects, amounting to around 10 per cent of the world’s food supply. Scientists fear a drop in the insect population could also spark a decline in birds, which prey on pests that damage crops, and amphibians, which help keep water supplies free from algae.

    A study published in the journal Science, reveals that the number of slugs, spiders, worms and other invertebrates has fallen by 45 per cent over the past 35 years. Experts fear this will harm the planet as creepy crawlies play an important role in pollinating crops, pest control, decomposition and ensuring soil remains packed with nutrients, as well as water filtration. In the UK the number of beetles, butterflies, bees and wasps has fallen by up to 60 per cent. Experts warn that fewer insects would have a huge effect on crop production as up to 75 percent are pollinated by insects, amounting to around 10 per cent of the world’s food supply. Scientists fear a drop in the insect population could also spark a decline in birds, which prey on pests that damage crops, and amphibians, which help keep water supplies free from algae.

    Read more: http://www.dailymail.co.uk/news/article-2704973/Insect-population-45-just-35-years-Scientists-fear-drop-harm-planet-vital-role-play.html#ixzz3IO8YWr00
    Follow us: @MailOnline on Twitter | DailyMail on Facebook

  • Katastrophaler Bestandsrückgang der Feldvögel

    Katastrophaler Bestandsrückgang der Feldvögel

    Unsere Feldvögel gehören heute zu den am stärksten im Bestand zurückgehenden Vogelarten. Ihre Situation ist ein ernstes Warnsignal, da die vergleichsweise gut erforschten Vögel deutlich sichtbare Zeiger der Artenvielfalt in der Kulturlandschaft sind. Neben den Feldvögeln sind also auch andere zahlreiche Tier- und Pflanzenarten der Feldflur von starken Bestands- und Arealeinbußen betroffen, so dass man von einem generellen Rückgang der biologischen Vielfalt in der Agrarlandschaft sprechen muss. Mit dem gerade erschienenen Schwerpunktheft des Charadrius hat die NWO (Nordrhein-Westfälische Ornithologengesellschaft e.V.) deutliche Belege für den katastrophalen Rückgang des Kiebitzes und der Grauammer geliefert. Ohne sofort wirksame Schutzmaßnahmen werden beide Arten in absehbarer Zeit aus NRW verschwunden sein. Die von der NWO vorgestellte Gefährdungsanalyse samt notwendiger Schutzmaßnahmen zeigt den dramatischen Rückgang der Feldvögel in unserem Bundesland, erläutert Ursachen und zeigt dringend notwendigen Handlungsbedarf auf und will den Informations- und Diskussionsprozess um den Artenschutz in den landwirtschaftlichen Fluren verstärken. Die Arbeit zur Situation der Feldvögel in Nordrhein-Westfalen ist im Charadrius erschienen. Außerdem hat die AG Feldvögel ein ausführliches Hintergrundpapier mit vertiefenden Informationen und Quellenangaben verfasst.

    Unsere Feldvögel gehören heute zu den am stärksten im Bestand zurückgehenden Vogelarten. Ihre Situation ist ein ernstes Warnsignal, da die vergleichsweise gut erforschten Vögel deutlich sichtbare Zeiger der Artenvielfalt in der Kulturlandschaft sind. Neben den Feldvögeln sind also auch andere zahlreiche Tier- und Pflanzenarten der Feldflur von starken Bestands- und Arealeinbußen betroffen, so dass man von einem generellen Rückgang der biologischen Vielfalt in der Agrarlandschaft sprechen muss. Mit dem gerade erschienenen Schwerpunktheft des Charadrius hat die NWO (Nordrhein-Westfälische Ornithologengesellschaft e.V.) deutliche Belege für den katastrophalen Rückgang des Kiebitzes und der Grauammer geliefert. Ohne sofort wirksame Schutzmaßnahmen werden beide Arten in absehbarer Zeit aus NRW verschwunden sein. Die von der NWO vorgestellte Gefährdungsanalyse samt notwendiger Schutzmaßnahmen zeigt den dramatischen Rückgang der Feldvögel in unserem Bundesland, erläutert Ursachen und zeigt dringend notwendigen Handlungsbedarf auf und will den Informations- und Diskussionsprozess um den Artenschutz in den landwirtschaftlichen Fluren verstärken. Die Arbeit zur Situation der Feldvögel in Nordrhein-Westfalen ist im Charadrius erschienen. Außerdem hat die AG Feldvögel ein ausführliches Hintergrundpapier mit vertiefenden Informationen und Quellenangaben verfasst.

    Quelle: Nordrhein-Westfälische Ornithologengesellschaft e.V., 20.10.14
    http://www.nw-ornithologen.de/index.php?cat=news&subcat=dates_nwoAlexandra

  • In Europa leben einer Studie zufolge heute rund 421 Millionen Vögel weniger als noch vor drei Jahrzehnten

    In Europa leben einer Studie zufolge heute rund 421 Millionen Vögel weniger als noch vor drei Jahrzehnten

    Verantwortlich dafür seien die moderne Landwirtschaft sowie der zunehmende Verlust des natürlichen Lebensraums der Tiere, heißt es in der am Montag im Wissenschaftsmagazin”Ecology Letters” veröffentlichten Studie. Zu etwa 90 Prozent betrifft der Rückgang demnach gewöhnliche Arten wie Spatz, Star, Lerche sowie das graue Rebhuhn. Der Co-Autor der Studie, Richard Gregory vom britischen Tierschutzverband, sprach von einer “Warnung für ganz Europa”: “Es ist eindeutig, dass unser Umgang mit der Umwelt für viele unserer vertrautesten Vögel nicht nachhaltig ist”, erklärte er. Umso wichtiger seien Maßnahmen und Gesetze zum Schutz der Vögel und ihres Lebensraums. Als Vorbild nannte er die bereits bestehenden Schutzmaßnahmen für seltenere Gattungen, deren Zahl in den vergangenen Jahren wieder gestiegen sei. Für die Studie analysierten die Forscher Daten über 144 typische Vogelarten aus 25 europäischen Ländern. Als Reaktion auf die schrumpfenden Zahlen verlangen sie mehr Grünflächen in den Städten sowie eine ökologische Landwirtschaft.

    Verantwortlich dafür seien die moderne Landwirtschaft sowie der zunehmende Verlust des natürlichen Lebensraums der Tiere, heißt es in der am Montag im Wissenschaftsmagazin”Ecology Letters” veröffentlichten Studie. Zu etwa 90 Prozent betrifft der Rückgang demnach gewöhnliche Arten wie Spatz, Star, Lerche sowie das graue Rebhuhn. Der Co-Autor der Studie, Richard Gregory vom britischen Tierschutzverband, sprach von einer “Warnung für ganz Europa”: “Es ist eindeutig, dass unser Umgang mit der Umwelt für viele unserer vertrautesten Vögel nicht nachhaltig ist”, erklärte er. Umso wichtiger seien Maßnahmen und Gesetze zum Schutz der Vögel und ihres Lebensraums. Als Vorbild nannte er die bereits bestehenden Schutzmaßnahmen für seltenere Gattungen, deren Zahl in den vergangenen Jahren wieder gestiegen sei. Für die Studie analysierten die Forscher Daten über 144 typische Vogelarten aus 25 europäischen Ländern. Als Reaktion auf die schrumpfenden Zahlen verlangen sie mehr Grünflächen in den Städten sowie eine ökologische Landwirtschaft.

    Quelle: Der Spiegel, im November 2014
    http://www.spiegel.de/wissenschaft/natur/voegel-in-europa-421-millionen-voegel-weniger-als-vor-30-jahren-a-1000671.html

  • Tweederde van alle soorten nachtvlinders is in de periode vanaf 1980 achteruit gegaan

    Tweederde van alle soorten nachtvlinders is in de periode vanaf 1980 achteruit gegaan

    Nederland telt ruim 2.100 soorten vlinders. Dagvlinders maken met 54 inheemse soorten daarvan maar een klein deel uit, al zijn ze door hun grootte, uiterlijk en activiteit wel de opvallendste groep. Dat het met de meeste dagvlinders niet goed gaat, is uitvoerig gedocumenteerd. Over het lot van de overige soorten, de nachtvlinders, ontbraken tot dusver harde cijfers. Die zijn er nu wel voor de 766 soorten grote nachtvlinders. Vooral dankzij de hulp van veel waarnemers die hun gegevens ter beschikking hebben gesteld kon een grote database worden opgebouwd, waarmee medewerkers van de Werkgroep Vlinderfaunistiek en van De Vlinderstichting de noodzakelijke berekeningen konden uitvoeren. Het blijkt dat tweederde van alle soorten in de periode vanaf 1980 achteruit is gegaan. Als er een Rode Lijst van nachtvlinders zou worden opgesteld, zou maar liefst de helft van alle soorten daarop terecht komen. Ook als er niet naar individuele soorten wordt gekeken, maar naar de fauna van grote nachtvlinders als geheel, blijkt een dramatische verslechtering. Het totaal aantal exemplaren dat een getrainde waarnemer telt is sinds 1980 met een derde afgenomen. De achteruitgang is niet alleen voor de vlinderfauna een dramatische ontwikkeling. Voor veel dieren – denk aan vogels en vleermuizen – zijn vlinders en hun rupsen het belangrijkste voedsel, zeker in de voortplantingstijd.

    Nederland telt ruim 2.100 soorten vlinders. Dagvlinders maken met 54 inheemse soorten daarvan maar een klein deel uit, al zijn ze door hun grootte, uiterlijk en activiteit wel de opvallendste groep. Dat het met de meeste dagvlinders niet goed gaat, is uitvoerig gedocumenteerd. Over het lot van de overige soorten, de nachtvlinders, ontbraken tot dusver harde cijfers. Die zijn er nu wel voor de 766 soorten grote nachtvlinders. Vooral dankzij de hulp van veel waarnemers die hun gegevens ter beschikking hebben gesteld kon een grote database worden opgebouwd, waarmee medewerkers van de Werkgroep Vlinderfaunistiek en van De Vlinderstichting de noodzakelijke berekeningen konden uitvoeren. Het blijkt dat tweederde van alle soorten in de periode vanaf 1980 achteruit is gegaan. Als er een Rode Lijst van nachtvlinders zou worden opgesteld, zou maar liefst de helft van alle soorten daarop terecht komen. Ook als er niet naar individuele soorten wordt gekeken, maar naar de fauna van grote nachtvlinders als geheel, blijkt een dramatische verslechtering. Het totaal aantal exemplaren dat een getrainde waarnemer telt is sinds 1980 met een derde afgenomen. De achteruitgang is niet alleen voor de vlinderfauna een dramatische ontwikkeling. Voor veel dieren – denk aan vogels en vleermuizen – zijn vlinders en hun rupsen het belangrijkste voedsel, zeker in de voortplantingstijd.

    Bron: Landleven, 1-10-14
    http://www.landleven.nl/Home/Algemeen/2010/10/Achteruitgang-nachtvlinders-sterker-dan-verwacht-LANDNEW000394W/

  • Bijna 400 miljoen minder akkervogels in Europa dan 30 jaar geleden – wanneer komt Sharon Dijksma tot bezinning?

    Bijna 400 miljoen minder akkervogels in Europa dan 30 jaar geleden – wanneer komt Sharon Dijksma tot bezinning?

    De vogelpopulaties in Europa zijn er de voorbije dertig jaar fors op achteruit gegaan. In de voorbij dertig jaar is het Europese vogelbestand met 421 miljoen exemplaren achteruit gegaan. Ongeveer negentig procent daarvan behoort tot algemene en wijdverspreide soorten die vaak in landbouwlandschappen voorkomen, zoals huismussen, leeuweriken, patrijzen en spreeuwen. Dat melden wetenschappers van de Universiteit of Exeter (VK) en de Britse Royal Society for the Protection of Birds (RSPB) in het vakblad Ecology Letters. De onderzoekers zien een verband tussen de achteruitgang van het vogelbestand en moderne landbouw, versnippering van natuur en milieuvervuiling. Tegen dat licht gezien is volgens de toxicoloog Henk Tennekes de weigering van staatssecretaris Sharon Dijksma het insecticide imidacloprid uit voorzorg te verbieden absoluut onbegrijpelijk.

    De vogelpopulaties in Europa zijn er de voorbije dertig jaar fors op achteruit gegaan. In de voorbij dertig jaar is het Europese vogelbestand met 421 miljoen exemplaren achteruit gegaan. Ongeveer negentig procent daarvan behoort tot algemene en wijdverspreide soorten die vaak in landbouwlandschappen voorkomen, zoals huismussen, leeuweriken, patrijzen en spreeuwen. Dat melden wetenschappers van de Universiteit of Exeter (VK) en de Britse Royal Society for the Protection of Birds (RSPB) in het vakblad Ecology Letters. De onderzoekers zien een verband tussen de achteruitgang van het vogelbestand en moderne landbouw, versnippering van natuur en milieuvervuiling. Tegen dat licht gezien is volgens de toxicoloog Henk Tennekes de weigering van staatssecretaris Sharon Dijksma het insecticide imidacloprid uit voorzorg te verbieden absoluut onbegrijpelijk.

    Bron: Eos Wetenschap, 3-11-14
    http://eoswetenschap.eu/artikel/vogels-vrije-val

  • Broedvogels in het waddengebied gaan de ondergang tegemoet

    Broedvogels in het waddengebied gaan de ondergang tegemoet

    Vogels die in het waddengebied broeden, zitten flink in de problemen. Dat blijkt uit een nieuwe studie waarbij alle beschikbare gegevens van de afgelopen twintig jaar over elkaar zijn gelegd. Het Vogeltrekstation (NIOO-KNAW) en Sovon Vogelonderzoek Nederland hebben data geanalyseerd over de populatieontwikkeling van 54 karakteristieke vogelsoorten van de Nederlandse Waddenzee. De conclusies voor broedvogels zijn verontrustend. Sommige wadvogels hebben het moeilijk,” concludeert Henk van der Jeugd, onderzoeker bij het Vogeltrekstation en hoofdauteur van het rapport. “Uit ons onderzoek komt duidelijk naar voren dat vooral soorten die de Waddenzee als broedgebied gebruiken vaak in aantal achteruit gaan. Aanvankelijk waren het vooral de soorten die afhankelijk zijn van de droogvallende wadplaten die achteruit gingen, maar recent komt achteruitgang bij alle soorten broedvogels voor. De vijf sterkste dalers onder de broedvogels zijn blauwe kiekendief, kluut, velduil, strandplevier en scholekster. En omdat we ook hebben gekeken naar de balans tussen geboorte en sterfte, weten we dat veel broedvogels voorlopig achteruit zullen blijven gaan.”

    Vogels die in het waddengebied broeden, zitten flink in de problemen. Dat blijkt uit een nieuwe studie waarbij alle beschikbare gegevens van de afgelopen twintig jaar over elkaar zijn gelegd. Het Vogeltrekstation (NIOO-KNAW) en Sovon Vogelonderzoek Nederland hebben data geanalyseerd over de populatieontwikkeling van 54 karakteristieke vogelsoorten van de Nederlandse Waddenzee. De conclusies voor broedvogels zijn verontrustend. Sommige wadvogels hebben het moeilijk,” concludeert Henk van der Jeugd, onderzoeker bij het Vogeltrekstation en hoofdauteur van het rapport. “Uit ons onderzoek komt duidelijk naar voren dat vooral soorten die de Waddenzee als broedgebied gebruiken vaak in aantal achteruit gaan. Aanvankelijk waren het vooral de soorten die afhankelijk zijn van de droogvallende wadplaten die achteruit gingen, maar recent komt achteruitgang bij alle soorten broedvogels voor. De vijf sterkste dalers onder de broedvogels zijn blauwe kiekendief, kluut, velduil, strandplevier en scholekster. En omdat we ook hebben gekeken naar de balans tussen geboorte en sterfte, weten we dat veel broedvogels voorlopig achteruit zullen blijven gaan.”

    Tekst: Vogelbescherming Nederland, 5 november 2014
    Bron: Natuurbericht
    http://www.natuurbericht.nl/?id=12922

  • Impact of Chronic Neonicotinoid Exposure on Honeybee Colony Performance and Queen Supersedure

    Impact of Chronic Neonicotinoid Exposure on Honeybee Colony Performance and Queen Supersedure

    To investigate effects of sublethal dietary neonicotinoid exposure on honeybee colony performance, a fully crossed experimental design was implemented using 24 colonies, including sister-queens from two different strains, and experimental in-hive pollen feeding with or without environmentally relevant concentrations of thiamethoxam and clothianidin. Honeybee colonies chronically exposed to both neonicotinoids over two brood cycles exhibited decreased performance in the short-term resulting in declining numbers of adult bees (228%) and brood (213%), as well as a reduction in honey production (229%) and pollen collections (219%), but colonies recovered in the medium-term and overwintered successfully. However, significantly decelerated growth of neonicotinoid-exposed colonies during the following spring was associated with queen failure, revealing previously undocumented long-term impacts of neonicotinoids: queen supersedure was observed for 60% of the neonicotinoid-exposed colonies within a one year period, but not for control colonies. Linked to this, neonicotinoid exposure was significantly associated with a reduced propensity to swarm during the next spring. Both short-term and long-term effects of neonicotinoids on colony performance were significantly influenced by the honeybees’ genetic background. Sublethal neonicotinoid exposure did not provoke increased winter losses. Yet, significant detrimental short and long-term impacts on colony performance and queen fate suggest that neonicotinoids may contribute to colony weakening in a complex manner.

    To investigate effects of sublethal dietary neonicotinoid exposure on honeybee colony performance, a fully crossed experimental design was implemented using 24 colonies, including sister-queens from two different strains, and experimental in-hive pollen feeding with or without environmentally relevant concentrations of thiamethoxam and clothianidin. Honeybee colonies chronically exposed to both neonicotinoids over two brood cycles exhibited decreased performance in the short-term resulting in declining numbers of adult bees (228%) and brood (213%), as well as a reduction in honey production (229%) and pollen collections (219%), but colonies recovered in the medium-term and overwintered successfully. However, significantly decelerated growth of neonicotinoid-exposed colonies during the following spring was associated with queen failure, revealing previously undocumented long-term impacts of neonicotinoids: queen supersedure was observed for 60% of the neonicotinoid-exposed colonies within a one year period, but not for control colonies. Linked to this, neonicotinoid exposure was significantly associated with a reduced propensity to swarm during the next spring. Both short-term and long-term effects of neonicotinoids on colony performance were significantly influenced by the honeybees’ genetic background. Sublethal neonicotinoid exposure did not provoke increased winter losses. Yet, significant detrimental short and long-term impacts on colony performance and queen fate suggest that neonicotinoids may contribute to colony weakening in a complex manner.

    Source: Sandrock C, Tanadini M, Tanadini LG, Fauser-Misslin A, Potts SG, et al. (2014) Impact of Chronic Neonicotinoid Exposure on Honeybee Colony Performance and Queen Supersedure. PLoS ONE 9(8): e103592. doi:10.1371/journal.pone.0103592

  • Het behandelen van zaden met neonicotinoïden geeft geen grotere oogsten

    Het behandelen van zaden met neonicotinoïden geeft geen grotere oogsten

    Dat zegt het Amerikaans milieuagentschap EPA op grond van onderzoek. Neonicotinoïden zijn pesticiden die zich vanuit het zaad verspreiden over heel de plant. De wetenschappers deden onderzoek naar met neonicotinoïden behandelde sojabonen. Volgens het Environmental Protection Agency geven behandelde bonen geen of nauwelijks hogere opbrengsten dan onbehandelde sojabonen. Volgens het EPA kan een neonicotinoïden-behandeling wel bescherming bieden tegen “zeldzame en onvoorspelbare plagen, maar dit potentiële voordeel is waarschijnlijk niet groot in de Verenigde Staten”.

    Dat zegt het Amerikaans milieuagentschap EPA op grond van onderzoek. Neonicotinoïden zijn pesticiden die zich vanuit het zaad verspreiden over heel de plant. De wetenschappers deden onderzoek naar met neonicotinoïden behandelde sojabonen. Volgens het Environmental Protection Agency geven behandelde bonen geen of nauwelijks hogere opbrengsten dan onbehandelde sojabonen. Volgens het EPA kan een neonicotinoïden-behandeling wel bescherming bieden tegen “zeldzame en onvoorspelbare plagen, maar dit potentiële voordeel is waarschijnlijk niet groot in de Verenigde Staten”.

    Europees moratorium
    Nadat wetenschappers vorig jaar neonicotinoïden in verband hadden gebracht met verhoogde bijensterfte in de winter, besloot de Europese Unie de drie meest gebruikte en meest acuut giftige neonicotinoïden voor een periode van twee jaar te verbieden.

    AP
    Het verbod geldt enkel voor gewassen die aantrekkelijk zijn voor bijen, zoals koolzaad en zonnebloemen, en enkel in de perioden waarin de gewassen bloeien. In de periode van twee jaar moet onderzocht worden of het verminderde gebruik een invloed heeft op de bijenpopulatie.

    Critici zeggen dat er te veel uitzonderingen zijn op het verbod, en dat de verboden middelen vvervangen worden door minder acuut giftige neonicotinoïden. Bovendien zijn de verboden stoffen moeilijk afbreekbaar en zitten ze nog in de bodem, van waaruit bloeiende planten ze opnieuw opnemen.

    De grootste Amerikaanse zaadfabrikanten, Monsanto, DuPont Co. en Dow Chemical zeggen in een reactie dat ze sojabonen met een pesticide-coating zullen blijven verkopen. “Onze gegevens tonen aan dat deze zaadbehandeling van belang is voor telers”, zei een woordvoerder van Monsanto tegen het persbureau Bloomberg.

    Neonicotinoïden werken in op het zenuwstelsel van insecten. Ze zorgen ervoor dat het zenuwstelsel overprikkeld raakt, wat tot de dood van het insect leidt. Ook de afbraakproducten van neonicotinoïden zijn giftig, zodat de middelen lang doorwerken.

    Bron: De Redactie, 22-10-14
    http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/wetenschap/1.2126452

  • EFSA conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment for aquatic organisms for the active substance imidacloprid

    EFSA conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment for aquatic organisms for the active substance imidacloprid

    The European Food Safety Authority (EFSA) was asked by the European Commission to perform an evaluation of imidacloprid as regards the risk to aquatic organisms. In this context the conclusions of EFSA concerning the risk assessment for aquatic organisms for the active substance imidacloprid are reported. The context of the evaluation was that required by the European Commission in accordance with Article 21 of Regulation (EC) No 1107/2009 to review the approval of active substances in light of new scientific and technical knowledge and monitoring data. The conclusions were reached on the basis of the evaluation of the representative uses of imidacloprid authorised at the time of approval of the substance. The proposed endpoints concluded as being most appropriate for use in regulatory risk assessment, derived from the submitted studies and literature data, are presented. Missing information identified as being required to allow for a complete risk assessment is listed.

    The European Food Safety Authority (EFSA) was asked by the European Commission to perform an evaluation of imidacloprid as regards the risk to aquatic organisms. In this context the conclusions of EFSA concerning the risk assessment for aquatic organisms for the active substance imidacloprid are reported. The context of the evaluation was that required by the European Commission in accordance with Article 21 of Regulation (EC) No 1107/2009 to review the approval of active substances in light of new scientific and technical knowledge and monitoring data. The conclusions were reached on the basis of the evaluation of the representative uses of imidacloprid authorised at the time of approval of the substance. The proposed endpoints concluded as being most appropriate for use in regulatory risk assessment, derived from the submitted studies and literature data, are presented. Missing information identified as being required to allow for a complete risk assessment is listed.

    Source:
    EFSA (European Food Safety Authority), 2014. Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment for aquatic organisms for the active substance imidacloprid. EFSA Journal 2014;12(10):3835, 49 pp. doi:10.2903/j.efsa.2014.3835.