Amfibie: Algemeen

  • Canada’s wildlife are in trouble

    Canada’s wildlife are in trouble

    The Living Planet Report Canada, published today, is the most comprehensive synthesis of Canadian wildlife population trends ever conducted. It shows that on average from 1970 to 2014, half of monitored vertebrate wildlife species in the study suffered population declines. Of those, average decline is 83 per cent since 1970. The picture is also worrisome for Canada’s federally protected species. Since 2002, when the Species at Risk Act became law, federally listed at-risk wildlife populations declined by 28 per cent, the report shows. Even with protections, the rate of decline for protected at-risk wildlife appears to be increasing to 2.7 per cent per year, compared with 1.7 per cent per year in the period 1970 to 2002.

    KEY FINDINGS

    Mammals: Populations dropped 43 per cent.
    Amphibians and reptiles: Populations dropped 34 per cent.
    Fish: Populations declined by 20 per cent.
    Birds: While some groups of birds are showing signs of recovery, others aren’t faring as well. Monitored populations of grassland birds dropped 69 per cent, aerial insectivores fell 51 per cent, and shorebird populations declined by 43 per cent.

    REGIONAL FINDINGS

    Atlantic region: Atlantic marine fish populations fell 38 per cent.
    Central region: Amphibian and reptile populations declined 16 per cent.
    Looking just at Lake Ontario, fish populations declined 32 per cent, on average, between 1992 and 2014.
    Prairie region: Grassland bird populations declined 55 per cent.
    Pacific region: Freshwater populations (birds, mammals, fish, amphibians and reptiles that live in or depend on freshwater ecosystems) declined 14 per cent.

    Source: Markets Insider, September 14, 2017
    http://markets.businessinsider.com/news/stocks/Significant-Canadian-wildlife-declines-revealed-in-new-WWF-Canada-studyMammal-bird-fish-amphibian-and-reptile-population-losses-captured-in-Living-Planet-Report-Canada-1002368852

  • De boomkikker zal uitsterven in de Achterhoek door insectenschaarste

    De boomkikker zal uitsterven in de Achterhoek door insectenschaarste

    Begin 1900 was de boomkikker (Hyla arborea) nog een algemeen voorkomende soort in ons landschap, maar door een steeds intensiever agrarisch gebruik is de kwaliteit van het leefgebied hard achteruit gegaan. In Nederland is deze soort nu zeldzaam. Versnipperde populaties komen voor in het zuiden en oosten in de provincies Limburg, Noord-Brabant, Zeeuws-Vlaanderen; de Achterhoek in Gelderland heeft de grootste populatie van het land, doorlopend in de populatie in Oost-Twente in Overijssel. Jan Stronks doet al sinds 1988 onderzoek naar de boomkikker in de Achterhoek, onder meer in opdracht van de provincie Gelderland en RAVON (Reptielen, Amfibieën, Vissen Onderzoek Nederland). Destijds waren er in de gehele Achterhoek nog negen gescheiden leefgebiedjes aan te wijzen met nog maar zo’n 200 roepende mannetjes. De grote vraag was toen of de boomkikker nog te redden was. “Eigenlijk is de belangrijkste oorzaak van de teruggang niet eens de overgang van natuur- naar cultuurlandschap geweest,” begint Stronks. De boomkikker zich heeft weten aan te passen aan het vroegere agrarische landschap. Maar in de loop van de tijd veranderde ook dit landschap door intensivering van de landbouw.

    Het voedsel van de boomkikker bestaat uit allerlei insecten, meestal tweevleugeligen of andere vliegende insecten zoals kevers en wantsen, die met de lange tong worden gevangen of worden besprongen. Vooral vliegende insecten worden gegrepen, waarschijnlijk vanwege het lenige lichaam van de boomkikker, het vermogen om zich vast te hechten na een sprong en de stevige achterpoten waarmee een relatief grote sprong kan worden gemaakt. Meestal steekt de boomkikker zijn tong naar de prooi uit en maakt hij tegelijkertijd een happende beweging met zijn bek, terwijl hij zich daarbij voorwaarts beweegt.

    Bronnen:
    Achterhoek Nieuws Berkelland, 25-08-2017
    www.achterhoeknieuwseibergenneede.nl/nieuws/algemeen/172904/biodiversiteit-in-berkelland-de-boomkikker-
    Wikipedia
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Boomkikker

  • Insektensterben muss gestoppt werden

    Insektensterben muss gestoppt werden

    Es kann keinen Zweifel mehr geben, dass das „Insektensterben“ von großer Tragweite ist, für die Landwirtschaft, für die Ökosysteme und die Biodiversität im Land, und nicht zuletzt für alle, die sich einen Frühling ohne Schmetterlinge nicht vorstellen können. Fakt ist ein Rückgang von Insekten und insektenfressenden Wirbeltieren in Deutschland. Als Hauptgrund für dieses „Verschwinden“ wird jeweils der Einsatz von systemischen Insektiziden vermutet. Diese Stoffe wirken auf das Nervensystem und somit auf den Orientierungssinn und das Verhalten von Insekten und anderen Gliedertieren. Darüber hinaus weisen diese Stoffe lange Halbwertszeiten auf – je nach Umweltbedingungen bis zu mehreren Jahren – wodurch sie im Boden wie auch im Grundwasser persistieren und wirksam bleiben.Wir setzen uns daher gegen die Wiederzulassung der drei Neonikotinoid- Insektizide Clothianidin, Imidacloprid und Thiamethoxam, die im Januar bei der EU-Kommission geprüft wurden ein. Aus Sicht zahlreicher kompetenter Wissenschaftler sind die zuvor genannten Insektizide ein wesentlicher Grund für den derzeitigen alarmierenden Rückgang vieler Insektenarten. Es wurde festgestellt, dass in Deutschland und anderen Ländern binnen weniger Jahre ein erheblicher Einbruch in den Populationen zahlreicher Insektenarten zu verzeichnen ist. Das betrifft Blüten besuchende wie auch andere Arten der verschiedensten Insektengruppen, am auffälligsten wohl die Honigbiene. Die Fluginsekten sind in NRW um bis zu 80 Prozent zurückgegangen. Dieses Sterben bedroht die natürliche Bestäubung von Nutzpflanzen und die Verbreitung seltener Wildkräuter und damit auch unsere Nahrungsgrundlage. Auch für Singvögel, Amphibien, Igel, Fledermäuse, Reptilien und viele andere Tiere ist das bedeutsam, da auch sie ihre Nahrungsquelle verlieren. Greifvögel oder Füchse, die weiter oben an der Nahrungskette stehen, sind zudem betroffen. Insekten erfüllen auch die oft unterschätzte Aufgabe, biologisches Material in Humus zu verwandeln und somit den PH-Wert des Bodenhaushaltes konstant zu halten.

    Quellen:
    Blick Aktuell, 25.08.17
    http://www.blick-aktuell.de/Berichte/Insektensterben-nimmtbedrohliche-Ausmasse-an-282809.html
    Neue Westfälische, 25.08.17
    http://www.nw.de/lokal/kreis_guetersloh/rheda_wiedenbrueck/rheda_wiedenbrueck/21895587_Insektensterben-in-Rheda-Wiedenbrueck-soll-gestoppt-werden.html

  • Europe’s salamanders may be doomed

    Europe’s salamanders may be doomed

    Until recently, the Bunderbos was the best place in the Netherlands to find fire salamanders (Salamandra salamandra). But starting around 2008, the population in the Bunderbos began to plummet for no apparent reason. When Frank Pasmans and An Martel, veterinarians here at Ghent University, heard about the enigmatic deaths, they recalled extinctions caused by Batrachochytrium dendrobatidis (Bd), a highly lethal fungus that infects more than 700 species of amphibian. Yet tests for Bd at their lab were negative. The declines became so alarming that RAVON removed 39 fire salamanders (Salamandra salamandra) from the park, safe-guarding them temporarily in an employee’s basement. When these animals began to die as well, Spitzen-van der Sluijs rushed them here, about 2 hours away, where Martel and Pasmans cultured a fungus from a salamander clinging to life. It was a new pathogen, related to Bd. They named it B. salamandrivorans (Bsal) for the ulcers that voraciously eat away at the animals’ skin. By the time Martel and Pasmans identified the fungus, it had annihilated the population in the Bunderbos. So began a bittersweet odyssey for the couple, partners in life as well as work. Studies they have led since their initial discovery show that Bsal—probably introduced from Asia by the pet trade—has the potential to wipe out salamander populations across Europe. An even bigger fear is that the pathogen will reach North America, which holds the world’s greatest diversity of salamanders. (Tennessee alone has 57 species.)

    Source: Science, 21 July 2017
    http://science.sciencemag.org/content/357/6348/242.full

  • Bund bestätigt: Schweizer Biodiversität im Sinkflug

    Bund bestätigt: Schweizer Biodiversität im Sinkflug

    Ein aktueller Bericht des Bundes bestätigt, was unlängst befürchtet wird: Immer mehr Lebensräume, Pflanzen- und Tierarten sind bedroht. Über ein Drittel – weit mehr als in anderen europäischen Ländern – der beobachteten Pflanzen-, Tier- und Pilzarten werden aufgrund der Ergebnisse als bedroht eingestuft. Der häufige Einsatz von Pestiziden im Ackerbau ist verheerend für Insektenpopulationen. Auch in unserem Nachbarland sind die Bestände der Insekten im Sinkflug: In Deutschland ist mancherorts der Fluginsektenbestand seit 1989 um 80 Prozent geschrumpft (naturschutz.ch berichtete). Mit den Insekten geht die Nahrungsgrundlage von wirbellosen Tieren, Vögeln und Amphibien verloren. Hinzu kommt, dass Rückstände der Pestizide im Boden verbleiben und dort lebende Organismen schädigen. In der Folge kann die Ökosystemfunktion des Bodens beeinträchtigt werden – schlimmstenfalls bleibt ein karger, unfruchtbarer Boden zurück. Werden die Pestizide durch Regen ausgespült, wird das Giftproblem auf umliegende Gewässer ausgeweitet. Pestizide sind somit mitverantwortlich für die verheerenden Mikroverunreinigungen in Schweizer Bächen und Flüssen.

    Quelle: Naturschutz.ch, 20.07.2017
    http://naturschutz.ch/news/bund-bestaetigt-schweizer-biodiversitaet-im-sinkflug/117250

  • De rijke biodiversiteit in het Berkelland wordt door de industriële landbouw aangetast

    De rijke biodiversiteit in het Berkelland wordt door de industriële landbouw aangetast

    Berkelland, één van de grootste plattelandsgemeenten van Nederland met een oppervlakte van zo’n 285.000 km2, behoort tot de top 50 van Nederland als het gaat om biodiversiteit in de natuur met maar liefst 1161 planten- en diersoorten. De herhaalde ruilverkavelingen, waaronder in het gebied rond Beltrum, hebben het landschap een rechtlijnig karakter gegeven, weg van het oude Kampenlandschap met heggen en houtwallen en bochtig lijnenspel. Het heeft grote gevolgen gehad voor de omringende flora en fauna. Veel soorten zijn verdwenen of hebben de grootste moeite om zich in stand te houden. Dit vraagstuk stond afgelopen vrijdagochtend centraal in Neede in de door ecoloog Jan-Luc van Eijk van de gemeente Berkelland georganiseerde bewustwordingsdag voor natuur en landschap in Berkelland. Robert Kwak van de Vogelbescherming Nederland liet in een lezing zien dat de vereenvoudiging van het landschap en de toenemende intensiteit van het beheer en gebruik ervan de biodiversiteit negatief heeft beïnvloed. Deze teruggang is zeker ook bij vogels te zien. Jan Stronks, lid van de Stichting Staring Advies, hield een verhaal over dagvlinders en boomkikkers in de Achterhoek in relatie tot biodiversiteit. De achteruitgang van het cultuurlandschap gaat volgens hem onverminderd voort. In de afgelopen 120 jaar is het aantal standvlinders teruggelopen van 65 soorten naar nog maar zo’n 29. Ook het behoud van de boomkikker (Hyla arborea) baart nog steeds zorgen.
    Bron: Achterhoek Nieuws, 24 juni 2017
    http://www.achterhoeknieuwseibergenneede.nl/nieuws/algemeen/167939/bewustwordingsdag-voor-natuur-en-landschap-in-berkelland-

  • Een natuurramp die alles op het spel zet

    Een natuurramp die alles op het spel zet

    Verschillende keren in de wereldgeschiedenis hebben grote rampen het toenmalige leven bijna volledig uitgeroeid. Een onderzoek dat vandaag verschijnt in de Proceedings of the National Academy of Sciences laat zien dat de uitstervingsgolf die zich sinds de jaren 1970 voltrekt nog onderschat wordt. Omdat we meestal enkel de soorten oplijsten die volledig uitgestorven zijn of daar zeer dichtbij staan, maar niet hoe soorten achteruitgaan. De onderzoekers brachten het leefgebied van 27.600 soorten vogels, amfibieën, reptielen en zoogdieren in kaart. Inbegrepen de 8.851 soorten die volgens de internationaal erkende lijst van de IUCN (internationale unie voor de conservatie van de natuur) achteruitgaan. Binnen die soorten zijn miljarden regionale of lokale populaties al verdwenen, zo stelden ze vast. Denk maar aan de zwaluwen in onze boerderijen. Ze hebben het over ‘biologische annihilatie’ en een ‘angstwekkende aanval op de fundamenten van de menselijke beschaving’. De helft van de onderzochte landdiersoorten (daarover bestaan de beste cijfers) verloren zo’n tachtig procent van hun leefgebied over de jongste eeuw. En sedert 1970 ging zowat de helft van het aantal individuele dieren verloren. Vooral in de tropen – het soortenrijkste stukje aarde – is de achteruitgang groot.

    Bron: De Standaard, 17-07-17
    http://www.standaard.be/cnt/dmf20170711_02966778

  • Zuid-Holland roeit met milieuverontreiniging met imidacloprid insecten en de insectivoren uit

    Zuid-Holland roeit met milieuverontreiniging met imidacloprid insecten en de insectivoren uit

    Het gaat niet goed met de biodiversiteit in Zuid-Holland. Dat blijkt uit een in 2014 verschenen rapport van het kennisinstituut Alterra. In twaalf jaar tijd is het aantal akker- en weidevogels met meer dan dertig procent achteruit gegaan, en het aantal exemplaren van bedreigde soorten van de zogenaamde rode lijst met zeventig procent. Bedreigde soorten die in Zuid-Holland al jaren sterk achteruitgaan zijn bijvoorbeeld de zilveren maanvlinder (Boloria selene), de groene glazenmaker (Aeshna viridis), de grutto (Limosa limosa), de patrijs (Perdix perdix) en de boomvalk (Falco subbuteo). Ook van de gewone pad (Bufo bufo) en de groene kikker zijn er steeds minder exemplaren.

    “Wat je eenmaal kwijt bent aan biodiversiteit, krijg je niet gemakkelijk meer terug”, stelt Alex Ouwehand, directeur van Natuur en Milieufederatie Zuid-Holland (NMZ). Om het tij te keren, moet er volgens de federatie een netwerk van natuurgebieden komen, waartussen soorten zich kunnen verplaatsen (de ecologische hoofdstructuur). Ook vindt de NMZ het nodig om het agrarisch natuurbeheer te verbeteren en het verdwijnen en versnipperen van de natuur door bebouwing en aanleg van infrastructuur, tegen te gaan.

    Bron: Hart van Holland, 14-03-14
    http://www.hvhonline.nl/pages/posts/biodiversiteit-zuid-holland-steeds-verder-achteruit-42936.php?p=75&s=100

  • Vast reduction in insect numbers indicative of declining nature everywhere

    Vast reduction in insect numbers indicative of declining nature everywhere

    The vast reduction in insect numbers is indicative of generally declining nature everywhere, from birds to elephants, and wildflowers to frogs and toads. There are exceptions, especially with larger and more charismatic species, including otters and peregrine falcons. Generally, though, the trend is downwards. Because all nature is connected the declines in different groups are connected. Thus, fewer insects means fewer insect-eating birds, such as swallows, swifts and skylarks.

    A recent long-term study in the Krefeld area of Germany estimates that insects there have reduced by a staggering 80% since 1989, a mere 28 years ago. This follows decades of decline which probably started with the impacts of DDT in the middle of the 20 century, and was exacerbated by increasing use of other pesticides, even when DDT was banned. Today there are general environmental improvements (although not enough) in air and water quality, but habitat loss, the impacts of climate change and disruption of ecosystems are putting enormous pressure on populations of many species.

    This is a really important issue for humans. Much as we like to think that we can control nature, in reality nature controls us. It may appear that agriculture and nature are separated, that all the elements of food production are under our control, but they are not. From tiny creatures in the soil, to pollinators, and insects, birds and mammals which feed on the species we call pests, we need healthy and thriving natural systems running in the background. We can construct giant combine harvesters, but they will be useless if the crops fail. For some reason this issue has no political leverage, it was, for instance, ignored in the general election campaign. The time may be coming when we will no longer be able to ignore it.

    Source: Birmingham Post, 14 June 2017
    http://www.birminghampost.co.uk/lifestyle/lifestyle-opinion/vast-reduction-insect-numbers-indicative-13185845

  • Oppervlaktewaterverontreiniging met imidacloprid bedreigt de kamsalamander

    Oppervlaktewaterverontreiniging met imidacloprid bedreigt de kamsalamander

    De Kamsalamander (Triturus cristatus) is de grootste inheemse watersalamander. Het is er een van de meest bedreigde amfibieën. De achteruitgang van de kamsalamander gaat sneller dan die van andere Europese soorten, wat waarschijnlijk te maken heeft met de hogere eisen die gesteld worden aan de waterkwaliteit. Vervuiling van het oppervlaktewater is dan ook de belangrijkste oorzaak van de terugval. In Nederland komt de Kamsalamander voor ten zuidoosten van de lijn Vlissingen-Groningen. Enkele van de belangrijkste kerngebieden zijn Twente, het kleinschalige landschap in de Achterhoek, de zuidelijke omgeving van het Drents- Friese Woud, de IJsselvallei, de Gelderse Poort en de Waaluiterwaarden. De soort leeft op veel plaatsen in geïsoleerde populaties. Het voedsel bestaat uit kleine ongewervelden, zoals kreeftachtigen en insecten en de larven. De larven van de salamander bleken voornamelijk watervlooien te eten.

    Bronnen:
    Profielen Habitatsoorten, versie 1 september 2008 (bijlage)
    Wikipedia
    https://nl.wikipedia.org/wiki/Kamsalamander