Boerenlandvogels – WP

Auteur: Henk Tennekes

  • Neonicotinoids kill butterflies

    Neonicotinoids kill butterflies

    Neonicotinoids may be contributing towards the disappearance of butterflies from the countryside, according to the first scientific study to examine the effect of the controversial agricultural pesticides on British butterflies. Researchers found that 15 of 17 species which commonly live on farmland – including the small tortoiseshell, small skipper and wall butterfly – show declines associated with increasing neonic use. Using population data from 1985 to 2012 gathered on more than 1,000 sites across the country, scientists at the universities of Stirling and Sussex, in partnership with Butterfly Conservation and the Centre for Ecology and Hydrology, found that neonicotinoid use better explained steep population declines than other factors. Martin Warren, chief executive of Butterfly Conservation, said that the correlation revealed by the research required urgent further investigation.

    “The debate up until now has been focused on bees. If neonicotinoids are affecting a lot of other insects, we should be even more worried,” said Warren. “What we really want is more research. It’s crazy that we’re using a potentially dangerous-to-wildlife chemical and nobody has done those studies.

    “If we’re going to get smart about using chemicals in the countryside we need to test them better before they get out there.”

    Source: The Guardian, 24 November 2015
    http://www.theguardian.com/environment/2015/nov/24/pesticide-butterflies-declining-uk-study

  • Drastic decline of the flora biodiversity at the cultivated fields of Catalonia

    Drastic decline of the flora biodiversity at the cultivated fields of Catalonia

    The flora of cereal crops has declined dramatically in Catalonia (Spain) from the 50s to today. It is estimated that agricultural intensification has led to a reduction of over 50% of the wealth and 70% in the abundance of so-called weeds (flora arvense) respectively. This decline has been particularly dramatic in the rarest species and those that are characteristic of the harvest (segetals species). Agricultural practices more intense in the last five decades have also adversely affected the flora interesting for birds, pollinators and other invertebrates. Comparing data between conventional and organic crops shows that agricultural management that follows organic practices not only help the recovery of the biodiversity of the flora of crops, but also increases the rare species and those that are useful for wildlife.

    However, it seems difficult to recover the highest levels of plant biodiversity in crops Catalonia observed before the intensification of agriculture.

    This new study, publlished in Agriculture, Ecosystems & Environment, has been coordinated by Dra. Lourdes Chamorro (Institute of Biodiversity Research and the Department of Plant Biology at the UB). The other authors are Ramon Maria Masalles and Francesc Xavier Sans (head of the Agricultural Systems Ecology at the University of Barcelona).

    Source: Science Daily, March 18, 2016
    https://www.sciencedaily.com/releases/2016/03/160318090446.htm

  • Many amphibian species will become extinct across large portions of the U.S.

    Many amphibian species will become extinct across large portions of the U.S.

    A new study led by scientists with the U.S. Geological Survey confirms the ongoing decline of amphibians around the world. The latest analysis suggests amphibian populations are declining at a rate of 3.79 percent per year. The negative effects of pesticide use are especially pronounced east of the Colorado River. Should such a decline continue, many amphibian species will become extinct across large portions of the U.S. “Losing 3 or 4 percent of amphibian populations might not sound like a big deal but small losses year in and year out quickly lead to dramatic and consequential declines,” added study co-author Michael Adams, lead scientists with the USGS Amphibian Research and Monitoring Initiative.
    Source: Sci-Tech, May 24, 2016
    http://www.sci-tech-today.com/news/Amphibians-in-Steady-Global-Decline/story.xhtml?story_id=121006SC98C6

  • Decline of American kestrel

    Decline of American kestrel

    The American kestrel (Falco sparverius) is the smallest and most widespread of the falcons in North America. Sparrow hawks are about the size of a mourning dove, and they are found throughout the United States, Mexico, and Canada, preferring open grasslands and deserts. Kestrels live and nest in hollow trees near these open areas, laying five to seven eggs in the spring which hatch in about 30 days. The young mature quickly, usually leaving the nest in a month or so. Spotting kestrels is becoming harder these days as their population declines. Long-term population surveys have determined that the kestrel has been declining over much of its range since 1984 at an average rate of 3 percent per year. Maryland’s peak kestrel population was in 1989, and from here it has seen a steady decline.
    Source: Frederick News Post, May 28, 2016
    http://www.fredericknewspost.com/news/environment/nature-notes-decline-of-american-kestrel/article_0c0880e1-895f-54c6-8836-99227b918bea.html

  • Open brief aan de Europese landbouwministers

    Open brief aan de Europese landbouwministers

    Maandag en dinsdag ontvangt Nederland alle Europese landbouwministers. In een open brief (‘De Nieuwe Mansholt Brief’) houden vertegenwoordigers van diverse organisaties in de agrosector een pleidooi voor een ‘morele voedselpolitiek’ en ‘nieuw elan voor de EU’.

    Geachte landbouwministers,

    Ons voedselsysteem hapert. In Europa produceren boeren melk onder de kostprijs. Terwijl de voedselindustrie steeds meer high-tech en kostenefficiënt wordt, wankelen de landbouwers en veetelers. In onze straten en winkels is de paradox van het huidige voedselsysteem meteen zichtbaar: voor extreem weinig geld worden dromen van groene weilanden, blakende koeien, schitterende varkens en wuivende graanvelden verkocht, terwijl boeren overal in Europa knokken om hun bedrijf overeind te houden.

    Nederland wil en kan zich de komende tijd manifesteren als een van de voorlopers in de high-techvoedselproductie. Vandaag komen de Europese landbouwministers in Eindhoven bij elkaar. Rond deze Landbouwraad zullen ze zich onder aanvoering van Martijn van Dam vergapen aan innovatieve bedrijven en projecten die Nederland rijk is. Innovaties die zonder twijfel de manier waarop we in Europa voedsel produceren en consumeren drastisch gaan veranderen. Zoals ook de introductie van tractoren, kunstmest en gewasbescherming, en de verbetering van de ruimtelijke productieomstandigheden het landbouwbestel van na de Tweede Wereldoorlog op zijn kop zette, toen de Nederlandse boer Sicco Mansholt de basis legde voor het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid.

    Mansholts bestel had een keerzijde. Schaarste veranderde in obscene overvloed. De moderne landbouw had een negatief bijeffect op natuur, bodem en water. Aan het einde van zijn carrière voorzag Mansholt de negatieve bijeffecten van zijn levenswerk. 40 jaar later heeft ‘Nooit meer honger’ geresulteerd in ‘altijd goedkoop eten’ – en dat komt tegen een prijs.

    Dat er een omslag plaats moet vinden, is vandaag de dag iedereen het over eens. Net als de Mansholts Grote Verhaal de basis legde voor de Europese samenwerking na de Tweede Wereldoorlog, zou een geïntegreerd, en op morele waarden gestoeld landbouw- en voedselbeleid het haperende Europese project een nieuw elan kunnen geven. Er is behoefte aan een Nieuw Groot Verhaal: waarin high-tech en voedselinnovaties de motor zijn achter familiebedrijven en voedselproducenten, met aandacht voor het lokale, de bodem, de natuur en het landschap en haar relatie met de stad.

    In de geest van Sicco Mansholt roepen wij u op dit momentum aan te grijpen en te werken aan het landbouw- en voedselbeleid gericht op voedselzekerheid waarin:

    – high-tech innovaties en vooroplopende boeren de ruimte krijgen voor ondernemerschap en zich te ontwikkelen, maar waarin ook
    – volop ruimte is voor familiebedrijven die produceren, natuur en landschap beheren en de afstand tussen voedselproducent en consument kunnen verkleinen, zo nodig ondersteund door de overheid.
    – dat alle research en innovatie wordt gericht op een ‘schone’ landbouw, op oplossingen voor klimaat- en energieproblematiek. Landbouw op basis van gesloten biologische kringlopen, echte duurzaamheid (volhoudbaarheid) waar momenteel geen enkel model van landbouw nog een antwoord op heeft. Het Europa van de twintigste eeuw werd gebouwd op de landbouwpolitiek.

    Landbouwministers, geef het Europa van de eenentwintigste eeuw nieuw elan met het Gemeenschappelijk Duurzaam Landbouw- en Voedselbeleid.

    Guus Beumer (directeur Het Nieuwe Instituut), Joris Lohman (bestuurslid Slow Food International), Jan Huijgen (boer, filosoof, winnaar van de Mansholt Prijs), Joszi Smeets (directeur Youth Food Movement), Piet van IJzendoorn (voorzitter Vereniging BioDynamische Landbouw en Voeding), Bert van Ruitenbeek (directeur Ecominds), Debra Solomon (Urbaniahoeve), Jack Stroeken (voorzitter Slow Food Nederland), Wouter van der Weijden (directeur Stichting CLM)

    The New Mansholt Letter is een initiatief van Het Nieuwe Instituut in samenwerking met Slow Food. Voor interviews en achtergronden, zie mansholt.atavist.com/newletter
    Bron: Boerderij, 30-05-16
    http://www.boerderij.nl/Home/Achtergrond/2016/5/Open-brief-aan-de-Europese-landbouwministers-2810180W/?cmpid=NLC|boerderij_vandaag|2016-05-30|Open_brief_aan_de_E

  • Bonte kraaien zijn nu een zeldzame verschijning in het Nederlandse winterlandschap

    Bonte kraaien zijn nu een zeldzame verschijning in het Nederlandse winterlandschap

    Bonte kraaien (Corvus cornix). Ze zijn tegenwoordig een zeldzame verschijning in het Nederlandse winterlandschap, maar dat is niet altijd zo geweest. Aan het begin van de 20e eeuw moeten het werkelijk enorme aantallen bonte kraaien zijn geweest die hun noordelijke broedgebieden verlieten om zuidelijk temidden van hun zwarte soortgenoten te overwinteren. Ieder najaar trokken massa’s bonte kraaien vanuit de broedgebieden in Fenno-Scandinavië en Rusland naar West-Europa om daar te overwinteren. Omstreeks 1950 overwinterden er naar schatting minimaal 100.000 bonte kraaien in Nederland. In 1980 waren dat er volgens een voorzichtige inschatting nog 26.000. Zwermen bonte kraaien, zoals die langs de Zeeuwse kust mosselen op het basalt kapot lieten vallen, zijn nu verdwenen als sneeuw voor de zon. Na de eeuwwisseling waren alleen nog groepjes in de kleigebieden van Flevoland en Groningen te zien.
    Bron: Nature Today, 18-12-15
    https://www.naturetoday.com/intl/nl/nature-reports/message/?msg=22415

  • Blumenwiese ersetzt den Psychiater

    Blumenwiese ersetzt den Psychiater

    Nach kurzer Fahrt mit dem Auto ist das Ziel erreicht: Eine Blumenwiese. Das Blütenmeer der dominierenden Margeriten und die Aussicht sind wunderbar. Am Himmel singt eine Lerche. Landwirt Simon Bracher gerät ins Schwärmen: «Der Besuch einer solchen Wiese ersetzt doch den Psychiater.» 
Die Artenvielfalt in dieser Fromentalwiese sei grösser als in durchschnittlichen Wiesen, die als Ökowiesen bewirtschaftet würden. Doch das reicht dem Biolandwirt aus ideeller Überzeugung nicht. Er strebt eine Trespenwiese an, die zwar weniger Ertrag bringe, dafür viel artenreicher sei. Dies zu erreichen sei jedoch schwierig und ein langer Prozess. Simon Bracher bedauert die fehlende Hilfestellung in der Umsetzung durch Fachpersonen sowie fehlende Weiterbildungsmöglichkeiten. – Simon Bracher ist heute so überzeugter Biolandwirt, dass er sagt: «Die Schweiz muss im Pflanzenbau 100 Prozent auf Bio umstellen.» Die moderne Zivilisation und Konsumgesellschaft habe dramatische Auswirkungen auf Natur und Umwelt. Der extreme Artenschwund sei ein Riesenproblem das die Landwirtschaft auch betreffe und dem sie unbedingt entgegenwirken müsse. Sein Weg, dem Artenschwund zu begegnen, liegt darin, keinen Hilfsstoff-/Chemie- und Düngereinsatz zu tätigen sowie den Artenreichtum in Hofarealen, Böschungen, Restgrünland und in extensiven Wiesen zu fördern. «Wir haben der Bevölkerung gegenüber einen ökologischen Leistungs- und einen Ernährungsauftrag zu erfüllen.» Es brauche beides – Ökologie und Ökonomie ist Bracher überzeugt. Er sagt, dass Bio im Ackerbau umzusetzen einfach sei. Bei der Tierhaltung sei das schon etwas schwieriger. Deshalb würde er es begrüssen, wenn der Staat von ausschliesslich Vollbiobetrieben absehen würde und Teilbiobetriebe zuliesse.

    Auch wenn der leidenschaftliche Landwirt von klein auf ökologisch verbunden war, bauerte er viele Jahre lang konventionell. Ein Erlebnis mit Sehstörungen während Spritzarbeiten, verursacht durch ein vielerorts eingesetztes Fungizid, veranlassten ihn dazu, seiner schon länger vorhandenen Ideologie zu folgen und umzusteigen. Die zweijährige Umstellungsphase und das Umdenken bei den Arbeiten empfand Bracher nicht als schwierig. Seit vergangenem Jahr ist er anerkannter Knospebetrieb. Der zu erwartende Ertragsrückgang hielt sich bei Simon Bracher in Grenzen. Sowieso sieht er nur Vorteile, auch wenn es viel Neues zu lernen gäbe.

    
«Beim biologischen Anbau ist man näher dran an den Pflanzen», erklärt der kommunikative Bauer. Ein Distelnest etwa, stellt für ihn ein Problem dar, das zu beherrschen lernbar sei. Im Gegensatz zu Zeiten der Vorahnen, fehle heutzutage die Zeit für Handarbeit. Dafür gebe es andere Möglichkeiten mit der Landtechnik. Simon Bracher stellt klar, dass er kein «Schaberlipuur» ist, und nicht von Hand Unkraut jäte. Als einzige Investition bei der Umstellung kaufte er einen Striegel. Das ist seine Methode gegen Unkraut. Bislang erfolgreich, wie er stolz anmerkt.

    Den finanziellen Aspekt blendet Bracher nach eigener Aussage am liebsten aus. Geld ist ihm nicht so wichtig, wie er sagt. Auch wenn er meint, dass Bioackerbau dem konventionellen Anbau nicht unterlegen sei. Er sieht in der Erhaltung der Artenvielfalt ein dringendes Problem, das er gegenüber Geld in den Vordergrund stellt. Mit grosser Freude berichtet er über die bereits beobachtete Zunahme an Vögeln, seit er keine Chemie mehr verwende. Viele Jahre habe er keinen Kuckuck mehr 
gehört. Nun sei er wieder da.

    – See more at: http://www.bauernzeitung.ch/news-archiv/2016/blumenwiese-ersetzt-den-psychiater/#sthash.mQMlX0hX.dpuf

  • Die Basler Syngenta-Zentrale war Ziel eines Protestmarsches

    Die Basler Syngenta-Zentrale war Ziel eines Protestmarsches

    Ein bunter Protestmarsch forderte am Samstag vor den Toren der Syngenta ein nachhaltiges Landwirtschaftsmodell ohne Pestizide, Agrogentechnik und Saatgutpatente. „Basel setzte damit auch ein Zeichen gegen die derzeitige Fusionswelle im Agrarsektor“, heißt es in einer Medienmitteilung der Veranstalter. Rund 2000 Monsanto- und Syngenta-Gegner aus der Deutschschweiz, Südbaden und dem Elsass versammelten sich laut Veranstalter zum Basler „March against Monsanto und Syngenta“ und forderten einen Stopp von Pestiziden, gentechnisch verändertem Saatgut und der Patentierung von Saatgut durch die Agromultis. Die Basler Biologin Florianne Koechlin wandte sich an die Teilnehmerinnen und Teilnehmer: „Diese Monokultur-Landwirtschaft, diesen immensen Ressourcenverschleiß können wir uns schlicht nicht mehr leisten“.
    Quelle: Weiler Zeitung, 22.05.16
    http://www.verlagshaus-jaumann.de/inhalt.basel-marsch-gegen-syngenta.a47d3d8d-e2c8-4a34-97aa-9d2cef76d1d5.html

    Der Zug durch die Basler Innenstadt vor den Hauptsitz von Syngenta wurde von verschiedenen Musikergruppen begleitet. Viele Teilnehmerinnen und Teilnehmer hatten sich als Bienen verkleidet, um auf die Mitverantwortung von Syngenta für das Bienensterben hinzuweisen. „Neonicotinoide von Syngenta und Co bedrohen nicht nur Bienen, sondern auch Schmetterlinge, Vögel und viele andere Tiere – das zeigen laufend neue Studien“, betonte Koechlin.

    Der diesjährige „March“ stand auch im Zeichen der geplanten Übernahme von Syngenta durch den chinesischen Staatskonzern ChemChina. Die Demonstration richtete sich gegen den damit verbundenen geplanten großflächigen Anbau von gentechnisch veränderten Kulturpflanzen in China, den Verlust an Transparenz, sowie die zunehmende Marktkonzentration.

  • Jeroen van der Sluijs and Nora Vaage call for an international treaty for global pollinator stewardship

    Jeroen van der Sluijs and Nora Vaage call for an international treaty for global pollinator stewardship

    Over the past decades, both wild and domesticated insect pollinators are in dramatic decline, which puts at stake the existence of species, ecosystem resilience and global food security. Globally, 87 of major food crops depend on animal pollination. Together these account for 35 % of the world food production volume. Pollinator mediated crops are indispensable for essential micronutrients in the human diet. Many ornamental plants as well as crops for fibre, fodder, biofuels, timber and phytopharmaceuticals also depend on insect pollinators. This article aims to map the current situation of pollinators worldwide, with a focus on the critical role of pollinators in the human food chain and ecosystem sustainability, their intrinsic and extrinsic value, as well as the causes of their declines and the interventions needed to conserve them, in order to develop an argument for the importance of conserving and restoring pollinator populations and diversity. The present pollinator crisis threatens global and local food security, can worsen the problems of hidden hunger, erodes ecosystem resilience, and can destabilise ecosystems that form our life support system. An integrated approach that simultaneously addresses the key drivers is needed. This includes creation and restoration of floral and nesting resources, a global phase out of prophylactic use of neonicotinoids and fipronil, improvement of test protocols in authorisation of agrochemicals, and restoration and maintenance of independence in regulatory science. The authors argue that an international treaty for global pollinator stewardship and pollinator ecosystem restoration should be initiated in order to systemically counteract the current crisis.
    Source:
    Jeroen P. van der Sluijs, Nora S. Vaage. Pollinators and Global Food Security: the Need for Holistic Global Stewardship. Food Ethics, pp 1-17. First online: 09 May 2016

  • Het gebruik van neonicotinoïden in Frankrijk is sterk toegenomen

    Het gebruik van neonicotinoïden in Frankrijk is sterk toegenomen

    Franse bijenhouders zijn verbijsterd. Ondanks het Europese moratorium op 3 neonicotinoïden is het gebruik daarvan in Frankrijk ‘explosief’ toegenomen. In 2013, het jaar waarin het Europese moratorium op neonicotinoïden van kracht werd, is 387 ton aan acetamiprid, clothianidine, thiamethoxam, imidacloprid en thiacloprid gebruikt. In 2014 was dat 508 ton, een toename van 31%. Sommige stoffen werden minder gebruikt, het gebruik van imidacloprid steeg met 36%. Om inzicht te krijgen in de gegevens, moesten de bijenhouders, verenigd in de Union nationale de l’apiculture française (UNAF) een beroep doen op de Commission d’accès aux documents administratifs, het equivalent van onze Wet Openbaarheid Bestuur (WOB). Het ministerie van Landbouw wilde de gegevens niet verstrekken. De UNAF wilde nog meer weten van het Ministerie, maar kreeg het lid op de neus. Zo blijven de gegevens over 2015, welke behandeling zaaigoed ondergaat en welke arealen met neonics behandeld zijn, als ‘bedrijfsgevoelig’ en ‘nog niet geverifieerd’ achter slot en grendel. Ook de positie die Frankrijk ingenomen heeft bij de Europese besluiten over 2 nieuwe insecticiden, sulfoxaflor en flupyradifuron, blijft geheim. Bekendmaking daarvoor zou “de buitenlandse politiek van Frankrijk schaden”, aldus de ambtenaren.

    De UNAF heeft aangegeven indien nodig naar de rechter te stappen. “De kloof die gaapt tussen de werkelijkheid en de uitspraken van de landbouwminister, Stéphane Le Foll, die zich tot verdediger van de bijen heeft uitgeroepen, is verbijsterend”, zegt Gilles Lanio, voorzitter van de UNAF.
    Bron: Foodlog, in mei 2016
    http://www.foodlog.nl/artikel/franse-bijenhouders-constateren-explosieve-toename-neonics/