Boerenlandvogels – WP

Auteur: Henk Tennekes

  • Eine “planet e.”-Dokumentation greift die Verdachtsmomente zu den alarmierenden Wirkungen von Ethoxyquin auf

    Eine “planet e.”-Dokumentation greift die Verdachtsmomente zu den alarmierenden Wirkungen von Ethoxyquin auf

    Ethoxyquin ist ein Konservierungsstoff in Viehfutter, der über den Fleischverzehr in den menschlichen Organismus gelangt. Die Wirkungen sind kaum bekannt. Was man aber weiß, ist alarmierend. In einem eigens beauftragten, bisher so noch nie durchgeführten Stichprobentest zeigt “planet e.”, dass die Chemikalie in Muttermilch und menschlichem Fettgewebe nachweisbar ist und sich anreichert. Eine andere Studie belegt, dass Ethoxyquin die Erbsubstanz schädigt. Was die Substanz und seine Abbauprodukte im menschlichen Körper insgesamt bewirken, ist quasi unerforscht. Eine der wenigen Wissenschaftler, die sich mit der Giftigkeit von Ethoxyquin befasst haben, ist Dr. Alina Blaszczyk. Bei ihren Forschungen mit menschlichen Blutzellen beobachtete sie, dass die Chemikalie zu Chromosomenbrüchen führt, also die Erbsubstanz schädigt. Mit dieser Beobachtung liegt der Verdacht nahe, dass Ethoxyquin krebserregend ist. Zudem erkannte die norwegische Wissenschaftlerin Dr. Victoria Bohne bei Versuchen mit Ratten, dass die Substanz die Bluthirnschranke überwindet, also bis in das Gehirn vordringt. Für Experten wie den niederländischen Toxikologen Dr. Henk Tennekes ist das Anlass zu größter Sorge. Sein Verdacht: Schon während der Schwangerschaft könnte Ethoxyquin die Gehirnentwicklung von Föten stören.

    Ethoxyquin ist ein Konservierungsstoff in Viehfutter, der über den Fleischverzehr in den menschlichen Organismus gelangt. Die Wirkungen sind kaum bekannt. Was man aber weiß, ist alarmierend. In einem eigens beauftragten, bisher so noch nie durchgeführten Stichprobentest zeigt “planet e.”, dass die Chemikalie in Muttermilch und menschlichem Fettgewebe nachweisbar ist und sich anreichert. Eine andere Studie belegt, dass Ethoxyquin die Erbsubstanz schädigt. Was die Substanz und seine Abbauprodukte im menschlichen Körper insgesamt bewirken, ist quasi unerforscht. Eine der wenigen Wissenschaftler, die sich mit der Giftigkeit von Ethoxyquin befasst haben, ist Dr. Alina Blaszczyk. Bei ihren Forschungen mit menschlichen Blutzellen beobachtete sie, dass die Chemikalie zu Chromosomenbrüchen führt, also die Erbsubstanz schädigt. Mit dieser Beobachtung liegt der Verdacht nahe, dass Ethoxyquin krebserregend ist. Zudem erkannte die norwegische Wissenschaftlerin Dr. Victoria Bohne bei Versuchen mit Ratten, dass die Substanz die Bluthirnschranke überwindet, also bis in das Gehirn vordringt. Für Experten wie den niederländischen Toxikologen Dr. Henk Tennekes ist das Anlass zu größter Sorge. Sein Verdacht: Schon während der Schwangerschaft könnte Ethoxyquin die Gehirnentwicklung von Föten stören.

    Bis 2011 war die Chemikalie auch als Pflanzenschutzmittel erlaubt. Mangels Daten zu seiner Giftigkeit entzog die EU jedoch dem Pestizid die Zulassung. Als Zusatzstoff für Tierfutter aber darf Ethoxyquin weiterhin verwendet werden, denn es ist billig und praktisch in der Anwendung. Ethoxyquin verhindert auf einfache Weise, dass teures Vieh- und Fischfutter ranzig wird oder seine Vitamine verliert. Dass Ethoxyquin überhaupt als Futterzusatzstoff zugelassen ist, liegt in der Verantwortung der EU-Kommission. Deren Behörde für Lebensmittelsicherheit (EFSA) liefert die wissenschaftliche
    Einschätzung dieser Substanz. Seit mindestens fünf Jahren versucht sich die EFSA an der dringend erforderlichen Neubewertung – bislang ohne Erfolg. Für die europäische Nichtregierungsorganisation C.E.O. keine Überraschung: Mitglieder der EFSA-Arbeitsgruppe zu Ethoxyquin haben offenbar zu enge Kontakte zur Industrie.

    Die “planet e.”-Dokumentation greift die Verdachtsmomente zu den alarmierenden Wirkungen von Ethoxyquin auf und fügt sie zu einer Indizienbeweiskette zusammen. Allerdings ohne Stellungnahmen der EU-Kommission, der EFSA oder des Verbandes der Futtermittelhersteller: Niemand dort war zu einem Interview vor der Kamera bereit.

    Quelle: ZDF Presse und Information, 31.05.2015
    http://www.prestigecars.de/automobile-magazin/2015/zdf-programmhinweis-bitte-korrigierte-fassung-beachten-mittwoch-27-mai-2015/198431

    ZDF Mediathek http://www.zdf.de/ZDFmediathek#/hauptnavigation/startseite

  • Prachtklokje dreigt als wilde plant te verdwijnen uit Nederland

    Prachtklokje dreigt als wilde plant te verdwijnen uit Nederland

    Prachtklokje (Campanula persicifolia) is een typische zoomplant van kalkrijke grond. Optimaal groeit zij in allerlei halfschaduwsituaties. In bossen komt zij gewoonlijk voor waar relatief veel licht doordringt tot de bosbodem, zoals op kapvlaktes, langs bospaden, in bosranden of waar bomen zijn omgewaaid. In graslanden en op kalkrotsen groeit zij vooral op plaatsen waar sprake is van enige beschaduwing door bomen of struiken. Prachtklokje dreigt als wilde plant te verdwijnen uit Nederland. De sterke achteruitgang van deze soort heeft zich voortgezet gedurende de afgelopen jaren. Inmiddels resteren er nog maar drie kleine populaties waarvan vast staat dat het wilde planten betreft. Deze bevinden zich in Zuid-Limburg. Elders in Zuid-Limburg en in Oost-Twente zijn nog wel meer populaties met bloeiende planten in bossen en kalkgraslanden aanwezig, maar in alle gevallen zijn er aanwijzingen dat het verwilderde exemplaren betreft.

    Prachtklokje (Campanula persicifolia) is een typische zoomplant van kalkrijke grond. Optimaal groeit zij in allerlei halfschaduwsituaties. In bossen komt zij gewoonlijk voor waar relatief veel licht doordringt tot de bosbodem, zoals op kapvlaktes, langs bospaden, in bosranden of waar bomen zijn omgewaaid. In graslanden en op kalkrotsen groeit zij vooral op plaatsen waar sprake is van enige beschaduwing door bomen of struiken. Prachtklokje dreigt als wilde plant te verdwijnen uit Nederland. De sterke achteruitgang van deze soort heeft zich voortgezet gedurende de afgelopen jaren. Inmiddels resteren er nog maar drie kleine populaties waarvan vast staat dat het wilde planten betreft. Deze bevinden zich in Zuid-Limburg. Elders in Zuid-Limburg en in Oost-Twente zijn nog wel meer populaties met bloeiende planten in bossen en kalkgraslanden aanwezig, maar in alle gevallen zijn er aanwijzingen dat het verwilderde exemplaren betreft.

    Bron: Bosflora.nl
    http://www.bosflora.nl/soorten/prachtklokje.htm

  • Een op de vijf wilde-plantensoorten in Groot-Brittannië wordt met uitsterven bedreigd

    Een op de vijf wilde-plantensoorten in Groot-Brittannië wordt met uitsterven bedreigd

    Dit blijkt uit een nieuw onderzoek naar de stand van de Britse flora. Het overzicht is samengesteld door een aantal samenwerkende natuurorganisaties waaronder het Natural History Museum uit Londen en de Botanical Society for the British Isles. In totaal telt Groot-Brittannië volgens het overzicht nu nog 1.756 verschillende wilde-plantensoorten. Daarvan verkeren 345 (19,6 procent) volgens de onderzoekers in de gevarenzone. Zo is een zeer fleurige variant van de boterbloem, de akkerboterbloem (Ranunculus arvensis), die tweeduizend jaar geleden door Romeinse soldaten in Groot-Brittannië werd ingevoerd, ernstig bedreigd. Maar ook de ruige klaproos (Papaver argemone) is kwetsbaar, hetzelfde geldt voor de veldgentiaan (Gentianella campestris) en de welriekende nachtorchis (Platanthera bifolia). De onderzoekers schrijven de achteruitgang vooral toe aan steeds intensievere landbouwmethodes en het veelvuldig gebruik van herbiciden. Hierdoor worden niet alleen akkers met bepaalde gewassen getroffen, maar ook naburige velden met grazend vee vertoont een duidelijke achteruitgang in de soortenrijkdom. ,,De diversiteit van ons landschap verslechtert constant terwijl de habitat versnippert en de daarmee verbonden planten verloren gaan”, zo schrijven de onderzoekers in hun studie.

    Dit blijkt uit een nieuw onderzoek naar de stand van de Britse flora. Het overzicht is samengesteld door een aantal samenwerkende natuurorganisaties waaronder het Natural History Museum uit Londen en de Botanical Society for the British Isles. In totaal telt Groot-Brittannië volgens het overzicht nu nog 1.756 verschillende wilde-plantensoorten. Daarvan verkeren 345 (19,6 procent) volgens de onderzoekers in de gevarenzone. Zo is een zeer fleurige variant van de boterbloem, de akkerboterbloem (Ranunculus arvensis), die tweeduizend jaar geleden door Romeinse soldaten in Groot-Brittannië werd ingevoerd, ernstig bedreigd. Maar ook de ruige klaproos (Papaver argemone) is kwetsbaar, hetzelfde geldt voor de veldgentiaan (Gentianella campestris) en de welriekende nachtorchis (Platanthera bifolia). De onderzoekers schrijven de achteruitgang vooral toe aan steeds intensievere landbouwmethodes en het veelvuldig gebruik van herbiciden. Hierdoor worden niet alleen akkers met bepaalde gewassen getroffen, maar ook naburige velden met grazend vee vertoont een duidelijke achteruitgang in de soortenrijkdom. ,,De diversiteit van ons landschap verslechtert constant terwijl de habitat versnippert en de daarmee verbonden planten verloren gaan”, zo schrijven de onderzoekers in hun studie.

    Bron: NRC, 9 mei 2005
    http://www.nrc.nl/handelsblad/van/2005/mei/09/wilde-planten-bedreigd-10498983

  • Teleurstellend resultaat bestrijdingsmiddelen debat 2e Kamer

    Teleurstellend resultaat bestrijdingsmiddelen debat 2e Kamer

    Veel partijen zijn ook nog steeds bezorgd over neonicotinoïden. Deze stoffen, die in bestrijdingsmiddelen zitten, worden verantwoordelijk gehouden voor de massale sterfte onder honingbijen en andere nuttige insecten. Op dit moment geldt een tweejarig verbod van de Europese Unie, maar dat loopt dit jaar af. De EU liet daarom onderzoek uitvoeren om te bepalen hoe het verder moet met de neonicotinoïden. Het onderzoek wees uit dat ze niet alleen schadelijk zijn voor de honingbij, maar ook voor grote groepen andere insecten. D66, PVV, SP, GroenLinks, PvdA, ChristenUnie en Partij voor de Dieren maken zich veel zorgen. Onder meer GroenLinks pleit voor een tijdelijk verbod op neonicotinoïden. Staatssecretaris Dijksma liet de Kamer weten dat zij het College voor de Toelating van Gewasbeschermingsmiddelen en Biociden heeft gevraagd om een herbeoordeling van de stoffen. Het college bekijkt onder meer wat de gevolgen zijn voor het oppervlaktewater als de middelen opnieuw worden toegelaten. De beoordeling wordt nog voor de zomer verwacht.

    Veel partijen zijn ook nog steeds bezorgd over neonicotinoïden. Deze stoffen, die in bestrijdingsmiddelen zitten, worden verantwoordelijk gehouden voor de massale sterfte onder honingbijen en andere nuttige insecten. Op dit moment geldt een tweejarig verbod van de Europese Unie, maar dat loopt dit jaar af. De EU liet daarom onderzoek uitvoeren om te bepalen hoe het verder moet met de neonicotinoïden. Het onderzoek wees uit dat ze niet alleen schadelijk zijn voor de honingbij, maar ook voor grote groepen andere insecten. D66, PVV, SP, GroenLinks, PvdA, ChristenUnie en Partij voor de Dieren maken zich veel zorgen. Onder meer GroenLinks pleit voor een tijdelijk verbod op neonicotinoïden. Staatssecretaris Dijksma liet de Kamer weten dat zij het College voor de Toelating van Gewasbeschermingsmiddelen en Biociden heeft gevraagd om een herbeoordeling van de stoffen. Het college bekijkt onder meer wat de gevolgen zijn voor het oppervlaktewater als de middelen opnieuw worden toegelaten. De beoordeling wordt nog voor de zomer verwacht.

    Bron: NOS en Bijenlint, 30 mei 2015
    http://www.bijenlint.nl/nieuws/teleurstellend-resultaat-bestrijdingsmiddelen-debat-2e-kamer

  • For the first time in Australia, shorebirds have hit the critically endangered list

    For the first time in Australia, shorebirds have hit the critically endangered list

    Two iconic Australian shorebirds have been added to the critically endangered list. The extraordinary sickle-billed Eastern curlew, and its smaller cousin, the curlew sandpiper (Calidris ferruginea) , are the first shorebirds on the list. The Eastern curlew is the largest migratory shorebird in the world, known for using the length of its extraordinary bill to work deep down into mud and sand after prey. The curlew sandpiper was until recently one of the most common of the group of small shoreline-running birds found along Australia’s coasts. At the furthest extent of the East Asian-Australasian flyway, in southern Tasmania, the most catastrophic losses have been counted. There, 90 per cent of curlews have gone and 100 per cent of curlew sandpipers, said Eric Woehler, convenor of BirdLife Tasmania. Across the country there has been an 81 per cent decline in curlews over three generations, and an 82 per cent decline in curlew sandpipers, according to official advice to the Environment Minister, Greg Hunt.

    Two iconic Australian shorebirds have been added to the critically endangered list. The extraordinary sickle-billed Eastern curlew, and its smaller cousin, the curlew sandpiper (Calidris ferruginea) , are the first shorebirds on the list. The Eastern curlew is the largest migratory shorebird in the world, known for using the length of its extraordinary bill to work deep down into mud and sand after prey. The curlew sandpiper was until recently one of the most common of the group of small shoreline-running birds found along Australia’s coasts. At the furthest extent of the East Asian-Australasian flyway, in southern Tasmania, the most catastrophic losses have been counted. There, 90 per cent of curlews have gone and 100 per cent of curlew sandpipers, said Eric Woehler, convenor of BirdLife Tasmania. Across the country there has been an 81 per cent decline in curlews over three generations, and an 82 per cent decline in curlew sandpipers, according to official advice to the Environment Minister, Greg Hunt.

    Source: The Sydney Morning Herald, 29 May 2015
    http://www.smh.com.au/environment/conservation/first-australian-shorebirds-on-critically-endangered-species-list-20150529-ghcdwt.html

  • Neonicotinoid-Coated Corn Seeds Indirectly Affect Honeybee Performance and Pathogen Susceptibility in Field Trials

    Neonicotinoid-Coated Corn Seeds Indirectly Affect Honeybee Performance and Pathogen Susceptibility in Field Trials

    Thirty-two honeybee (Apis mellifera) colonies were studied in order to detect and measure potential in vivo effects of neonicotinoid pesticides used in cornfields (Zea mays spp) on honeybee health. Honeybee colonies were randomly split on four different agricultural cornfield areas located near Quebec City, Canada. Two locations contained cornfields treated with a seed-coated systemic neonicotinoid insecticide while the two others were organic cornfields used as control treatments. Hives were extensively monitored for their performance and health traits over a period of two years. Honeybee viruses (brood queen cell virus BQCV, deformed wing virus DWV, and Israeli acute paralysis virus IAPV) and the brain specific expression of a biomarker of host physiological stress, the Acetylcholinesterase gene AChE, were investigated using RT-qPCR. Liquid chromatography-mass spectrometry (LC-MS) was performed to detect pesticide residues in adult bees, honey, pollen, and corn flowers collected from the studied hives in each location. In addition, general hive conditions were assessed by monitoring colony weight and brood development.

    Thirty-two honeybee (Apis mellifera) colonies were studied in order to detect and measure potential in vivo effects of neonicotinoid pesticides used in cornfields (Zea mays spp) on honeybee health. Honeybee colonies were randomly split on four different agricultural cornfield areas located near Quebec City, Canada. Two locations contained cornfields treated with a seed-coated systemic neonicotinoid insecticide while the two others were organic cornfields used as control treatments. Hives were extensively monitored for their performance and health traits over a period of two years. Honeybee viruses (brood queen cell virus BQCV, deformed wing virus DWV, and Israeli acute paralysis virus IAPV) and the brain specific expression of a biomarker of host physiological stress, the Acetylcholinesterase gene AChE, were investigated using RT-qPCR. Liquid chromatography-mass spectrometry (LC-MS) was performed to detect pesticide residues in adult bees, honey, pollen, and corn flowers collected from the studied hives in each location. In addition, general hive conditions were assessed by monitoring colony weight and brood development.

    Neonicotinoids were only identified in corn flowers at low concentrations. However, honeybee colonies located in neonicotinoid treated cornfields expressed significantly higher pathogen infection than those located in untreated cornfields. AChE levels showed elevated levels among honeybees that collected corn pollen from treated fields. Positive correlations were recorded between pathogens and the treated locations. Our data suggests that neonicotinoids indirectly weaken honeybee health by inducing physiological stress and increasing pathogen loads.

    Source:
    Alburaki M, Boutin S, Mercier P-L, Loublier Y, Chagnon M, Derome N (2015) Neonicotinoid-
    Coated Zea mays Seeds Indirectly Affect Honeybee Performance and Pathogen Susceptibility in Field Trials. PLoS ONE 10(5): e0125790. doi:10.1371/journal.pone.0125790

  • Pestizid-Cocktail belastet Schweizer Gewässer

    Pestizid-Cocktail belastet Schweizer Gewässer

    Schweizer Gewässer sind mit einem Cocktail von Pestiziden belastet. Manche dieser Substanzen wie Insekten- und Pilzgifte würden bei den Überwachungsprogrammen zu wenig beachtet, urteilen nun Forschende in einer in der Fachzeitschrift «Aqua Gas» veröffentlichten Studie. Der Grund ist laut den Wissenschaftlern der Wasserforschungsanstalt Eawag, dass Insektizide und Fungizide in Gewässern meist in geringeren Konzentrationen vorliegen als Unkrautvernichter (Herbizide). Dadurch waren sie bislang schwerer nachzuweisen. Doch seien gerade Insektizide sehr toxisch und vermutlich der Grund, warum es in Flüssen oft keine Insekten mehr gibt. Das Projekt «Nawa Spez» hatte bereits letztes Jahr zu Tage gefördert, dass Schweizer Flüsse mit zahlreichen Pflanzenschutzmitteln verunreinigt sind. Dafür waren fünf typische Schweizer Bäche auf Pestizide untersucht worden. Im aktuellen Artikel setzt sich das Team um Juliane Hollender nun detaillierter mit den Insekten- und Pilzgiften auseinander und bezieht alle wichtigen Insektizidgruppen ein, wie die Umweltchemikerin erklärte.

    Schweizer Gewässer sind mit einem Cocktail von Pestiziden belastet. Manche dieser Substanzen wie Insekten- und Pilzgifte würden bei den Überwachungsprogrammen zu wenig beachtet, urteilen nun Forschende in einer in der Fachzeitschrift «Aqua Gas» veröffentlichten Studie. Der Grund ist laut den Wissenschaftlern der Wasserforschungsanstalt Eawag, dass Insektizide und Fungizide in Gewässern meist in geringeren Konzentrationen vorliegen als Unkrautvernichter (Herbizide). Dadurch waren sie bislang schwerer nachzuweisen. Doch seien gerade Insektizide sehr toxisch und vermutlich der Grund, warum es in Flüssen oft keine Insekten mehr gibt. Das Projekt «Nawa Spez» hatte bereits letztes Jahr zu Tage gefördert, dass Schweizer Flüsse mit zahlreichen Pflanzenschutzmitteln verunreinigt sind. Dafür waren fünf typische Schweizer Bäche auf Pestizide untersucht worden. Im aktuellen Artikel setzt sich das Team um Juliane Hollender nun detaillierter mit den Insekten- und Pilzgiften auseinander und bezieht alle wichtigen Insektizidgruppen ein, wie die Umweltchemikerin erklärte.

    Dabei stellten die Wissenschaftler fest, dass die langfristigen Qualitätsziele häufig überschritten wurden – insbesondere bei der Insektizidgruppe der Pyrethroide, die gegen Tierparasiten und Schadinsekten im Landbau eingesetzt werden.

    «Es hat uns überrascht, dass wir so viele Insektizide gefunden haben, obwohl die Einsatzmengen deutlich geringer sind als bei den Herbiziden», sagte Hollender.

    «Die in unseren Gewässern vorkommenden Konzentrationen sind vermutlich sehr kritisch für Wasserorganismen wie Wasserflöhe.»Juliane Hollender

    Im heutigen Routinemonitoring für den Gewässerschutz seien die Insektizide und Fungizide untervertreten und daher werde ihre Belastung deutlich unterschätzt, schreiben die Forschenden.

    Insektizide besser überwachen

    Die vielen Überschreitungen von Grenzwerten zeigten, dass insbesondere Insektizide für das Gewässer viel wichtiger seien, als es die Monitoringprogramme nahelegten. Es sei daher nötig, in Zukunft mehr Insektizide routinemässig zu analysieren. Dafür seien zum Teil Spezialmethoden notwendig.

    Dieser Forderung schliesst sich auch die Gewässerschutzorganisation Aqua Viva an. Sie fordert die Kantone auf, auch Pilz- und Insektengifte in ihre Monitoringprogramme aufzunehmen. «Da der Bund derzeit eine Strategie Pflanzenschutzmittel ausarbeitet, ist dies der richtige Zeitpunkt», sagte Aqua Viva-Geschäftsführer Stefan Kunz in einer Mitteilung der Organisation.

    Vor allem aus Landwirtschaft

    Insekten- und Pilzgifte würden vor allem in der Landwirtschaft eingesetzt, insbesondere im Obst- und Gemüsebau, erklärte Hollender. Die Hälfte der Insektizide und 20 Prozent der Fungizide würden aber auch im Siedlungsgebiet und in Gärten als Schädlingsvernichtungsmittel genutzt, so dass auch aus dieser Quelle eine Belastung komme.

    Für das Projekt wurden die Flüsse Salmsacher Aach (SG), Furtbach (ZH), Surb (AG), Limpach (SO) und Mentue (VD) untersucht. Laut den Forschern sind ähnlich hohe Belastungen auf weiten Strecken des Schweizer Gewässernetzes zu erwarten.

    Das Projekt wurde im Auftrag des Bundes in Zusammenarbeit zwischen Eawag, Bundesamt für Umwelt (Bafu) und fünf Kantonen durchgeführt. Sie hatten die fünf Flüsse zwischen März und Juli 2012 auf gut wasserlösliche synthetische Pflanzenschutzmittel und Biozide untersucht.
    (pst/sda)

    Quelle: Berner Zeitung, 08.04.2015
    http://www.bernerzeitung.ch/wissen/natur/Studie-PestizidCocktail-belastet-Schweizer-Gewaesser/story/30991281

  • Study Shows Neonicotinoid Pesticide Has Devastating Effect on Termites Due to Eusocial Behavior, Similar to Bees

    Study Shows Neonicotinoid Pesticide Has Devastating Effect on Termites Due to Eusocial Behavior, Similar to Bees

    A study led by Purdue University Entomology Professor Michael Scharf, Ph.D. finds that small doses of imidacloprid, a neonicotinoid pesticide, can halt the normal functioning of termite behavior, leaving colonies vulnerable to disease and eventual death. While this effect may be celebrated by the pesticide industry as a victory for termite control, it has serious implications for the use of imidacloprid and other neonicotinoid pesticides on all eusocial insects, such as ants and bees.

    A study led by Purdue University Entomology Professor Michael Scharf, Ph.D. finds that small doses of imidacloprid, a neonicotinoid pesticide, can halt the normal functioning of termite behavior, leaving colonies vulnerable to disease and eventual death. While this effect may be celebrated by the pesticide industry as a victory for termite control, it has serious implications for the use of imidacloprid and other neonicotinoid pesticides on all eusocial insects, such as ants and bees.

    Eusocial insects thrive as a colony, working, living and sometimes even fighting diseases as one organism, rather than as many individuals existing together. Termites, specifically, exhibit a remarkable resistance to many diseases because they engage in social grooming, clearing pathogens off of one another. Other examples of eusociality can be found in ant and bee colonies. Ant colonies create foraging trails and engage in cooperative transport, where they create long chains of ant individuals to form a whole assembly line to transport food back to the colony and work as one to carry large prey that would not be otherwise attainable. Honeybee colonies send out foragers to report back with the location of plentiful food sources so that other bees know where to go and don’t waste time searching. Although we may often think of ants and termites as pests within structures, they also play important ecological roles. Termites are important decomposers. Ants perform many ecosystem functions –they are predators on many herbivores and their construction of nests and tunnels has impacts on chemical, physical, and biological properties of the soil. E.O. Wilson estimates that the biomass of ants on the earth is roughly the same as the biomass of humans. If low levels of neonicotinoids affect the eusocial behavior of these essential insects, there is a potential for serious ecosystem disruption.

    The study, Molecular Signatures of Nicotinoid-Pathogen Synergy in the Termite Gut, found that small doses of imidacloprid in combination with the introduction of a previously manageable fungal disease wiped out the termite colony. When imidacloprid was introduced, termite social grooming slowed to a halt, leading to more pathogens left on the termite body. Termites have a symbiotic relationship with microbes in their gut, which normally help destroy any pathogenic threats. In addition to impairing grooming behavior, imidacloprid destroyed these microbial gut organisms, leaving the termites exposed to a fungal disease that normally would pose little threat.

    A similar result was found in ants when exposed to low doses of imidacloprid. A 2012 study found that the grooming behavior of ants exposed to low doses of imidacloprid slowed, leaving them more vulnerable to disease and infection. For other eusocial insects like bumble bees, researchers have found that sublethal exposure to imidacloprid leads to mitochondrial dysfunction, which then negatively impacts navigation and foraging skills. Exposed bees will have greater difficulty, for instance, in recognizing the smell of a flower, or how to find their way back to their colony, which in turn can affect the colony as a whole. The United States Department of Agriculture completed a study on bees that found exposure to certain types of pesticides led to a higher occurrence of parasitic infection. While the study was not explicitly on neonicotinoids, it still demonstrates that pesticides create a vulnerability in insects that leave them open to destruction from a variety of other factors.

    These studies add merit to the growing body of work that implicates neonicotinoid pesticides as the cause of bee declines. It has already been indicated that exposure to neonicotinoids can leave honey bees and other important non-target species vulnerable to viruses and predators, such as the Varroa mite. The pesticide industry likes to point to studies that conclude these viruses and predators are the only factors causing bee declines, but the refuting point that can be extracted from the study described above is that low-dose exposure to neonicotinoid pesticides is the tipping point, the first domino in a long line of implicated causes. Neonicotinoids such as imidacloprid break down normal functioning of eusocial insects, only then leaving them dangerously vulnerable to viruses and predators.

    These findings showcase the inadequacies of pesticide testing, registration and regulatory standards issued by the Environmental Protection Agency (EPA). EPA’s methods fall short by failing to study the interactions between different pesticides, the combination of pesticides and pathogens, and the detrimental impacts caused by these interactions. EPA employs a risk-assessment approach for approving pesticides that characterizes the magnitude of health risks to humans and wildlife from chemical contaminants in the environment based on exposure probabilities. EPA would better protect the environment by employing a precautionary approach, including more rigorous and complex testing of chemical interactions before approving a pesticide. Beyond Pesticides has long advocated a regulatory approach prohibits high hazard chemical use and requires alternative assessments, an approach that differs most dramatically from a risk assessment-based policy by rejecting uses and exposures deemed acceptable under risk assessment calculations given that there are safer alternatives.

    It is important to explore the implications that this “victory” for termite control has on other non-target species. The pesticide industry will tout this study as a breakthrough in pest control, but it is essential to note that the same mechanisms that break down termite functioning affects beneficial insect species, breaking down their own necessary functioning. There are mechanical and least-toxic methods that are available to manage pests, like termites. See Beyond Pesticides ManageSafe webpage, which is dedicated to pest management practices that are protective of non-target species. Utilizing these least-toxic methods managing pests in homes and gardens ensures your home will be free of pests, while also protecting you, your family and other species from the damaging effects of pesticides.

    Sources: Purdue Agriculture News, www.beyondpesticides.org
    http://www.enewspf.com/latest-news/science/science-a-environmental/61608-study-shows-neonicotinoid-pesticide-has-devastating-effect-on-termites-due-to-eusocial-behavior-similar-to-bees.html

  • Het Vlaamse oppervlaktewater is sterk verontreinigd met neonicotinoïden

    Het Vlaamse oppervlaktewater is sterk verontreinigd met neonicotinoïden

    In 2014 heeft de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) voor het eerst metingen uitgevoerd op 92 locaties in Vlaanderen om een algemeen beeld te krijgen van de aanwezigheid van neonicotinoïden in de sloten. Het oppervlaktewater werd specifiek onderzocht op aanwezigheid van imidacloprid, thiamethoxam en clothianidine, gifstoffen die onderdeel uitmaken van gewasbeschermingsmiddelen en biociden die in de landbouw veelvuldig worden toegepast voor de bestrijding van insecten. De eerste meetresultaten zijn uiterst verontrustend. Maar liefst 90 procent van de meetlocaties bevat imidacloprid, 44 procent thiamethoxam en 26 procent clothianidine. Het VMM heeft de cijfers getoetst aan de PNEC (Predicted No Effect Concentration), het cijfer dat niet mag worden overschreden omdat dan het ecosysteem serieus gevaar loopt. Toetsing toont aan dat imidacloprid op alle meetplaatsen met 8 nanogram per liter de gemiddelde PNEC-waarde overschrijdt.

    In 2014 heeft de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) voor het eerst metingen uitgevoerd op 92 locaties in Vlaanderen om een algemeen beeld te krijgen van de aanwezigheid van neonicotinoïden in de sloten. Het oppervlaktewater werd specifiek onderzocht op aanwezigheid van imidacloprid, thiamethoxam en clothianidine, gifstoffen die onderdeel uitmaken van gewasbeschermingsmiddelen en biociden die in de landbouw veelvuldig worden toegepast voor de bestrijding van insecten. De eerste meetresultaten zijn uiterst verontrustend. Maar liefst 90 procent van de meetlocaties bevat imidacloprid, 44 procent thiamethoxam en 26 procent clothianidine. Het VMM heeft de cijfers getoetst aan de PNEC (Predicted No Effect Concentration), het cijfer dat niet mag worden overschreden omdat dan het ecosysteem serieus gevaar loopt. Toetsing toont aan dat imidacloprid op alle meetplaatsen met 8 nanogram per liter de gemiddelde PNEC-waarde overschrijdt.

    Gemiddelde concentraties van meer dan 100 nanogram imidacloprid per liter werden vastgesteld in de Zouw (grens Wallonië met gemeante Riemst), de Maanhoevebeek (Sint-Katelijne Waver), de Rellenstroom (Evergem), de Pijnbeek (Bekkenvoort) en de Kleine AA (Wuustwezel). Voor thiamethoxam werden 5 procent overschrijdingen van de PNEC-waarde vastgesteld (140 ng/L). De hoogste gemiddelde concentratie hiervan (900 ng/L) werd gemeten in de Zouw ter hoogte van de Waalse grens.

    Neonicotinoïden zijn insecticiden die sinds de jaren ’90 in gebruik zijn. Ze werken in op het centrale zenuwstelsel van insecten. Ze blokkeren de overdracht van zenuwimpulsen, waardoor de insecten stoppen met eten, verlamd raken en uiteindelijk sterven door verhongering, uitdroging of doordat ze ten prooi vallen aan andere dieren. De beruchte bijensterfte lijkt voor een belangrijk deel hiervan het gevolg te zijn.

    In Vlaanderen en Nederland worden neonicotinoïden veelvuldig toegepast in de bollenteelt, akkerbouwgewassen, kassen en in de (fruit)boomteelt. Een belangrijke toepassing is de behandeling van zaaizaad: vóór het planten krijgen zaden een coating van een neonicotinoïde. Het insecticide verspreidt zich vervolgens door de groeiende plant zodat die giftig wordt voor alle insecten die ervan eten. Tevens komen de gifstoffen via het grondwater in de sloten terecht.

    Naast het feit dat insecten ervan dood gaan, vormen neonicotinoïden een gevaar voor vogels. Uit recent onderzoek is gebleken dat wanneer de hoeveelheid imidacloprid in het oppervlaktewater boven de 20 nanogram per liter komt, vogels in aantal afnemen. Dat is voornamelijk het gevolg van het eten van vergiftigde insecten, maar ook omdat er door insectensterfte minder voedsel voorhanden is. Een te hoge waarde van imidacloprid in het oppervlaktewater komt ook op veel plekken in Nederland voor.

    Momenteel zijn er geen Europese normen voor neonicotinoïden vastgesteld. April 2013 besloot de EU over te gaan tot een tijdelijk verbod voor een klein aantal toepassingen van imidacloprid, clothianidine en thiamethoxam. Denk hierbij aan gebruik bij zaadbehandeling in maïs en koolzaad en enkele vormen van gewasbehandeling in fruitteelt, bollenteelt en boomteelt. Het gaat om gewassen die aantrekkelijk zijn voor bijen. Uit onderzoek van het Centrum voor Landbouw en Milieu blijkt dat door het beperkte verbod van de EU 85 procent toepassingen van neonicotinoïden in Nederland buiten schot blijft.

    Bron: Ravage, 20 mei 2015

    Vlaams slootwater bevat veel gifstoffen

  • Pew study shows dramatic declines in sage-grouse numbers

    Pew study shows dramatic declines in sage-grouse numbers

    A new study of the greater sage-grouse’s population finds that the bird’s numbers decreased 56 percent between 2007 and 2013, leading to the conclusion that the sage-grouse is at even greater risk than biologists thought and suggesting that conservation efforts are largely failing. The research, commissioned by the Pew Charitable Trusts and conducted by Edward (Oz) Garton, professor emeritus in wildlife ecology and statistics at the University of Idaho, represents the most comprehensive population update since 2011. “This report provides definitive evidence about the fragile state of the greater sage-grouse (Centrocercus urophasianus), an indicator species for the health of the interior West’s sagebrush region — where hundreds of other wildlife and plant species also live,” said Ken Rait, director of Pew’s U.S. public lands project. “We hope that this latest data will be used by the BLM and Western states to develop strong science-based land management plans that responsibly balance adequate protection of the sage-grouse and this important habitat with energy development and other land uses across the interior West.” The grim news comes as 11 Western states that include Utah gird for a possible listing of the bird this fall, with the U.S. Fish and Wildlife Service scheduled to make a decision in September.

    A new study of the greater sage-grouse’s population finds that the bird’s numbers decreased 56 percent between 2007 and 2013, leading to the conclusion that the sage-grouse is at even greater risk than biologists thought and suggesting that conservation efforts are largely failing. The research, commissioned by the Pew Charitable Trusts and conducted by Edward (Oz) Garton, professor emeritus in wildlife ecology and statistics at the University of Idaho, represents the most comprehensive population update since 2011. “This report provides definitive evidence about the fragile state of the greater sage-grouse (Centrocercus urophasianus), an indicator species for the health of the interior West’s sagebrush region — where hundreds of other wildlife and plant species also live,” said Ken Rait, director of Pew’s U.S. public lands project. “We hope that this latest data will be used by the BLM and Western states to develop strong science-based land management plans that responsibly balance adequate protection of the sage-grouse and this important habitat with energy development and other land uses across the interior West.” The grim news comes as 11 Western states that include Utah gird for a possible listing of the bird this fall, with the U.S. Fish and Wildlife Service scheduled to make a decision in September.

    Source: Deseret News, April 27, 2015
    http://www.deseretnews.com/article/865627416/Pew-study-shows-dramatic-declines-in-sage-grouse-numbers.html?pg=all