Boerenlandvogels – WP

Auteur: Henk Tennekes

  • Die Erde ist ein toxischer Planet

    Die Erde ist ein toxischer Planet

    Autor Julian Cribb beschäftigt sich schon seit vielen Jahren intensiv mit den Herausforderungen, der sich unsere Gesellschaft stellen muss. In seinem neuesten Buch „Surviving the 21st Century“ spricht er über die größte Bedrohung von allen — eine Gefahr, die von Regierung und Volk immer noch viel zu sehr unterschätzt wird. Dabei sind wir schon mittendrin: Die Erde ist ein toxischer Planet. „Die Erde und das gesamte Leben darauf werden mit von Menschenhand gemachten Chemikalien vollgestopft, wie es noch nie in der gesamten Geschichte des Planeten geschehen ist“, schreibt Julian Cribb. „Wir werden jeden Moment unseres Lebens tausenden dieser Substanzen ausgesetzt. Durch jeden Atemzug, jede Mahlzeit oder jedes Getränk, durch Kleider und Kosmetik, Dinge, die wir jeden Tag am Arbeitsplatz, zu Hause und auf Reisen machen, gelangen die Chemikalien in unsere Körper.“

    Die Vergiftung des Planeten durch Chemikalien sei vermutlich das Ereignis mit der größten Wirkung auf die Menschheit. Das besonders Gefährliche: Die Ernsthaftigkeit dieses Phänomens wird nur von den wenigsten verstanden und kontrolliert. Wie er in seinem Buch schreibt, sei die wachsende Vergiftung des Planeten eine der zehn größten Risiken, die die Menschheit bedroht.

    „Die Europäische Agentur für chemische Stoffe (ECHA) schätzt, dass es mehr als 144.000 von Menschenhand gemachte Chemikalien gibt. Das US-Gesundheitsministerium schätzt, dass jedes Jahr 2.000 neue Chemikalien entstehen.“, sagt er. Nach Angaben der Weltgesundheitsorganisation (WHO) sterben 12 Millionen Menschen — also jeder vierte — jedes Jahr durch Krankheiten, die durch „Luft, Wasser und Bodenverschmutzung, chemische Belastungen, Klimawandel und UV-Strahlung“ verursacht werden. Industrielle Giftstoffe werden derzeit regelmäßig in Neugeborenen gefunden, in Muttermilch, im Essen, im Trinkwasser auf der ganzen Welt. Sie wurden von der Spitze des Mount Everest festgestellt (wo der Schnee so verschmutzt ist, dass er nicht den Trinkwasser-Standards entspricht), bis hin zu den Tiefen der Ozeane, vom Herzen unserer Städte bis in die entferntesten Inseln.“ So sei beispielsweise das Quecksilber, das sich im Fisch befindet, Staub von der Kohleverbrennung. Und die Werte steigen Jahr für Jahr, schreibt er. „Es gibt weltweite Sorgen um den Tod der Honigbienen durch Pestizide und die potentiellen folgenden für die Lebensmittelversorgung der Welt“, so Cribb weiter. Das größte Problem sei laut Cribb, dass sich diese von den meisten Regierungen ignorierte Chemikalien stets verändern. „Ein Chemikal könnte vielleicht in seiner Menge an einem Ort ungiftig sein — doch in Kombination mit tausenden anderen Chemikalien könnte es zu einer viel größeren Gefahr für Gesundheit und Sicherheit der gesamten Bevölkerung und der Umwelt werden.“ Auch die Wissenschaft hat eine Verbindung zwischen der wachsenden Anzahl an Chemikalien und weit verbreiteten Krankheiten festgestellt: Übergewicht, Krebs, Herzfehler, Autismus und Depressionen.

    „Trotz mehrerer Bemühungen, die Nutzung von Chemikalien zu verringern, wurden nur 21 von 144.000 Chemikalien verboten“, so Cribb. Dass es eine Lösung gibt, sei sich Cribb sicher. Doch dazu benötige man Unterstützung von allen Seiten: Verbraucher, Regierung und Industrie auf der ganzen Welt. „Menschen müssen verstehen, dass diese Gifte nur freigesetzt werden, weil wir als Konsumenten von der Industrie verlangen, dass sie alles so billig wie möglich machen.“ Dabei werde nicht berücksichtigt, was für ein Schaden auf die Gesundheit so eine Kostenbegrenzung anrichten kann. Cribb will die Konsumenten mobilisieren: Zeigt eure Bereitschaft, für gute und giftstofffreie Lebensmittel zu zahlen und weigert euch, alles andere zu kaufen. „Wir alle bezahlen auf die eine oder andere Art für die chemische Vergiftung. Es ist eine einfache Wahl — zahlt im Supermarkt, oder zahlt im Hospiz.“

    Quelle: Business Insider, 04.03.17
    http://www.businessinsider.de/wissenschaftler-bezeichnen-die-erde-offiziell-als-toxischen-planeten-2017-3

  • Die Hälfte der 10.000 Vorarlberger Bienenvölker hat den Winter nicht überstanden

    Die Hälfte der 10.000 Vorarlberger Bienenvölker hat den Winter nicht überstanden

    Ein düsteres Bild zeichnet der Obmann des Vorarlberger Imker-Verbands, Egon Gmeiner, vom Zustand der Vorarlberger Bienenvölker. Vielen starken, gesunden Stämmen stehen große Verluste gegenüber. Gmeiner rechnet damit, dass die Hälfte der 10.000 Vorarlberger Bienenvölker den Winter nicht überstanden hat. Groß war die Sorge, als der Winter 2014/15 allein in Vorarlberg Tausende Bienenvölker hinwegraffte. Vom größten Bienensterben seit 20 Jahren war die Rede. Nach der Erholung vergangenen Winter nun die nächste Hiobsbotschaft: „Wir haben sehr große Bienenverluste“, berichtet Egon Gmeiner, Obmann des Vorarlberger Imkerverbands. „2015 verloren wir 3000 Völker, aktuell rechne ich mit 5000“, lautet seine erste Bilanz zum Frühjahrsbeginn. Normal wäre ein Bestand von 10.000 Bienenvölkern im Land.

    Nach Egon Gmeiners Einschätzung dürften die bekannten Feinde der gestreiften Insekten bei der erneuten Misere zusammenspielen: Pestizide, die Varroamilbe, Nahrungsmangel und das Klima. Gerade das Wetter war vergangenes Jahr nicht sehr bienenfreundlich. Der verregnete Sommer und der kalte August reduzierten die Flugzeit der Bienen und somit auch ihren Pollenertrag. „Viele Völker haben es gar nicht in den Herbst geschafft“, sagt Gmeiner. Dann kam ein langer kalter Winter.

    Auch die Varroamilbe, die sich zuletzt überraschenderweise rar gemacht hatte, ist wieder aufgetaucht und mit ihr schädliche Viren. „Bei einer großen Varroa-Belastung nehmen auch die Viren überhand“, erläutert der Verbandschef. Pestizide wie Glyphosat oder Neonicotinoide sind ihm weiterhin ein Dorn im Auge, denn sie sind buchstäblich Gift für die Bienen und werden seiner Ansicht nach viel zu häufig verwendet. „Jedes Primelchen wird ja heute behandelt“, beklagt er.

    Ein Hoffnungsschimmer: Die Menschen sind sich der Wichtigkeit der Bienen sehr bewusst, auch weil das Thema 2015 in der Öffentlichkeit sehr präsent war. „Der Boom ist zwar abgeflaut, aber das Bewusstsein ist geblieben“, urteilt Gmeiner. Ungebrochen ist außerdem das allgemeine Interesse an der Hobby-Imkerei. „Wir haben heuer wieder 120 Teilnehmer im Anfängerkurs, 40 Prozent davon Frauen“, freut sich der Verbandsobmann. Bemerkenswert: Viele wollen gar nicht wegen des Honigs, sondern aus Interesse an den Tieren und der Natur Imker werden, berichtet er. Doch das mysteriöse Bienensterben macht es gerade neuen Imkern schwer.

    Manchem Anfänger wurden seine wenigen Bienenstöcke vernichtet. Zwar sei es üblich, dass sich Imker gegenseitig mit Bienenvölkern aushelfen, durch die unbekannte Ursache des Bienensterbens jedoch gerate mancher Anfänger in den Verdacht, den Tod seiner Bienen durch eigene Fehler verursacht zu haben.

    Gmeiner erklärt zudem: 30 Prozent Verlust an einem Stamm seien als seuchenhaft zu betrachten und müssen der BH gemeldet werden. Die gibt Proben der Waben und tote Bienen zum Testen an die Agentur für Ernährungssicherheit (AGES) zur Untersuchung weiter. Das kostet den Imker zwar nichts, dennoch bereite es keinem Züchter Vergnügen, einen Seuchenverdacht bei der Behörde anzuzeigen.

    Agrarlandesrat Erich Schwärzler hat bereits Hilfe zugesagt, stellt jedoch klar: „Es braucht eine saubere Analyse des Bienensterbens, um den Grund herauszufinden. Dann muss man sehen, welche Maßnahmen zur Unterstützung gesetzt werden müssen“, erklärte Schwärzler gegenüber den VN.

    Quelle: Vorarlberger Nachrichten, 06.03.17
    http://www.vol.at/neues-bienensterben-schockiert-die-imker-tausende-bienenvoelker-tot/5172987

  • Greater prairie chickens cannot persist in Illinois without help, researchers report

    Greater prairie chickens cannot persist in Illinois without help, researchers report

    The greater prairie chicken (Tympanuchus cupido) once dominated the American Midwest, but today the bird is in trouble in many parts of its historic range. It is no longer found in Arkansas, Indiana, Kentucky, Michigan, Ohio, Tennessee, Texas or Wyoming, states where it once flourished. And in Illinois, an estimated 186 birds remain in two adjoining counties in the southern part of the state. “They used to be all over the state,” said Illinois Natural History Survey conservation biologist Mark Davis, who participated in a genetic analysis of the Illinois birds. “This was the tallgrass prairie state. You couldn’t throw a rock into a field without hitting a prairie chicken.”

    The reason for the decline is simple, Davis said. “We changed our land-use practices from having a lot of prairie, then to wheat, hay and alfalfa, and now to vast expanses of corn and soybeans,” he said. “Prairie chickens used to have 20 million acres of prairie in Illinois. Now, they have around 2,000. At the same time, population size went from 10 to 14 million in the 1860s to the 100 to 200 or so we have today. There just isn’t enough habitat.”

    Environmental officials have made two efforts to rescue Illinois’ dwindling prairie chicken populations. Between 1992 and 1998, teams imported more than 200 prairie chickens from other states. “In Illinois, the first translocation brought in birds from all over the upper Midwest — from North Dakota, Minnesota, Kansas and Nebraska,” Davis said. “And for a short period of time, it seemed to work.” More chicks survived to reproductive age, he said.

    To understand how well the birds were doing long after that first translocation, Davis and his colleagues analyzed the DNA from feathers collected in the birds’ courtship grounds from 2010-13. The researchers report their findings in the journal Royal Society Open Science. “What our paper reveals is that about 20 years after the translocation of new prairie chickens into Illinois, we see another decrease in genetic diversity and a decline in the number of birds,” Davis said.

    The study confirmed that the only two remaining populations of prairie chickens in Illinois — one in Marion County and the other in Jasper County — are genetically isolated from one another, Davis said. The birds have access to a few hundred acres of territory overall, but the land is subdivided by roads and power lines, which represent additional barriers. “They’re also surrounded by an agricultural desert of corn and soybeans,” Davis said.

    The study identified 88 unique males using the courtship grounds, where the birds strut and boom to attract females. The team estimates that roughly the same number of females live in Illinois. “This is the issue that sage grouse are facing out West,” Davis said. “This is the issue that lesser prairie chickens are facing in Texas and Oklahoma. These are big birds that need a big landscape that we don’t have anymore.”

    There are still strongholds for prairie chickens in Kansas, Minnesota, Nebraska and South Dakota, Davis said. In western Minnesota, for example, a tradition of protection for game animals and a hefty excise tax on hunting and fishing licenses has allowed the state to purchase lands and protect a patchwork of interconnected grassland habitat, he said.

    “Now you have this swath of restored prairie and the birds are doing really well — so much so that a few years ago, on a very limited basis, Minnesota was able to have the first prairie chickens taken by hunting in many years,” he said.

    But Illinois has strong agricultural traditions, and Davis doesn’t foresee a similar effort in the state. “Providing food for the world does come at a cost, and that cost is habitat for wildlife,” he said. “To sustain prairie chickens in Illinois, we have two options,” Davis said. “We can purchase and restore as much prairie habitat as possible. In lieu of that, we need to support the periodic translocations of new birds to Illinois to preserve this prairie icon.”

    Source: Science Daili, Feb 27, 2017
    https://www.sciencedaily.com/releases/2017/02/170227100733.htm

    Materials provided by University of Illinois at Urbana-Champaign.

  • Reptielen zijn zeer gevoelig voor bestrijdingsmiddelen

    Reptielen zijn zeer gevoelig voor bestrijdingsmiddelen

    Wereldwijd zijn ongeveer 10.000 reptielen bekend. Daarvan komen er een honderdvijftigtal ook in Europa voor, waaronder slangen, hagedissen en schildpadden. 18 procent van de Europese reptielen staat op de rode lijst van de IUCN. Dat komt in de eerste plaats door de achteruitgang van de habitat van de reptielen en het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen in de landbouwsector. Een nieuwe studie, die gepubliceerd werd in Environmental Pollution, peilt als één van de eerste studies in zijn soort naar het risico op blootstelling voor Europese reptielen. 102 soorten werden gescreend. Daarbij werd vertrokken van gegevens omtrent het voorkomen van reptielen in bepaalde landbouwgebieden, de fysiologie van het dier en data omtrent de voortplanting. In totaal werd voor 102 soorten een risicoanalyse opgemaakt. Heel wat reptielen zijn klein, waardoor het risico automatisch verhoogt: een kleine dosis is al sneller schadelijk voor kleine organismen dan dat ze dat is voor grotere organismen. Ook reptielen die minder eieren leggen en zich in minder grote aantallen voortplanten zijn kwetsbaarder.

    Uit de studie blijkt onder meer dat er een gemiddelde overlapping van 50 procent bestaat tussen de habitat van reptielen en landbouwgebied waar pesticiden worden gebruikt. Vooral in het zuiden van Europa lopen reptielen heel wat risico door hoger pesticidengebruik en door de aard van de landbouwactiviteit. Wijngaarden bijvoorbeeld zijn voor verschillende hagedissen een geliefkoosde habitat. Maar in de wijnbouw worden heel wat gewasbeschermingsmiddelen gespoten, en dus ligt het risico er een stuk hoger. Volgens de auteurs van de studie moet er in de risicobeoordeling van gewasbeschermingsmiddelen meer rekening gehouden worden met reptielen.

    Bron: VILT, 09.09.2016
    http://www.vilt.be/derde-europese-reptielen-bedreigd-door-pesticiden

  • Steeds meer Zeeuwse grond in handen van biologische boeren

    Steeds meer Zeeuwse grond in handen van biologische boeren

    Biologische boeren hebben steeds meer grond in handen. Het aantal vierkante meters grond waarop biologische groenten worden verbouwd, is toegenomen in Zeeland. Vooral de teelt in de kas is populair. Dat allemaal omdat biologische producten goed verkopen. In de afgelopen vijf jaar is het aantal vierkante meters kassengrond waar biologisch geteeld wordt bijna verdubbeld. In 2011 was het nog 64.570 vierkante meter. Vijf jaar later al 134.035 vierkante meter. In de buitenlucht was er in 2011 nog 13.555 are biologische grond. In 2016 was dat 18.848 are. In de biologische kassen mogen geen chemische producten worden gebruikt om insecten tegen te houden. Ook moeten de groenten in de grond gezet worden en mag er geen kunstmatig licht aan te pas komen.

    Gert van Brakel uit Sint-Annaland is een boer die volledig heeft ingezet op de biologische teelt. Hij heeft onlangs zijn kassen uitgebreid. Van Brakel verbouwt verschillende soorten sla in zijn kas. In het voorjaar ook komkommers. Omdat er veel vraag is naar biologische groente heeft hij de stap gewaagd om 5.000 vierkante meter nieuwe kas neer te zetten. In 2000 is Van Brakel omgeschakeld van gangbare teelt naar biologische. Hij heeft de keuze gemaakt omdat hij de het mooier vindt dat de groenten echt in de grond groeien. “Dat geeft veel meer smaak aan de producten. Het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen ging me ook tegenstaan.”

    De nieuwbouw van de Thoolse boer is naar eigen zeggen ook gedaan vanwege zijn leeftijd. “Nu was het moment om uit te breiden, dan kan ik er tenminste nog van genieten.” De eerste oogst uit zijn nieuwe kas verwacht hij april/mei. Dan gaat de eikenbladsla en paksoi uit de grond.

    Bron: Omroep Zeeland, 22-02-17
    http://www.omroepzeeland.nl/nieuws/2017-02-22/1091983/steeds-meer-grond-handen-van-biologische-boeren-video#.WLrD_W_hAdU

  • Europese biologische markt groeit met dubbele cijfers

    Europese biologische markt groeit met dubbele cijfers

    In 2015 nam de biologische markt in Europa toe met 13% tot een waarde van 30 miljard euro. De Europese Unie vertegenwoordigde 27,1 miljard euro van dit totaal. Duitsland was in 2015 de grootste biologische markt in Europa (met 8,6 miljard euro), gevolgd door Frankrijk (5,5 miljard), het Verenigd Koninkrijk (2,6 miljard) en Italië (2,3 miljard). De eerste cijfers die beschikbaar zijn van 2016 laten zien dat de markt blijft groeien: de Duitse markt was dat jaar 9,5 miljard waard. Wereldwijd is Duitsland de tweede grootste markt, na de Verenigde Staten (35,8 miljard euro in 2015).

    Europeanen geven elk jaar meer geld uit aan biologische voeding – gemiddeld 36,40 euro in Europa en 53,70 euro in de Europese Unie. De Zwitsers spenderen het meeste geld aan biologische voeding: Zwitserland is wereldwijd het land met de hoogste uitgaven aan biologische voeding per capita (262 euro), gevolgd door Denemarken (191 euro) en Zweden (177 euro). Europese landen hebben ook de hoogste biologische marktaandelen: Denemarken gaat aan de leiding met 8,4%; Zwitserland heeft een biologisch marktaandeel van 7,7% en Luxemburg van 7,5%.

    De trend dat de markt sneller groeit dan de landbouwgrond bleef zich voortzetten in 2015. Het is echter bemoedigend dat het oppervlak biologische grond sneller steeg dan de afgelopen jaren: het nam met bijna een miljoen hectare toe, ofwel met 8,2%. Aan het eind van 2015 werd 12,7 miljoen hectare in Europa biologisch gecultiveerd, en in de Europese Unie 11,2 miljoen hectare: respectievelijk 2,5% en 6,2% van de totale landbouwgrond. De landen met het grootste biologische teeltoppervlak zijn Spanje (1,97 miljoen hectare), Italië (1,49 miljoen hectare) en Frankrijk (1,37 miljoen hectare). In elk van deze drie landen steeg het gebied met minstens 100.000 hectare. Negen Europese landen melden dat minstens 10% van hun landbouwgrond biologisch is; de grootste biologische aandelen wereldwijd zijn voor Liechtenstein (30,2%), Oostenrijk (21,3%) en Zweden (16,9%).

    In Europa waren er bijna 350.000 biologische producenten (in de Europese Unie: 270.000), 60.000 biologische verwerkers en bijna 3.700 biologische importeurs. De groei in het aantal biologische producenten was 3% (in de Europese Unie: 5%) en daarmee relatief bescheiden. Het aantal biologische verwerkers en importeurs steeg met respectievelijk 12% en 19%.

    Het onderzoek naar biologische teelt in Europa werd uitgevoerd door het Onderzoeksinstituut voor Biologische Landbouw, FiBL en het Informatiebedrijf voor de Agrarische Markt, AMI. De dataverzameling van FiBL werd uitgevoerd in het kader van het wereldwijde onderzoek naar biologische teelt, ondersteund door het Zwitserse staatssecretariaat voor Economische Zaken, het Internationale Handelscentrum en NürnbergMesse.

    Bron: AGF, maart 2017
    http://www.agf.nl/artikel/153415/Europese-biologische-markt-groeit-met-dubbele-cijfers

  • Frans areaal biologisch land- en tuinbouw naar 10% in 2021

    Frans areaal biologisch land- en tuinbouw naar 10% in 2021

    De Franse minister voor landbouw Stéphane le Foll wil het areaal biologische land- en tuinbouw opvoeren naar 10% in 2021. Le Foll wil biologische boeren ook meer financiële steun bieden. De minister heeft een nieuw Programme Ambition Bio gepresenteerd tijdens zijn bezoek aan de Salon de l’Agriculture, de grote landbouwshow in Parijs. In de afgelopen vijf jaar is het aantal biologisch werkende boeren en tuinders in Frankrijk al toegenomen van 24.500 naar 30.000. Volgens Agence Bio werd eind vorig jaar rond de 1,5 miljoen hectare biologisch bewerkt of bebouwd, dat was toen 5,7% van het totale areaal landbouwgrond. De minister wil de vaart erin houden door dat areaal in de komende vijf jaar bijna te verdubbelen.

    Het ministerie heeft vorig jaar 50 miljoen uitgetrokken voor specifieke steun aan biologische landbouwers of boeren die met de conversie willen beginnen. Dat bedrag zal de komende tijd verder worden opgevoerd, maar details daarover zijn nog niet bekend. De minister erkende wel dat er grote vertraging is opgetreden bij het uitbetalen van de EU-steunbedragen voor biologische boeren. Hij wijt dat aan problemen bij de Franse regio’s die moeite hebben met de complexiteit van de Europese regelgeving. Om de problemen te verlichten, zal het ministerie zelf de betrokken boeren deze maand nog een voorschot overmaken.

    De Nederlandse overheid had zich in het verleden ten doel gesteld om in 2010 op 10% van het landbouwareaal biologisch te produceren. Dit doel werd bij lange na niet gehaald. Van de 1,8 miljoen hectare landbouwgrond was vorig jaar zo’n 3% biologisch.

    Bron: Boerderij, 01-03-17
    http://www.boerderij.nl/Home/Nieuws/2017/3/Frans-areaal-biologisch-naar-10-100447E/

  • There is a link between low dose exposure to pyrethroids and behavioral problems in children

    There is a link between low dose exposure to pyrethroids and behavioral problems in children

    Children exposed to a widely used group of insecticides may be at increased risk for behavioral problems, according to a new study. The insecticides are called pyrethroids. They’re used on crops but can also be found in some mosquito repellents and in products used to treat head lice, scabies and fleas, the French research team explained. Like many types of insecticides, pyrethroids work by damaging nerves, and concerns have recently been raised about their possible effects on children who have been exposed.

    The study can’t prove cause-and-effect. However, according to one child psychiatrist, it does raise troubling questions. “The pesticide class studied are considered ‘safe’ pesticides and this study is cause for concern as to how safe it really is,” said Dr. Matthew Lorber, who reviewed the new findings. He directs child and adolescent psychiatry at Lenox Hill Hospital in New York City.

    The new study was led by Jean-Francois Viel of the University Hospital in Rennes, France. His team measured hundreds of pregnant women’s exposure to pyrethroids, as well as their children’s exposure, by assessing levels of pyrethroid metabolites in their urine. At age 6, the children underwent behavioral assessments. Viel’s team found a link between pyrethroids and behavioral problems in the children. Specifically, higher levels of a certain pyrethroid-linked chemical in the urine of pregnant women was associated with an increased risk of internalizing behaviors — for example, an inability to share problems and ask for help — in their children.

    The presence of one such chemical in children’s urine was also associated with an increased risk of externalizing disorders — defiant and disruptive behaviors. And another pyrethroid-linked chemical was associated with a lower risk of externalizing disorders, the researchers said.

    Overall, children with the highest levels of pyrethroid metabolites in their urine were about three times more likely to have abnormal behavior, the French study found.

    Pyrethroids may trigger behavioral problems by affecting neurochemical signaling in the brain, the study authors suggested.

    “The current study suggests that exposure to certain pyrethroids at the low environmental doses encountered by the general public may be associated with behavioral disorders in children,” Viel’s group wrote.

    For his part, Lorber called the findings “concerning, because the amounts determined to be ‘low exposure’ are consistent with what children are typically exposed to in the environment.”

    Dr. Andrew Adesman is chief of developmental and behavioral pediatrics at Cohen Children’s Medical Center in New Hyde Park, N.Y. He agreed with Lorber that the findings suggest that pyrethroids “may not be as safe as we would like when it comes to young children.”

    According to Adesman, “Common sense suggests that pregnant women should minimize their exposure to insecticides and other toxins, as well as other industrial chemicals. Further study is warranted to determine if the insecticides that are now widely used are indeed as safe as people believe.”

    Sources: Consumer Health Day, March 2, 2017
    https://consumer.healthday.com/environmental-health-information-12/pesticide-health-news-772/could-common-insecticides-be-tied-to-behavior-issues-in-kids-720155.html

    The study was published online March 1 in the journal Occupational & Environmental Medicine.

  • Chemielobby start offensief tegen WHO-werkgroep glyfosaat

    Chemielobby start offensief tegen WHO-werkgroep glyfosaat

    De werkgroep van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) die in maart 2015 concludeerde dat ’s werelds meest gebruikte onkruidverdelger glyfosaat ‘waarschijnlijk’ kankerverwekkend is voor mensen, verricht zulk ‘misleidend’ en slecht werk dat deze drastisch ‘hervormd’ zou moeten worden. Dat is de centrale boodschap van een media-offensief gelanceerd door de American Chemistry Council (ACC), de Amerikaanse frontgroep van chemiebedrijven als Monsanto, Bayer en Dow Chemical. Het gaat om het International Agency for Research on Cancer (IARC), een in Frankrijk gevestigde afdeling van WHO. IARC kijkt naar allerlei blootstellingen waar mensen mee te maken hebben: van koffie tot zelfs het werken als kapper, maar ook chemicaliën, en pluist de wetenschappelijke literatuur na om te zien of deze kankerverwekkend zijn.

    Op basis van zo’n duizend studies oordeelde de groep in 2015 ‘voldoende bewijs’ te hebben dat glyfosaat kankerverwekkend is bij proefdieren, en ook ‘sterk bewijs’ dat het goedje DNA-schade veroorzaakt bij omwonenden rond landbouwakkers, een indicatie voor risico op kanker. Ook hebben volgens IARC boeren die met het landbouwgif werken een grotere kans op lymfklierkanker, zo zou blijken uit bevolkingsstudies.

    Glyfosaat is het meest gebruikte bestrijdingsmiddel ter wereld, verkocht door de Amerikaanse agrogigant Monsanto onder de merknaam Roundup. Het middel verstoort de groei van planten, en is daardoor effectief bij het bestrijden van onkruid. In Europa wordt glyfosaat onder meer ingezet bij de teelt van gewassen als tarwe, mais, koolzaad en suikerbiet. In 2013 werd de urine van inwoners van 18 Europese steden onderzocht, waaronder ook Nederlanders. In 44 procent van de urinemonsters troffen de onderzoekers residuen van glyfosaat aan. Maar volgens de ‘Campaign for Accuracy in Public Health Research’, zoals de chemische industrie het initiatief heeft gedoopt, is de WHO-werkgroep een beruchte bron van misleidende informatie:

    “De afgelopen jaren hebben een toenemend aantal alarmistische krantenkoppen de claim gemaakt dat producten, activiteiten en beroepen kanker kunnen veroorzaken”, staat op de website van de campagne. “De koppen zijn het bijproduct van het onderzoek van het in Frankrijk gevestigde IARC, wiens werk wijdverspreide verwarring heeft gezaaid over vele alledaagse producten.”

    De aantijgingen van de lobbygroep komen op een interessant moment. In de Verenigde Staten wordt Monsanto, producent van glyfosaat onder de merknaam Roundup, momenteel geconfronteerd met een reeks aan rechtszaken. Het bedrijf wordt verweten al jaren kennis te hebben van het kankerverwekkende karakter van het landbouwgif. Daarbij speelt het rapport van IARC een cruciale rol in de bewijsvoering, zo blijkt.

    “Rechtbankdocumenten laten zien dat de advocaten van de eisers de IARC-classificatie gebruiken om hun zaak mee te bepleiten”, schrijft Carey Gillam van de Amerikaanse consumentengroep US Right To Know op de website van de Huffington Post. De advocaten van Monsanto proberen daarom – in verdediging tegen de claims – het werk van IARC te karakteriseren als ‘gebrekkig’, zo blijkt uit één van de rechtbankstukken.

    Het gaat om rechtszaken in de Amerikaanse staten Californië, Florida, Missouri, Delaware en Hawaii, waar veelal boeren die ziek zijn geworden – of de nabestaanden – bij Monsanto een claim hebben neergelegd. Een beschuldiging is dat de agrogigant ondanks dierstudies die al vanaf de jaren ’80 zouden wijzen op een gevaar, glyfosaat in Amerika aan de man bleef brengen als ‘net zo veiliger als tafelzout’.

    “Monsanto wist dat glyfosaat een serieuze bedreiging is voor de gezondheid” valt te lezen in de aanklacht van de nabestaanden van Jack McCall, een boer uit Californië, “en het risico op kanker verhoogt.” McCall overleed in 2015 op 69-jarige leeftijd aan lymfklierkanker, een ziekte die ook ‘familiehond, Duke, die speelde op plekken waar glyfosaat werd gebruikt’ trof, zo valt te lezen in de stukken van het Central District Court of California.

    Er staat voor de agroreus uit St. Louis veel op het spel. Twijfel over de veiligheid raakt de kern van het omvangrijke verdienmodel. Monsanto is ’s werelds grootste maker van glyfosaat, een product met een geschatte markwaarde van 6,5 miljard dollar. Ook biedt Monsanto genetisch veranderde planten aan die resistent zijn gemaakt tegen de onkruidverdelger – ‘Roundup Ready’ –, en die samen als pakketje worden verkocht.

    Bron: One World, 03-03-17
    https://www.oneworld.nl/chemielobby-start-offensief-tegen-who-werkgroep-glyfosaat

  • Sämtliche Amphibien- und Kriechtierarten in Mecklenburg-Vorpommern sind gefährdet

    Sämtliche Amphibien- und Kriechtierarten in Mecklenburg-Vorpommern sind gefährdet

    Sämtliche Amphibien- und Kriechtierarten in Mecklenburg-Vorpommern sind nach Angaben der Grünen gefährdet oder vom Aussterben bedroht. Zu den Amphibien zählen Frösche, Kröten und Salamander, zu den Reptilien Eidechsen, Schlangen und Schildkröten. Die Grünen im Land forderten am Donnerstag vor dem Internationalen Tags des Artenschutzes am 3. März, mehr für den Schutz der Arten zu tun und vor allem den Einsatz von Pestiziden drastisch zu verringern. Auch die Hälfte aller Pflanzen- und Säugetierarten ist nach Angaben der Grünen gefährdet. Es gebe besorgniserregend wenige Insekten. Einige Ackerpflanzen seien in den vergangenen 50 Jahren um bis zu 99 Prozent zurückgegangen. Einzelne Erfolge des Naturschutzes, wie die Rückkehr des Wolfes oder die Entwicklung der Seeadler, könnten nicht darüber hinwegtäuschen, dass im Bereich Artenvielfalt keinerlei Kehrtwende in Sicht ist, hieß es. Notwendig sei eine veränderte Landbewirtschaftung. Ausgeräumte und überdüngte Agrarlandschaften würden nicht genügend Nahrung und Lebensraum bieten. Die Grünen fordern daher, die Menge der ausgebrachten Pestizide zu erfassen. Ihr Einsatz müsse um 20 Prozent pro Hektar bis 2020 reduziert werden. Sie fordern zudem ein Förderprogramm für den flächendeckenden Naturschutz auf landwirtschaftlichen Flächen. Die EU-Agrarfördermittel müssten gezielter mit Blick auf den Natur- und Umweltschutz in der Landwirtschaft eingesetzt werden. Die Grünen unterstützen die Europäische Bürgerinitiative, die ein Verbot von Glyphosat, die EU-weite Reduktion von Pestiziden auf dem Acker und eine unabhängige wissenschaftliche Bewertung der Wirkstoffe fordert.
    Quelle: Focus, 02.03.17
    http://www.focus.de/regional/mecklenburg-vorpommern/natur-gruene-amphibien-und-reptilien-bedroht_id_6728656.html